نشستن چه اثری بر سلامت مغز دارد؟

با امکانات علم و فناوری، زندگی آسانتر شده است. خرید، کار و حتی معاشرت را میتوان نشسته انجام داد. بسیاری بیشتر بیداری را روی مبل، پشت میز یا در خودرو مینشینند. با توجه به تغییر زمان فعالیت و نشستن، پژوهشگران در 20 سال اخیر درباره آثار نشستن بر مغز انسان پژوهش کردهاند.
منتشرشده توسط انجمن روانشناسی آمریکا، روانشناسی و سالمندی مجلهای است که مطالعهای در آن تأکید کرد برای سالمندان، برخلاف تصور، نشستن برای مغز همیشه بد نیست و حتی میتواند فایده شناختی داشته باشد.
این مطالعه با وجود فایده فعالیت جسمی برای سلامت عمومی سالمندان، سودمندی احتمالی بیحرکتی در دورههای معین برای برخی ظرفیتهای شناختی، به شرط فعال بودن کافی افراد را مطرح میکند.
پژوهشگران دریافتند؛
- فعالیت جسمی روزانه متوسط تا شدید، از جمله از نظر سرعت ادراک و استدلال، با هوش سیال بهتر (سرعت پردازش و حافظه، حل مسئله و استدلال) ارتباط دارد،
- و زمان نشستن بیشتر، در آزمون واژگان و استدلال با عملکرد بهتر مرتبط است.
جزئیات مطالعه نشستن و عملکرد شناختی در سالمندان
پژوهشگران بر داده پایه آزمون قبلی مداخله هوازی در سالمندان 60 تا 80 سال، شامل 228 نفر و مدت 6 ماه، تمرکز کردند. افراد با شرط راستدستی و نداشتن سابقه بیماری عصبی یا روانپزشکی انتخاب شدند. نتیجه آزمون مختصر وضعیت ذهنی و پرسشنامه وضعیت ذهنی نیز در انتخاب لحاظ شد (آزمون وضعیت ذهنی جهتیابی، آگاهی از خود و محیط، خبرهای جاری، توجه، حافظه کوتاهمدت و یادگیری، حافظه بلندمدت و استدلال را میسنجد).
افراد به مدت 7 روز در ساعات بیداری حسگر حرکت به کمر و لگن بستند. دادهها به زمان نشستن و فعالیت متوسط تا شدید تقسیم شد.
نتیجه
پژوهشگران با بررسی داده، هوش سیال (سرعت پردازش، حافظه و استدلال) و متبلور (واژگان) را با مقیاس پیری شناختی ویرجینیا ارزیابی کردند.
در نتیجه، پس از تعدیل سن، جنس و عوامل قابلتغییر اجتماعیاقتصادی، جسمی و سلامت عملکردی، زمان روزانه فعالیت متوسط تا شدید با هوش سیال (سرعت ادراک و استدلال) رابطه مثبت داشت. همچنین افراد با نشستن بیشتر در واژگان و تکالیف استدلال بهتر عمل کردند.
نقطه قوت پژوهشرا با سخن نویسنده اصلی، آگا بوژینسکا، توضیح میدهم: «افراد در پرسشنامهها فعالیت روزانه را بیشبرآورد و زمان نشستن را کمبرآورد میکنند. بنابراین جنبه مهم مطالعه سنجش عینی سبک زندگی و فعالیت جسمی با حسگر به جای پرسشنامه است. این ارزیابی عینیتر فعالیت روزانه، بهویژه فعالیت کمشدت را ممکن میکند."
تفسیر
نمیتوانم بر اساس یافتهها بگویم باید بیشتر بنشینیم، اما فکر میکنم فعال بودن تا حد ممکن و تحریک مغز با فعالیت ذهنی مانند مطالعه هنگام نشستن مهم است. نتیجهای که باید بگیریم، این است که ترکیب اختصاص وقت به فعالیت جسمی و عملکرد شناختی، که اغلب نشسته هم ممکن است، از بهترین راههای مراقبت مغز است.
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.