ანატომიის კანონი 1832 – საფლავების ძარცვის დასრულება
ევროპული რენესანსის დროს სწავლულები თვლიდნენ, რომ სამედიცინო ცოდნის განვითარებისთვის ადამიანის სხეულების გაკვეთა აუცილებელი იყო და მხოლოდ ძველ სამედიცინო ტექსტებზე დაყრდნობა საკმარისი არ გახლდათ.
ანატომიური დისექცია ადამიანის ან ცხოველის სხეულის, ან რომელიმე ორგანოს გარკვეული ნაწილის სიკვდილის შემდეგ შესასწავლად მოწესრიგებულად, ფენებად გაჭრასა და დათვალიერებას ნიშნავს. ეს მეთოდი, ჩვეულებრივ, სამედიცინო და ბიოლოგიურ კვლევებში გამოიყენება სხეულის აგებულების უფრო დეტალურად შესწავლისა და გაგებისთვის.
მე-16 და მე-17 საუკუნეებში ანატომიურ სწავლებაში მსოფლიოს იტალია ლიდერობდა. თუმცა 1800-იანი წლებისთვის ლონდონი და ედინბურგი ანატომიასა და მედიცინაში მნიშვნელოვანი წინსვლის ადგილებად იქცა.
როგორც ჩანს, იმდროინდელ ქირურგებს შეეძლოთ თავიანთი ემოციური ადამიანური რეაქციების დათრგუნვა, რათა გამოცდილ დისექტორებად და ანატომებად ჩამოყალიბებულიყვნენ. მაგალითად, სისხლის მიმოქცევის ახსნით ცნობილმა ინგლისელმა ექიმმა William Harvey-მ საკუთარი დისა და მამის გაკვეთაში მიიღო მონაწილეობა.
1800-იანი წლების დასაწყისში ინგლისში გვამებზე მოთხოვნა იმდენად დიდი იყო, რომ ანატომები საჭირო ნიმუშების მოსაპოვებლად ხშირად თანამშრომლობდნენ საფლავების მძარცველებთან. 1832 წლამდე ინგლისში დისექციისთვის კანონიერად მხოლოდ სიკვდილით დასჯილი მკვლელების გვამების გამოყენება შეიძლებოდა. ინგლისის პარლამენტის „1832 წლის ანატომიის კანონმა“ ექიმებს მისცა კანონიერი წვდომა იმ გვამებზე, რომელთა დაბრუნებასაც ნათესავები არ ითხოვდნენ; ამგვარად გაადვილდა იმ ღარიბთა გვამებზე წვდომა, რომლებიც არაადამიანურ პირობებში ცხოვრობდნენ და იღუპებოდნენ.
ანატომიის კანონი მიიღეს კვლევებისთვის გვამების საჭიროებისა და სამედიცინო სამუშაოსთვის საფლავებიდან გვამების მომპარავთა მიმართ მზარდი აღშფოთების გამო. კანონის მიღება დააჩქარა William Burke-ისა და William Hare-ის მიერ 1828 წელს ედინბურგში ჩადენილმა მკვლელობებმაც: მათ სულ მცირე 16 ცოცხალი მსხვერპლი დაახრჩვეს და გვამები ანატომებს მიჰყიდეს.
ანატომიის კანონის მიღების შემდეგ არეულობები დაიწყო და სამედიცინო სასწავლებლების ზოგი შენობა დაზიანდა. ბევრი მოქალაქე ფიქრობდა, რომ უსამართლოდ ექცეოდნენ ღარიბებს, რომელთა გვამებსაც თანხმობის გარეშე იყენებდნენ. კანონის მიღებამდე დისექცია მკვლელებისთვის სასჯელი იყო, ახლა კი სიღარიბისთვის სასჯელს ჰგავდა. ზოგი მორწმუნე, რომელიც სხეულს წმინდად მიიჩნევდა, ახლობლებს ტყვიის კუბოებში მარხავდა, რათა განკითხვის დღეს აღდგომამდე დაეცვა.
სტატიის ილუსტრაციის აღწერა: ანატომიის გაკვეთილი
სტატიაში მოხსენიებული ისტორიული პირები: William Harvey (1578–1657), William Burke (1792–1829)
წყაროები
ეს სტატია სასარგებლო იყო თქვენთვის?
თქვენი გამოხმაურება გვეხმარება შინაარსის გაუმჯობესებაში.
მკითხველთა კომენტარები
გაგვიზიარეთ თქვენი კომენტარი
თქვენი სახელი და კომენტარი მხოლოდ ადმინისტრატორის დამტკიცების შემდეგ გამოქვეყნდება. ელფოსტის მისამართი ვიზიტორებს არასოდეს ეჩვენებათ.
პირველმა დაწერეთ კომენტარი.