قانون آناتومی در 1832 – پایان دادن به سرقت از گورها

در دوران رنسانس اروپا، دانشوران باور داشتند تشریح بدن انسان برای پیشرفت دانش پزشکی ضروری است و اتکای صرف به متون پزشکی باستانی کافی نیست.
تشریح آناتومیک فرایند بریدن و بررسی منظم و لایهبهلایه بدن انسان یا حیوان، یا بخش مشخصی از یک اندام، برای مطالعه پس از مرگ است. این روش معمولاً در پژوهشهای پزشکی و زیستی برای بررسی و درک دقیقتر ساختار بدن استفاده میشود.
در قرنهای 16 و 17، ایتالیا پیشگام آموزش آناتومی در جهان بود. اما تا دهه 1800، لندن و ادینبرو به مراکزی تبدیل شده بودند که پیشرفتهای مهمی در آناتومی و پزشکی در آنها رخ میداد.
به نظر میرسید جراحان آن دوران میتوانند برای تبدیل شدن به تشریحگران و کالبدشناسان باتجربه، واکنشهای عاطفی انسانی خود را مهار کنند. برای مثال، پزشک بریتانیایی William Harvey که با توضیح گردش خون شهرت یافته بود، در تشریح بدن خواهر و پدر خود نیز شرکت کرده بود.
در اوایل دهه 1800، تقاضا برای جسد در انگلستان چنان زیاد بود که کالبدشناسان برای تهیه نمونههای لازم اغلب با سارقان گور همکاری میکردند. پیش از 1832 در انگلستان، فقط اجساد قاتلان اعدامشده را میشد بهطور قانونی برای تشریح به کار برد. پارلمان انگلستان با تصویب «قانون آناتومی 1832» به پزشکان اجازه داد بهطور قانونی به اجسادی دسترسی داشته باشند که بستگانشان خواستار تحویل گرفتن آنها نبودند؛ در نتیجه، دسترسی به اجساد فقیرانی که در شرایط غیرانسانی زندگی میکردند و میمردند آسانتر شد.
قانون آناتومی بهدلیل نیاز پژوهشها به جسد و خشم فزاینده از کسانی تدوین شد که برای مطالعات پزشکی از گورها جسد میدزدیدند. قتلهای William Burke و William Hare در ادینبرو در 1828 نیز تصویب قانون را تسریع کرد؛ آنها دستکم 16 قربانی زنده را خفه کردند و اجسادشان را به کالبدشناسان فروختند.
پس از تصویب قانون آناتومی، شورشهایی رخ داد و برخی ساختمانهای دانشکدههای پزشکی آسیب دیدند. بسیاری از شهروندان این کار را در حق فقیرانی که اجسادشان بدون رضایتشان استفاده میشد ناعادلانه میدانستند. پیش از قانون، تشریح مجازاتی برای قاتلان بود، اما اکنون مانند مجازاتی برای فقر به نظر میرسید. برخی افراد دیندار که بدن را مقدس میدانستند، عزیزانشان را در تابوتهای سربی دفن میکردند تا تا زمان رستاخیز در روز قیامت محفوظ بمانند.
توضیح تصویر مقاله: درس آناتومی
شخصیتهای تاریخی نامبرده در مقاله: William Harvey (1578–1657)، William Burke (1792–1829)
- موضوع قبلی: تخصص پزشکی در 1830 – متخصص شدن در پیچیدگی بیپایان
- موضوع بعدی: مایعات وریدی (IV) در 1832 – فرمولی نجاتبخش
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.