تخصص‌گرایی پزشکی در 1830 — متخصص شدن در پیچیدگی بی‌پایان
ایزاک آسیموف، زیست‌شیمی‌دان و نویسنده، می‌نویسد: "باور دارم فرایند آموختن ما درباره علم و آنچه می‌آموزیم ویژگی فراکتالی دارد؛ هرقدر بیاموزیم، هرآنچه باقی می‌ماند، هرچند کوچک، همچنان مانند آغاز بی‌نهایت پیچیده است."
رشد دانش، روش‌ها و فناوری در پزشکی، نیاز به حوزه‌های تخصصی در کار و آموزش پزشکی را پدید می‌آورد.
جورج وایس، تاریخ‌نگار پزشکی، مطرح می‌کند که تخصص‌گرایی پزشکی به دلایلی مانند جست‌وجوی دانش تازه، پیشرفت آموزش، درمان‌های جدید و گسترش اطلاعات، در دهه 1830 در بیمارستان‌های بزرگ پاریس در مقیاسی گسترده آغاز شد. سپس در دهه 1850 به‌سرعت در وین گسترش یافت.
در ایالات متحده، این روند پس از جنگ داخلی، با رشد شهرهای بزرگ، علاقه پزشکان آمریکایی بازگشته از آموزش اروپا و اثر دانش تازه حاصل از تجربه‌های جنگ داخلی آغاز شد.
امروزه تخصص‌ها و فوق‌تخصص‌های پزشکی بسیاری وجود دارند. برای مثال، پزشک می‌تواند متخصص بیهوشی باشد و در کنار آن فوق‌تخصص بیهوشی قلب و قفسه سینه یا بیهوشی کودکان داشته باشد.
نمونه‌هایی از حوزه‌های تخصصی در ترکیه:
- طب اورژانس
- پزشکی قانونی
- جراحی دهان، دندان و فک
- پزشکی خانواده
- دردشناسی (رشته علم درد)
- بیهوشی و احیا
- جراحی کودکان
- غدد درون‌ریز کودکان
- بیماری‌های عفونی کودکان
- گوارش کودکان
- خون‌شناسی کودکان
- ایمنی‌شناسی کودکان
- بیماری‌های کلیه کودکان
- مغز و اعصاب کودکان
- سرطان‌شناسی کودکان
- روان‌پزشکی کودکان
- سلامت و بیماری‌های کودکان
- اورولوژی کودکان
- بیماری‌های پوست
- بیماری‌های غدد درون‌ریز و متابولیسم
- بیماری‌های عفونی
- طب فیزیکی و توان‌بخشی
- گوارش
- جراحی عمومی
- جراحی قفسه سینه
- بیماری‌های قفسه سینه
- بیماری‌های چشم
- خون‌شناسی
- بیماری‌های داخلی
- بیماری‌های زنان و زایمان
- جراحی قلب و عروق
- قلب‌شناسی
- میکروب‌شناسی بالینی
- بیماری‌های گوش، حلق و بینی
- بیماری‌های کلیه
- مغز و اعصاب
- جراحی مغز و اعصاب
- ارتوپدی و آسیب‌شناسی تروما
- آسیب‌شناسی
- پداگوژی (سلامت روان و بیماری‌های کودکان و نوجوانان)
- جراحی پلاستیک، ترمیمی و زیبایی
- روان‌پزشکی
- سرطان‌شناسی پرتوی
- پرتوشناسی
- روماتولوژی…
بیش از 150 تخصص و فوق‌تخصص دیگر در این فهرست نیامده‌اند و هریک نیز به شاخه‌های گوناگونی تقسیم می‌شوند.
توضیح تصویر نوشته: تخصص‌گرایی پزشکی در دهه 1830 در بیمارستان‌های بزرگ پاریس در مقیاسی گسترده آغاز شد. در تصویر، ژان مارتن شارکو (1825-1893)، از بنیان‌گذاران مغز و اعصاب نوین، همراه بیماری «هیستریک» در بیمارستان Pitié-Salpêtrière دیده می‌شود؛ در نقاشی‌ای که Pierre-André Brouille (1857-1914) در 1887 کشیده است.
- موضوع پیشین: انتقال خون در 1829 — مبارزه با ازدست‌دادن خون
- موضوع بعدی: قانون کالبدشناسی در 1832 — پایان دادن به گورربایی
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.