Sınıq qədəhdən zövq almaq – Buddist rahibin fəlsəfəsini mənimsəyən xərçəng pasiyenti

Buddist rahibin fəlsəfəsini mənimsəyən, xərçəng xəstəsi olan həkimin təcrübəsi

"Bu qədəhi görürsən? Taylandlı meditasiya ustası Achaan Chaa soruşur. Mənim üçün bu qədəh artıq sınıb. Ondan zövq almışam; ondan içirəm. Suyumu çox yaxşı saxlayır, hətta bəzən günəşi gözəl naxışlarla əks etdirir. Toxunsam, xoş cingiltisi var. Lakin bu stəkanı rəfə qoyanda külək onu aşırsa və ya dirsəyim onu masadan itələyib yerə salır, parçalayırsa, 'Əlbəttə' deyirəm. Şüşənin artıq sınıq olduğunu anlayanda onunla hər an qiymətlidir."

Buddist müdriklərə görə stressin, qəzəbin və hiddətin səbəbi işlərin istədiyimiz və ya gözlədiyimiz kimi getməməsidir

Həll sadədir: işlərin tərs getməsini düşün, işlərin ümid etdiyimizdən və ya planlaşdırdığımızdan fərqli olmasını düşün, gözlənilməz şeylərin baş verməsini gözlə. Və bunu qəbul et. Deməli, qiymətli qədəhin, stəkanın və ya əşyan olanda onu artıq sınmış gör. Sınarsa, buna daha sakit yanaşarsan.

Qapalı ön eyvanımda stulda oturdum. Hava mülayim, dinc, kölgəli idi. Nə qədər davam edəcəyini düşünərək halımdan razı idim. İlıq iyul mehi üzümü oxşadı.

Buddizm “Hər şey dəyişir.” deyir

Arvadım ağciyər xərçəngindən ölümə doğru gedən 11 yarım ayını keçirəndə təkəbbürün tərifini öyrəndim. Bir şeyi istə, baş verməsi üçün çox çalış, onda gerçəkləşəcək. Hər həftə nə olacağını bildiyimi düşünürdüm; xərçəng dərmanları, metformin və aspirinlə qayğı, sevgi və niyyət şişləri kiçildəcək. Kiçiltdilər də, lakin sonra onda ağciyər emboliyası yarandı.

Və sətəlcəm.

Həkimlərin başının üstündə durun. Bu, kömək edəcək.

Və ağciyərlərində çapıq var.

Pulmonar (tənəffüs) reabilitasiya üçün israrlı olun.

Və xərçəngin yenidən canlanması.

İkinci rəy üçün onu Manhettenə aparın.

Və 24 saat oksigendən asılılıq.

Üçüncü rəy üçün onu Bostona aparın.

Çəki itkisi və daha bir çox şey.

Həyat yoldaşım dolu ayaqlarından nifrət edirdi. Nəhayət, həmişə istədiyi kimi oldular. İncə və modellərinki kimi. Mən dolu ayaqlarını şirin sayırdım. Onlara toxunmağı və onu öpməyi sevirdim. Bu, özümü ona yaxın hiss etdirirdi. Yoldaşımın qidalanma pozuntusu xərçəng xaosunda yenidən ortaya çıxdı. Onkoloqu zülal yeməsini söylədi. Simit və kərə yağı sifariş edirdi. Sadə simit. Nəyə nəzarət edə biləcəyini bilirdi. Qidalanma pozuntuları bunu öyrədir.

Xahiş edirəm, Lisa, bir az zülal qəbul et. Çox əsəb pozursan.

Məsələ bu idi.

Nə qədər maraq oyatdığını görəndə çox ərköyün olduğunu etiraf etdi. Hər cür nəzarətə üsyan etmişdi, lakin xərçəngin avtoritarlıq anlayışı yoxdur. Necə idisə, elə idi. Sonrakı 2 ay ərzində dəfnində edəcəyim çıxışı arada düşünürdüm. Bu, nəzarət edə biləcəyim bir şey idi. O vəfat etdikdən sonra daha təvazökar oldum.

Özümü toplamaq nöqtəsinə çatmağım uzun çəkdi. Sakit həyatımı və öz-özümlə qalmağı sevməyi öyrəndim.

Qızımla aramızda belə söhbət oldu:

- Ata, 5 il keçib, sevgilin olmasının vaxtıdır.

(Əlbəttə, haqlıdır)

- Bəs COVID? Səni valideynsiz qoymaq istəmirəm.

- Ata, karantin dairəsi yarat. Həyatındakı insan sayına nəzarət et.

(Bu, risklidir)

- 5 il keçib, ata, 3 həftə deyil.

Təhsilli subaylar üçün ən yaxşı iki tanışlıq saytına üzv oldum. Üzv olarkən həyəcanlı, qızımın xeyir-duası ilə silahlanmış, başqa sevgi axtarmağa hazır idim, lakin bu macəraya qoşulmağım kədərə həll axtarmaq deyildi. Bir neçə görüşə getdim, indiki zamanım qədər gələcəyi də düşündüm.

Avqustun ortasında illik müayinə üçün ailə həkimimə getdim. Bunu COVID-19 dalğaları arasındakı sakitliyə uyğunlaşdırdım. Qürurla veqan olduğumu, həftədə 5 gün müntəzəm məşq və meditasiya etdiyimi, vitaminlərimi qəbul etdiyimi dedim. Həmçinin alkoqol və siqaret istifadə etmirəm. Fiziki müayinəm yaxşı idi və son müayinədən bəri əzələlərim artsa da bədən çəkim normal aralıqda idi. Pilatesin buna töhfəsi çoxdur.

Həkim ertəsi gün qan testimin nəticələrini elektron poçtla göndərdi. Tünd şokolad və peçenye sevirəm, qan şəkərimdən narahat idim, lakin cəmi 92 idi. Həmçinin çox yerfındığı yağı yeyir, bol zeytun yağı ilə yemək bişirirəm, amma xolesterinim 150 idi. Bu məni sevindirdi, məktubu oxumağa davam etdim.

- Məsələ budur ki, PSA-nız 2.75-dən 8.5-ə sıçrayıb. Uroloqa görünməlisiniz.

Bu cümlə ilə dəhşətə gəldim. İllər boyu prostat xərçəngi olan pasiyentlərimi düşündüm. Çoxu yaşadı. Bəziləri vəfat etdi.

İrəlini düşünərək tibbi təhsilimi və qətiyyətimi istifadə edib etibarlı həmkarlarımla əlaqə quraraq hərəkətə keçdim. Bu, həmişə həllə aparır. Böyük səhiyyə sisteminin urologiya şöbəsindəki həmkarıma yazarkən yüksək PSA-nın etdiyim yorucu pilatesdən olub-olmadığını düşündüm; çünki qarın üzərində işləyəndə çanağa təzyiq edirsən. Əmin olmaq üçün həmkarım 5 gün məşqi dayandırmağımı və PSA-nı təkrarlamağımızı yazdı. Rahatladım. Əminəm səbəb budur və yaxşı olacaq, düşündüm.

Sonra ağıllı onkoloq olan köhnə dostumla danışdım. Narahatlığımı daha da azaldacağını düşündüm. Azaltmadı.

- Məşqdən olması ehtimalı aşağıdır. Mümkündür, lakin ehtimalı azdır. Prostatınızda bir proses olması daha mümkündür.

Mədəmə sancı girdi.

Bu, xərçəng olduğu demək deyil. Prostatit (prostat iltihabı), başqa şeylər ola bilər.

Prostatitim varsa, qızdırmam və ağrılı sidiyə çıxmam olmalıdır. Məndə yoxdur. Axın bir az yavaşdır, lakin illərdir prostatım böyükdür.

Hərəmiz növbə ilə hər iki tərəfi nəzərdən keçirərək mübahisə etdik.

Xərçəngdir və ya xərçəng deyil.

Mənim əlimdə deyil, sonda sanki düşüncəm buna təsir edirmiş kimi qərar verdik. Uroloqum yalnız PSA-nı izləməyi desə, prostat görüntüləməsi istədiyimi söyləyəcəyəm. Bəzən pasiyent həkim olanda həkimlərin hadisələri olduğu kimi görməsi çətin olur. Bəzən həkim kimi pasiyent olmaq çətindir. Xəstələnməməliyik.

Buddizmdə çox müdriklik var.

Hər şey dəyişir.

Bunu yenidən mənimsəməyə çalışacağam.

Qədəhdən zövq al. Artıq sınıb.

Unutmaq çox asandır.