გატეხილი ბოკალით ტკბობა – კიბოს მქონე პაციენტი, რომელმაც ბუდისტი ბერის ფილოსოფია გაიზიარა

კიბოს მქონე ექიმის გამოცდილება, რომელმაც ბუდისტი ბერის ფილოსოფია გაიზიარა

"ხედავ ამ ბოკალს? – კითხულობს ტაილანდელი მედიტაციის ოსტატი Achaan Chaa. ჩემთვის ეს ბოკალი უკვე გატეხილია. მისით ვტკბები და მისგან ვსვამ. ის ჩემს წყალს შესანიშნავად იტევს და ზოგჯერ მზეს ლამაზი მოხაზულობებითაც ირეკლავს. შეხებისას სასიამოვნო ჟღერადობა აქვს. მაგრამ როდესაც ამ ჭიქას თაროზე ვდებ და ქარი გადააგდებს, ან იდაყვით მაგიდიდან ჩამოვაგდებ, იატაკზე დაეცემა და დაიმსხვრევა, ვამბობ: „რა თქმა უნდა“. როდესაც ვაცნობიერებ, რომ ჭიქა უკვე გატეხილია, მასთან გატარებული ყოველი წამი ძვირფასია."

ბუდისტი ბრძენების თანახმად, სტრესის, ბრაზისა და წყენის მიზეზი ისაა, რომ მოვლენები ისე არ ვითარდება, როგორც გვინდა ან მოველით

გამოსავალი მარტივია: იფიქრე, რომ საქმე შეიძლება ცუდად წავიდეს, მოვლენები იმედისა თუ გეგმისაგან განსხვავებული აღმოჩნდეს; მოელოდე მოულოდნელს და მიიღე ის. ამიტომ, როდესაც ძვირფასი ბოკალი, ჭიქა ან ნივთი გაქვს, ის უკვე გატეხილად დაინახე. თუ გატყდება, უფრო მშვიდად იქნები.

დახურულ წინა ვერანდაზე სავარძელში ვიჯექი. ამინდი რბილი, მშვიდი და ჩრდილიანი იყო. კმაყოფილი ვიყავი და ვფიქრობდი, რამდენ ხანს გაგრძელდებოდა ეს. ივლისის თბილი ნიავი სახეზე მელამუნებოდა.

ბუდიზმი ამბობს: „ყველაფერი იცვლება.“

როდესაც ჩემმა მეუღლემ ფილტვის კიბოთი გარდაცვალებამდე 11 თვე-ნახევარი გაატარა, ამპარტავნების მნიშვნელობა ვისწავლე. მოისურვე რამე, ბევრი იშრომე მის მისაღწევად და ის აუცილებლად მოხდება. ყოველ კვირას მეგონა, ვიცოდი, რა მოხდებოდა: კიბოს წამლები, მეტფორმინი, ასპირინი, ზრუნვა, სიყვარული და განზრახვა სიმსივნეებს შეამცირებდა. შეამცირა კიდეც, მაგრამ შემდეგ ფილტვის ემბოლია განუვითარდა.

და პნევმონია.

ექიმებს მუდმივად შეახსენეთ თავი. ეს დაგვეხმარება.

და ფილტვებში ნაწიბურები.

დაჟინებით მოითხოვეთ ფილტვის (რესპირატორული) რეაბილიტაცია.

და კიბოს ხელახლა გააქტიურება.

მეორე მოსაზრების მისაღებად მანჰეტენზე წაიყვანეთ.

და ჟანგბადზე 24 საათით დამოკიდებულება.

მესამე მოსაზრების მისაღებად ბოსტონში წაიყვანეთ.

წონის კლება და ბევრი სხვა რამ.

ჩემს მეუღლეს თავისი სქელი ფეხები სძულდა. ბოლოს ისეთი გაუხდა, როგორიც ყოველთვის სურდა: გამხდარი, მოდელების მსგავსი. მე მისი სქელი ფეხები საყვარლად მიმაჩნდა. მიყვარდა მათზე შეხება და მისი კოცნა. ეს მასთან სიახლოვეს მაგრძნობინებდა. კიბოს ქაოსში ჩემი მეუღლის კვებითი დარღვევა ხელახლა გამოჩნდა. ონკოლოგმა ცილის მიღება ურჩია. ის სიმითსა და კარაქს შეუკვეთავდა. ჩვეულებრივ სიმითს. იცოდა, რისი კონტროლი შეეძლო. კვებითი დარღვევები ამას გასწავლის.

გთხოვ, Lisa, ცოტა ცილა მიიღე. ძალიან მაღიზიანებ.

საქმეც ეს იყო.

როცა დაინახა, რამდენ ინტერესს იწვევდა, აღიარა, რომ ძალიან განებივრებული იყო. ის ყოველგვარ კონტროლს ეწინააღმდეგებოდა, მაგრამ კიბოს ავტორიტარიზმის ცნება არ აქვს. ის ისეთი იყო, როგორიც იყო. მომდევნო 2 თვის განმავლობაში დროდადრო ვფიქრობდი სიტყვაზე, რომელსაც მის დაკრძალვაზე წარმოვთქვამდი. ეს ის იყო, რისი კონტროლიც შემეძლო. მისი გარდაცვალების შემდეგ უფრო თავმდაბალი გავხდი.

დიდი დრო დამჭირდა, რომ თავი ხელში ამეყვანა. ვისწავლე ჩემი მშვიდი ცხოვრების და საკუთარ თავთან ყოფნის სიყვარული.

ჩემს ქალიშვილთან ასეთი საუბარი მქონდა:

- მამა, უკვე 5 წელი გავიდა. დროა, შეყვარებული გყავდეს.

(რა თქმა უნდა, მართალია)

- COVID? არ მინდა, უმშობლოდ დაგტოვო.

- მამა, საკარანტინო წრე შექმენი. აკონტროლე, რამდენი ადამიანია შენს ცხოვრებაში.

(ეს სარისკოა)

- 5 წელი გავიდა, მამა, და არა 3 კვირა.

განათლებული მარტოხელებისათვის განკუთვნილ ორ საუკეთესო გაცნობის საიტზე დავრეგისტრირდი. რეგისტრაციისას აღელვებული ვიყავი, ქალიშვილის კეთილი სურვილებით შეიარაღებული და ახალი სიყვარულის საპოვნელად მზად, თუმცა ეს თავგადასავალი მწუხარებისაგან გამოსავლის ძებნა არ ყოფილა. რამდენიმე პაემანზე წავედი და აწმყოსთან ერთად მომავალზეც ვფიქრობდი.

აგვისტოს შუა რიცხვებში წლიურ შემოწმებაზე ოჯახის ექიმთან მივედი. ეს COVID-19-ის ტალღებს შორის შედარებით მშვიდ პერიოდს დავამთხვიე. სიამაყით ვუთხარი, რომ ვეგანი ვარ, კვირაში 5 დღე რეგულარულად ვვარჯიშობ, მედიტაციას ვაკეთებ და ვიტამინებს ვიღებ. ასევე არ ვსვამ ალკოჰოლს და არ ვეწევი. ფიზიკური გამოკვლევა კარგი იყო, სხეულის წონა კი ბოლო შემოწმების შემდეგ კუნთის მატების მიუხედავად ნორმის ფარგლებში რჩებოდა. ამაში პილატესს დიდი წვლილი აქვს.

მეორე დღეს ექიმმა სისხლის ანალიზების პასუხები ელფოსტით გამომიგზავნა. შავი შოკოლადი და ორცხობილები მიყვარს და სისხლში შაქრის გამო ვნერვიულობდი, თუმცა ის მხოლოდ 92 იყო. ასევე ბევრ არაქისის კარაქს ვჭამ და საჭმელს უხვი ზეითუნის ზეთით ვამზადებ, მაგრამ ქოლესტერინი 150 იყო. გამიხარდა და წერილის კითხვა განვაგრძე.

- საქმე ისაა, რომ თქვენი PSA 2,75-დან 8,5-მდე გაიზარდა. უროლოგს უნდა მიმართოთ.

ამ წინადადებამ შიშით ამავსო. გავიხსენე ჩემი პაციენტები, რომლებსაც წლების განმავლობაში პროსტატის კიბო ჰქონდათ. უმეტესობა გადარჩა. ზოგი გარდაიცვალა.

წინასწარ ფიქრით, სამედიცინო განათლებისა და სიმტკიცის გამოყენებით, სანდო კოლეგებთან კავშირის დამყარებით მოქმედება დავიწყე. ამას ყოველთვის გამოსავლამდე მივყავართ. როდესაც დიდი სამედიცინო სისტემის უროლოგიის განყოფილებაში მომუშავე კოლეგას ვწერდი, ვფიქრობდი, PSA-ს მატება ჩემი დამღლელი პილატესით ხომ არ იყო გამოწვეული: მუცლის კუნთებზე მუშაობისას მენჯს აწვები. ამის გასარკვევად კოლეგამ მომწერა, 5 დღე ვარჯიში შემეწყვიტა და PSA გაგვემეორებინა. შვება ვიგრძენი. ვფიქრობდი, ნამდვილად ეს არის და ყველაფერი კარგად იქნება.

შემდეგ ძველ მეგობარს, ძალიან ჭკვიან ონკოლოგს, ველაპარაკე. მეგონა, ჩემს შფოთვას კიდევ უფრო შეამცირებდა. არ შეუმცირებია.

- ნაკლებად სავარაუდოა, ვარჯიშით იყოს გამოწვეული. შესაძლებელია, მაგრამ ნაკლებად სავარაუდო. უფრო მოსალოდნელია, რომ პროსტატაში რაღაც პროცესი მიმდინარეობდეს.

მუცელში სპაზმი ვიგრძენი.

ეს არ ნიშნავს, რომ კიბოა. შეიძლება პროსტატიტი (პროსტატის ანთება) ან სხვა რამ იყოს.

პროსტატიტი რომ მქონდეს, სიცხე და მტკივნეული შარდვა უნდა მქონდეს. არცერთი არ მაქვს. ნაკადი ცოტა ნელია, მაგრამ პროსტატა წლებია გადიდებული მაქვს.

მორიგეობით ვმსჯელობდით, თითოეული ორივე მხარის არგუმენტებს განვიხილავდით.

კიბოა თუ კიბო არ არის.

ჩემს ხელში არ არის – ბოლოს ასე გადავწყვიტეთ, თითქოს ჩემი ფიქრი შედეგზე მოქმედებდა. ჩემს უროლოგს ვეტყვი, რომ თუ მხოლოდ PSA-ს დაკვირვებას მირჩევს, პროსტატის გამოსახულებითი კვლევა მსურს. ზოგჯერ ექიმებს უჭირთ მოვლენების ობიექტურად დანახვა, როდესაც მათი პაციენტი ექიმია. ზოგჯერ ექიმისთვის პაციენტობა რთულია. ჩვენ არ უნდა ვავადმყოფობდეთ.

ბუდიზმში ბევრი სიბრძნეა.

ყველაფერი იცვლება.

შევეცდები, ეს ხელახლა მივიღო.

ისიამოვნე ბოკალით. ის უკვე გატეხილია.

დავიწყება ძალიან ადვილია.