დედის საწოლთან გატარებულმა 5 დღემ ონკოლოგს ახალი ხედვა მისცა

დოქტორმა პამელა კუნცმა თქვა: „როგორც ექიმს, მეგონა, რომ კარგად და ცუდად გაკეთებულ საქმეებზე გამორჩეული ხედვა მქონდა — მანამ, სანამ ყველაფერს პაციენტის ახლობლის თვალით შევხედავდი“.

კუნცი, რომელიც აშშ-ში 2021 წლის ქალ ონკოლოგად დასახელდა, სმილოუს კიბოს საავადმყოფოს კუჭ-ნაწლავის კიბოს ცენტრისა და კონექტიკუტის შტატის ნიუ-ჰეივენში მდებარე იელის კიბოს ცენტრის დირექტორია. თუმცა, როდესაც დედამისი საავადმყოფოში მოათავსეს, მას სრულიად განსხვავებული როლის შესრულება მოუწია.

დედამისს სმენა უჭირდა და საავადმყოფოს ოთახში შემსვლელი და გამომსვლელი მედპერსონალის დანახვაზე იბნეოდა. მას სჭირდებოდა ადამიანი, რომელიც აუხსნიდა, რა ხდებოდა. დედის გვერდით სტაციონარული მოვლის პროცესზე დაკვირვება კუნცისთვის მოულოდნელი და ამავე დროს თვალის ამხელი გამოცდილება აღმოჩნდა.

კუნცმა დაამატა: „ჩვენ, ექიმები, მიჩვეული ვართ, რომ პაციენტისთვის მკურნალობის გეგმას განვსაზღვრავთ და შემდეგ პაციენტზე გადავდივართ, თუმცა ამ საქმის ადამიანური ურთიერთობების მხარე არ უნდა დაგვავიწყდეს. საყვარელი, ახლობელი ადამიანის საავადმყოფოს საწოლთან ყოფნა სრულიად სხვა გამოცდილებაა. ნეტავ ეს უფრო ადრე დამენახა“.

კუნცმა გადაწყვიტა, თავისი გამოცდილება Twitter-ზე გაეზიარებინა და დაწერა რამდენიმე დაკვირვება და რეკომენდაცია, რომლებსაც „კომუნიკაციის მარგალიტები“ უწოდა. ესენია:

კომუნიკაციის მარგალიტები

1. პაციენტს წარუდგინეთ თავი სრული სახელით, აუხსენით თქვენი მოვალეობა და გააცანით თქვენი გუნდი. თქვენი საიდენტიფიკაციო ბარათი თვალსაჩინო იყოს. ოთახში შემსვლელ-გამომსვლელთა რაოდენობამ პაციენტები და მათი ახლობლები შეიძლება ძალიან დააბნიოს. მაგალითად: „მე დოქტორი X ვარ. შინაგანი მედიცინის გუნდის რეზიდენტი ვარ.“
2. პაციენტთან ვიზიტი დაასრულეთ დღის გეგმის მოკლე შეჯამებით.
3. მოერიდეთ სამედიცინო ტერმინებს. ისაუბრეთ ნელა და გასაგებად. გახსოვდეთ, რომ თქვენი პაციენტებისა და მათი ოჯახის წევრებისთვის მასწავლებელი ხართ.
4. ნიღბები, განსაკუთრებით სმენადაქვეითებული პაციენტებისთვის, მოსმენას ართულებს.
5. ბევრი ხანდაზმული პაციენტი საავადმყოფოში იბნევა, ამიტომ განმეორებით ახსნა ძალიან სასარგებლოა.
6. გეგმის გასაცნობად დღეში სულ მცირე ერთხელ ესაუბრეთ ოჯახის წევრს.
7. ბოლო წუთს ან მოულოდნელად გაწერას ეცადეთ მოერიდოთ — ეს პაციენტებსა და ოჯახის წევრებს აშფოთებს. 1-ლი დღიდანვე ისაუბრეთ გაწერის დაგეგმვასა და იმაზე, თუ რა უნდა გაკეთდეს უსაფრთხო გაწერამდე. „საავადმყოფოდან გასასვლელად საჭიროა X, Y, X შესრულდეს.“
8. პაციენტებთან საავადმყოფოში მისვლის მიზეზის გარდა სხვა რამეზეც საუბარი სცადეთ (ეს რჩევა ერთ დროს გონიერი მასწავლებლისგან მივიღე).
9. თუ შესაძლებელია, პაციენტთან თვალების დონეზე დაჯექით (მომწონს @YNHH-ის ეს ტაბურეტები).
10. პაციენტისა და მისი ახლობლის მოსასმენად დრო გამოყავით.

დოქტორმა კუნცმა რეკომენდაციები ერთი ოქროს წესით დაასრულა:

და ბოლოს, პაციენტს ისე უმკურნალეთ, როგორც საკუთარ ახლობელს უმკურნალებდით.

ამ გზავნილმა Twitter-ზე მოკლე დროში ათასობით მოწონება და გაზიარება მოიპოვა. პოსტის ქვეშ დაწერილი კომენტარების ნახვით გახარებულმა კუნცმა თქვა: „ეს მედიცინის ადამიანური მხარის მაგალითია. ექიმებს ყოველთვის ბევრი თავისუფალი დრო შეიძლება არ ჰქონდეთ, თუმცა ჩამოთვლილი პუნქტებიდან რამდენიმეს განხორციელებას დიდი დრო არ დასჭირდება. თითოეული პაციენტისთვის გამოყოფილი დრო მათში ჩადებული ინვესტიციაა“.

მას ძალიან ახარებდა, რომ ერთი რეზიდენტი ყოველდღე შუადღისას ურეკავდა და დედის მდგომარეობას აცნობდა. „ეს ძალიან ღირებული იყო“.