Öd Yolu Xərçənginin Əlamətləri, Mərhələləri və Müalicəsi
Oxu alətləri

Bu məqalədə
Öd yolu xərçəngi – xolangiokarsinoma nədir? Səbəbləri - risk faktorları hansılardır?
Öd yolları qaraciyərdən nazik bağırsağa qədər uzanan nazik kanallardır. Bu kanallar öd kimi tanınan mayenin qaraciyər və öd kisəsindən nazik bağırsağa hərəkət etməsini təmin edir.
Qaraciyər hüceyrələrində toplanan öd qaraciyərdə çoxsaylı kiçik kanalcıqlar şəklində başlayır. Bu kiçik kanalcıqlar birləşərək kiçik kanallar əmələ gətirir. Sonra bu kiçik kanallar daha geniş kanallarla və sağ - sol qaraciyər kanalı ilə birləşir. Qaraciyərin daxilində əmələ gələn bütün bu kanallara intrahepatik (qaraciyərdaxili) öd kanalları deyilir.
Sol və sağ qaraciyər kanalı yerləşdiyi qaraciyərdən çıxaraq ümumi qaraciyər kanalını əmələ gətirmək üçün hilus adlanan sahədə birləşir. Daha aşağıda yerləşən öd kisəsi də (ödü saxlayan kiçik bir orqan) kiçik bir kanalla (sistik kanal) bu ümumi qaraciyər kanalı ilə birləşir. Ümumi öd yolu mədəaltı vəzi kanalı ilə birləşməzdən əvvəl mədəaltı vəzinin bir hissəsindən keçir və Vater qabarcığında nazik bağırsağın (duodenum) ilk hissəsinə açılır.
Öd yolları xərçəngi (xolangiokarsinoma) öd kanallarının müxtəlif sahələrində meydana gələn bədxassəli epitel hüceyrəsidir. Xərçəng yerləşdiyi yerə görə intrahepatik (qaraciyərdaxili), perihilar və distal (uzaq) öd yolları xərçəngi (xolangiokarsinoma) olmaqla 3 fərqli növə təsnif edilir.
Öd yolları xərçəngi (xolangiokarsinoma) nadir rast gəlinən digər alt növləri ilə birlikdə asanlıqla fərq edilməyən adenokarsinomalar kimi tanınır. Bu xərçəng növü üçün ilk müalicə seçimi cərrahi müdaxilədir. Lakin cərrahi müdaxiləni planlaşdırarkən damar quruluşunun və limfa düyünlərinin tutulmasını nəzərə almaq lazımdır. Öd yolları xərçənginin (xolangiokarsinoma) desmoplastik quruluşu və birdən çox genetik quruluşa malik olması müalicəyə rezistentliyə təsir edən amillərdir.
Öd yolları xərçənginin irəliləmiş mərhələsində yayılmanın çox olduğu və cərrahiyyənin aparıla bilmədiyi hallarda kimyaterapiya müalicələri (gemsitabin və sisplatin) istifadə edilir. İntrahepatik (qaraciyərdaxili) öd yolları xərçəngində isə daha çox regional müalicələr tətbiq olunur, lakin effektivliyi hələ də yetərli deyil. Öd yolları xərçənginin bioloji quruluşunu, şişin mürəkkəb qarşılıqlı təsirini anlamaq düzgün və effektiv müalicənin tətbiqinə imkan verir və xəstənin ömrünü uzadır.
Öd yolu xərçənginin səbəbləri – risk faktorları hansılardır?
Xəstəliyə tutulma ehtimalını dəyişdirən hər şey bizim üçün risk faktorudur. Buna görə həyat tərzimizə, qazandığımız vərdişlərimizə, məruz qaldığımız bütün ətraf mühit amillərinə diqqət edərək xərçəng xəstəliyinə təsir edən risk faktorlarını azaltmağımız mümkündür.
Siqaret çəkmək, alkoqol istifadə etmək kimi bəzi risk faktorları həyat ərzində qazandığımız vərdişlərdəndir və dəyişdirilə bilər. İnsanın yaşı və ailə anamnezi kimi bəzi risk faktorları da var ki, dəyişdirilə bilməz. Digər tərəfdən, riskinizin olması xərçəngə tutulacağınız demək deyil. Yaxud hər hansı risk faktoru olmadan xərçəngə tutulmağınızın mümkün olduğunu demək olar.
Bu səbəbdən öd yolu xərçənginə təsir edən risk faktorlarını bilməyiniz vacibdir. Beləliklə, həyatınızda edəcəyiniz kiçik dəyişikliklərlə riski azalda bilərsiniz. Öd yolu xərçəngi ilə əlaqəli bəzi risk faktorlarınız varsa, tez-tez müntəzəm yoxlanışlarınızı laqeyd qoymamalısınız. Beləliklə, xərçəngdə erkən diaqnoz və effektiv müalicə imkanına malik ola bilərsiniz.
Bəzi risk faktorları var ki, öd yolu xərçənginin inkişafında fəal rol oynayır.
Qaraciyərdə və ya öd yolunda müşahidə olunan bəzi xəstəliklər
Xərçəng riskini artıran bir amildir. Öd yolları və qaraciyərdə müşahidə olunan bəzi xəstəliklər (öd yollarında xroniki müşahidə olunan iltihab) xərçəng riskini artıran amillərdir. Risk yaradan bəzi amilləri belə sadalaya bilərik:
- Birincili sklerozlaşdırıcı xolangit öd yollarında toxuma sərtləşməsinə (skleroz) səbəb olan iltihabdır. Bu vəziyyət öd yollarında xərçəng inkişafı riskini artırır. İltihabın səbəbi adətən bilinmir. Bu xəstəliyi olan insanların bir çoxunda yoğun bağırsaqda da iltihab (xoralı kolit) müşahidə olunur.
- Öd yolundakı daş iltihaba səbəb olduğu üçün yenə bu sahədə xərçəng riskini artırır.
- Xoledox kistası anadangəlmə bir anormallıqdır. Qaraciyər xaricindəki öd yolunda şişkinliyə səbəb olur. Bu sahədə xərçəngönü dəyişikliklər öd yolu xərçəngi riskini artıra bilər.
- Qaraciyərdə parazitlə əlaqəli infeksiya çiy yeyilən balıqdan qaynaqlanan kiçik parazit qurdların səbəb olduğu bir infeksiyadır. Öd yollarında yaşayan bu parazitlər yerləşdikləri sahədə xərçəng riskini artıra bilər.
- Sirroz həddindən artıq alkoqol istehlakı və hepatit kimi xəstəliklərlə əlaqəli qaraciyərdə inkişaf edən qıcıqlanma nəticəsində yaranan zədələnmədən qaynaqlanan bir xəstəlikdir. Bu da öd yolu xərçəngi riskini artırır.
- Caroli sindromu qaraciyər daxilindəki kiçik öd kanallarında anadangəlmə inkişaf edən anormallıqdır. Bu sindrom qaraciyərdə yaranan infeksiya və öd daşı riskini artırır.
- Hepatit B və ya hepatit C-nin səbəb olduğu infeksiyanın intrahepatik öd yolu xərçəngi riskini artırdığı müşahidə olunub.
Öd yolu xərçənginin əlamətləri hansılardır?
Ekstrahepatik (qaraciyərxarici) öd yolu xərçəngləri adətən şiş biliar drenaj sistemini tıxadıqda əlamət göstərir. Xərçəng yalnız intrahepatik öd kanallarındadırsa, fərqli bir inkişafın müşahidə olunması mümkündür.
- Analiz nəticəsində müəyyən edilən anormal qaraciyər funksiyaları,
- sidik və ya nəcisin rəngində dəyişiklik,
- sarılıq,
- qarın ağrısı,
- ürəkbulanma və qusma,
- qaşınma,
- çəki itkisi və
- qızdırma öd yolu xərçənglərinin tez-tez rast gəlinən əlamətləridir.
Öd yolları xərçənginin növləri hansılardır?
- İntrahepatik öd yolu xərçəngi
- Perihilar öd yolu xərçəngi
- Distal (uzaq) öd yolu xərçəngi
Öd yolu xərçəngində erkən diaqnoz və skrininq mümkündürmü? Necə diaqnoz qoyulur?
Lezyonun yerləşdiyi yer xəstənin tibbi tapıntıları və görüntüləmə müayinələrinin nəticəsində müəyyən edilir. Sarılığın qiymətləndirilməsi üçün xəstə əksər hallarda transabdominal ultrasəs müayinəsindən keçiriləcək. Öd yolu xərçəngi şübhəsi olan, lakin görüntüləmə müayinələri aparılmamış xəstə (qanda CA19-9 səviyyəsi yüksək olan xəstə) üçün aparılacaq ilk görüntüləmə müayinəsi kontrastlı maqnit rezonans görüntüləmə (MRG), maqnit rezonans xolangiopankreatoqrafiya (MRCP) və ya çoxfazalı kontrastlı çoxdetektorlu kompüter tomoqrafiyasıdır (MDBT). Həmçinin maqnit rezonans görüntüləmə (MR) və kompüter tomoqrafiyası (KT) da diaqnoz üçün istifadə olunan görüntüləmə müayinələridir. Bununla yanaşı, biopsiya, incə iynə aspirasiyası və ya öd yollarında fırça sitologiyası tətbiq edilməli olan digər diaqnostika üsullarıdır.
Fiziki müayinə
Ekstrahepatik öd yolu xərçəngi olan xəstələrin əksəriyyətində sarılıq, bir hissəsində qaraciyər böyüməsi (hepatomeqaliya), sağ yuxarı kvadrantda kütlə və ya qızdırma müşahidə oluna bilər. Öd kisəsi əllə müayinədə nadir hallarda hiss edilir. Sarılıq olan xəstələrdə öd kisəsi əllə hiss edilirsə, bunun öd yollarının tıxanmasına səbəb olan digər səbəblərdən daha çox bədxassəli şişin (mədəaltı vəzi və ya öd) əlaməti olduğu düşünülür. Lakin bu qaydanın da istisna halları (xroniki pankreatit, parazitar öd tıxanması, anadangəlmə (irsi) xoledox kistası, tez-tez rast gəlinən sistik kanala yaxın qaraciyər kanalının tıxanması) var. Buna görə diaqnoz qoyulması baxımından qiymətləndirildikdə fiziki müayinə tapıntılarının faydaları məhduddur.
Laboratoriya analizləri
Qan analizləri
Öd yolları xərçənginə (xolangiokarsinoma) təkbaşına diaqnoz qoya bilən qan analizi yoxdur. Aparılan qan analizlərində bilirubin, qələvi fosfataza və qamma qlutamil transferaza səviyyələri əksər hallarda yüksək olduğu halda, qaraciyər funksiyası analizləri adlandırılan transaminaza (ALT, AST) səviyyələri normal ola bilər. Bu növ laboratoriya tapıntıları sarılığın səbəbinin qaraciyər parenximasının infeksiyası və ya iltihabından deyil, öd yollarında tıxanmadan qaynaqlandığını göstərir. Həmçinin öd yolu xərçəngində CA19-9 səviyyəsi də adətən yüksəkdir. Lakin bu, yenə də dəqiq nəticələr əldə ediləcək qədər həssas bir skrininq vasitəsi deyil. Buna baxmayaraq, görüntüləmə müayinələri ilə birlikdə qiymətləndirildikdə öd yolu xərçənginin diaqnozunda fayda verə bilər.
Görüntüləmə müayinələri
Ekstrahepatik öd yolu xərçəngləri, xüsusilə şiş kiçikdirsə, birbaşa görüntülənməyə bilər. Lakin bu xərçəng növü dolayı yolla bəzi əlamətlər (kanallarda genişlənmə) göstərərək diaqnoz qoyulmasına töhfə verə bilər. Əgər öd daşı aşkar edilməzsə, kanallardakı genişlənmənin (normal yetkinlərdə >6mm) tıxanmaya səbəb olan bədxassəli lezyon nəticəsində olduğu düşünülür. Uzaq sahələrdə inkişaf edən lezyonlar həm intrahepatik, həm də ekstrahepatik kanallarda genişlənməyə səbəb olduğu halda, proksimal (yaxın) ekstrahepatik lezyonlar yalnız intrahepatik kanallarda genişlənməyə səbəb ola bilər.
Abdominal (qarın) ultrasəs müayinəsi
Sarılıq olan xəstələrə tətbiq edilən ilk görüntüləmə müayinəsi transabdominal ultrasəs müayinəsidir. Transabdominal ultrasəs müayinəsi öd kanallarındakı genişlənməni və tıxanmanın səviyyəsini müəyyən edən yüksək həssaslıqlı görüntüləmə müayinəsidir. Lakin öd yolu xərçəngi şübhəsi güclənibsə, birbaşa kəsik görüntüsü almaq məqsədəuyğun olar.
Abdominal ultrasəs müayinəsi öd yollarının uzaq hissələrini görüntüləyə bilmir. Uzaq öd yolları tıxanmalarının diaqnozu çox vaxt öd genişlənməsi araşdırılaraq qoyulur. Ultrasəs diaqnozuna kömək edən mühüm məqamlardan biri dupleks ultrasəs (rəngli doppler) istifadə edərək damar tutulmasını (məsələn, qaraciyərin qapı venasının ətrafının sarılması, laxtalanma və ya təzyiq, qaraciyər arteriyasının ətrafının sarılması və ya tıxanma) qiymətləndirməkdir.
Endoskopik və ya laparoskopik ultrasəs müayinəsi
Uzaq öd yolu lezyonlarında endoskopik ultrasəs müayinəsi şişin yayılmasını və regional limfa düyünlərinin vəziyyətini görüntüləyə bilər. Ucunda kamera olan nazik, işıqlı bir boru ağızdan aşağıya mədəyə, oradan da öd kanallarının yanındakı bağırsaqlara daxil edilir və ya bu prosedur endoskopik ultrasəs (EUS) nəzarəti altında incə iynə biopsiyası ilə aparılır. Şişin ölçüsü və yayılması, limfa düyünlərindəki böyümə yoxlanaraq növbəti mərhələ olan cərrahiyyə planlaşdırılır.
Bu prosedur bədxassəli uzaq şişlərin müəyyən edilməsində fırçalama ilə tətbiq olunan ERKP-dən (endoskopik retroqrad xolangiopankreatoqrafiya) daha həssasdır. Eyni zamanda bu texnika öd kanallarına infeksiya keçmə riskini də azaldır.
Endoskopik ultrasəs müayinəsi yaxın (proksimal) öd kanalı lezyonlarının görüntülənməsində və mərhələləndirilməsində effektiv və yetərli nəticə vermir.
İntraduktal (kanaldaxili) ultrasəs müayinəsi
İntraduktal ultrasəs (IDUS) öd yollarının anatomiyasına və özünəməxsus sonoqrafik görüntüləmə xüsusiyyətlərinə əsaslanaraq bədxassəli və xoşxassəli daralmanı ayırmağa kömək edə bilər. Bundan əlavə, IDUS öd yolları xərçənginin mərhələləndirilməsində dəqiq məlumat əldə etməyə kömək edir. IDUS erkən lezyonları və şişin ölçülərini müəyyən edir, yaxın orqanlara və qan damarlarına yayılmasının diaqnozunda %100-ə yaxın nəticələr verir. Xüsusilə IDUS şişin mədəaltı vəziyə və qaraciyərin əsas damarlarına yayılmasını dəqiq müəyyən edə bilər.
Çoxfazalı kontrastlı çoxdetektorlu kompüter tomoqrafiyasıdır (MDBT)
Geniş istifadə imkanına malik olduğu üçün öd yolları xərçəngi şübhəsi olan xəstələrdə transabdominal görüntüləməyə alternativ olaraq KT görüntüləmə tətbiq olunur. İntrahepatik şişləri, öd yollarındakı tıxanmanın səviyyəsini və qaraciyərdə atrofiyanın olub-olmadığını müəyyən edir. Bununla yanaşı, çoxfazalı kontrastlı çoxdetektorlu kompüter tomoqrafiyası (MDBT) xoşxassəli qaraciyərdaxili (intrahepatik) öd yolları daralmasını bədxassəli daralmadan ayırmağa (xüsusilə qapı venası fazasında) və limfa düyünü sahələrini görüntüləməyə kömək edə bilər.
Maqnit rezonans xolangiopankreatoqrafiya [MRKP] və maqnit rezonans görüntüləmə (MR)
MR, MRKP ilə birləşdirildikdə öd yolları xərçənglərini əməliyyatdan əvvəl müəyyən etmək üçün qaraciyərdaxili (intrahepatik), qaraciyərxarici (ekstrahepatik) öd yollarını və mədəaltı vəzi kanalını qiymətləndirməkdə istifadə olunan qeyri-invaziv texnikadır. Endoskopik retroqrad xolangiopankreatoqrafiyadan (ERKP) fərqli olaraq maqnit rezonans xolangiopankreatoqrafiya [MRKP] kanallarda kontrast maddə istifadə edilmədən tətbiq olunur. Lakin MRKP öd daşının çıxarılması, stent qoyulması və ya biopsiya kimi müdaxilələrə imkan vermir.
Xolangioqrafiya
Xolangioqrafiya öd yollarını görüntüləmək üçün tətbiq olunan rentgenoloji kontrast maddə inyeksiyası ilə həyata keçirilir. Bu prosedur endoskopik retroqrad xolangiopankreatoqrafiya (ERKP) və ya perkutan transhepatik xolangioqrafiya (PTK) ilə də tətbiq oluna bilər. Əməliyyatdan əvvəl xolangioqrafiya öd yollarında tıxanma olan xəstələrdə diaqnoz və ya müalicə üçün istifadə edilə bilər. Lakin eyni funksionallığa malik MRKP və MDBT görüntüləmə üsulları xolangioqrafiyanı əvəz etdiyi üçün bu üsul nadir hallarda istifadə olunur.
Öd yolları xərçəngində mərhələləndirmə – yayılma mərhələləri
- İntrahepatik öd yolu xərçəngində mərhələləndirmə
- Perihilar öd yolu xərçəngində mərhələləndirmə Mərhələ I: Şiş yalnız öd yollarında yerləşir. Mərhələ II: Şiş öd yollarının ətrafındakı piy toxumasında inkişaf edir, həmçinin qaraciyərdə müşahidə oluna bilər. Mərhələ IIIa: Şiş əsas damarlardan birində (qaraciyər venası və ya qaraciyər arteriyası) inkişaf edir. Mərhələ IIIb: Şiş istənilən ölçüdə ola bilər və piy toxumasında və ya qaraciyərdə inkişaf edir. Həmçinin xərçəng hüceyrələri yaxın limfa düyünlərində müşahidə olunur. Mərhələ IVa: Şiş sağ və sol qaraciyər kanalında inkişaf edir. Yaxud birdən çox damara yayılıb. Və ya hər iki hal birlikdə müşahidə oluna bilər. Yaxın limfa düyünlərində xərçəng hüceyrələri ola bilər. Mərhələ IVb: Xərçəng uzaq limfa düyünlərində müşahidə olunur və ya bədənin uzaq sahələrinə yayılır.
- Distal (uzaq) öd yolu xərçəngində mərhələləndirmə Mərhələ I: Şiş tamamilə öd yollarının daxilindədir. Yaxud öd kanalının divarına doğru inkişaf edib. Mərhələ II: Şiş öd kisəsində, mədəaltı vəzidə və ya nazik bağırsaqda inkişaf edib. Limfa düyünlərinə yayıla bilər. Mərhələ III: Şiş qaraciyərin əsas damarı (qaraciyər arteriyası) ilə birləşən əsas damarın (aorta-şah damarı) bir hissəsində inkişaf edir. Mərhələ IV: Xərçəng bədənin digər sahələrinə yayılıb.
Öd yolu xərçəngi - xolangiokarsinoma necə müalicə edilir?
Öd yolları xərçənginin müalicəsi xərçəngin ölçüsünə, yerləşdiyi sahəyə və yayılma dərəcəsinə görə dəyişir. Xərçəngin irəliləmiş mərhələsində tətbiq olunan müalicə xəstəliklə əlaqəli yaranan əlamətləri yüngülləşdirərək həyat keyfiyyətini artırmağa yönəlib.
- Erkən mərhələdə əsas müalicə cərrahiyyədir.
- Bununla yanaşı, xəstəliyin və xəstənin vəziyyətinə görə əməliyyatdan sonra qoruyucu müalicələr (adyuvant radioterapiya və/və ya kimyaterapiya),
- Palliativ müalicələr (həyat keyfiyyətini və müddətini artırmaq üçün),
- Hədəfə yönəlmiş müalicələr və
- Arteriya üçün müalicələr tətbiq oluna bilər.
Öd yolu xərçəngi – xolangiokarsinoma əməliyyatı
Öd yolu xərçəngində əsas müalicə cərrahiyyədir. Lakin hansı cərrahi üsulun tətbiq ediləcəyi xərçəngin ölçüsünə və yaxın limfa düyünlərinə yayılmasına görə dəyişir.
Regional öd yolu xərçəngində cərrahi müalicə
Xərçəng erkən mərhələdə diaqnoz edilərsə, öd yollarının yalnız xərçəngli sahəsi çıxarılır. Öd axınının yenidən təmin edilməsi üçün qaraciyərdə qalan öd kanalları nazik bağırsaqla birləşdirilir.
Xərçəngin qaraciyərə yayıldığı müşahidə olunarsa, xəstəlikdən təsirlənən sahənin və öd yollarının çıxarılması nəzərdə tutulur.
Öd yolu xərçəngi nisbətən nadir rast gəlinən bir xərçəng növüdür. Qaraciyərdaxili və qaraciyərxarici öd kanallarında yerləşən epitel hüceyrələrindən qaynaqlanan bədxassəli şişlərdir. Yaxın limfa düyünlərinə keçməyə meyillidir, həmçinin uzaq yayılma da mümkündür.
Regional öd yolları xərçəngində cərrahiyyə mümkün olan yeganə sağaldıcı müalicə formasıdır. Lakin xəstələrin yalnız çox az bir hissəsində xəstəlik erkən mərhələdə aşkar edilir və bu da cərrahi müdaxiləyə imkan verir. Cərrahiyyə ilə şişin hamısı çıxarılmış olsa da, bir çox halda xərçəngin təkrarladığı müşahidə olunur.
Regional irəliləmiş, əməliyyat edilə bilməyən və ya xərçəngi təkrarlamış öd yolu xərçəngi xəstələri üçün ən uyğun müalicənin hansı olduğu barədə hələ dəqiq qənaətə gəlinməyib. Xəstələrin əksəriyyətinə ənənəvi fraksiyalı xarici radioterapiya ilə 5-FU əsaslı kimyoradioterapiya müalicəsi tövsiyə olunur.
Uzaq öd yolu xərçəngində cərrahi müalicə
Xərçəng uzaq yayılma göstərərsə, adətən Whipple əməliyyatı ilə müalicə edilir. Öd yolu ilə birlikdə mədənin bir hissəsi, nazik bağırsağın bir hissəsi, mədəaltı vəzi, öd kisəsi və onların ətrafındakı limfa düyünləri çıxarılır. Bu prosedur mədənin onikibarmaq bağırsağa açıldığı dəlik qorunaraq tətbiq olunur (pilorqoruyucu əməliyyat).
Şişin çıxarılması mümkün deyilsə, tıxanmanı azaltmaq üçün cərrahiyyə aparıla bilər. Bu prosedur eyni zamanda mövcud sarılığı da azaldır. Öd yolunun tıxanmış hissəsinə tətbiq olunan şuntlama ilə ödün qaraciyərdən bağırsağa axması təmin edilir. Tıxanmanı aradan qaldırmaq üçün istifadə olunan başqa bir üsul isə cərrahiyyə aparmadan tıxanmış öd kanalını açıq saxlayacaq stentin qoyulmasıdır.
Stent
Stent tıxanmış öd yolunu açıq saxlamaq üçün öd kanalına qoyulan və ödün axmasını təmin edən bir borudur. Stent qoyularkən ödün yetərli miqdarda axmasını təmin etmək üçün təzyiqi azaltmaq və bakterial xolangit riskinin qarşısını almaq vacibdir.
Öd yolu xərçəngində kimyaterapiya və hədəfə yönəlmiş ağıllı dərman müalicələri
Kimyaterapiya xərçəng hüceyrələrini öldürmək üçün tətbiq olunan dərman müalicəsidir. Təkbaşına adyuvant kimyaterapiyanın xərçəngi cərrahiyyə ilə tam və ya qismən çıxarılmış öd yolu xərçəngi xəstələrinin ömrünə töhfə verdiyinə dair hələ qənaətbəxş tapıntılar əldə edilməyib. Lakin buna baxmayaraq, kimyaterapiya irəliləmiş mərhələdəki bəzi hallarda şişi kiçiltmək və xəstəliyin inkişafını ləngitmək üçün istifadə olunan müalicə üsuludur. Həmçinin cərrahiyyədən sonra tətbiq olunan kimyaterapiya üsulu ilə xərçəngin təkrarlanma riski azaldılır.
Tətbiq olunan ən aktiv kimyaterapiya dərmanları 5-FU, gemsitabin, sisplatin və oksaliplatindir. Gemsitabin-sisplatin kombinasiyasının təkbaşına gemsitabinə nisbətən daha faydalı olduğu müşahidə olunsa da, bu sxemin təsiri digər gemsitabin əsaslı kombinə edilmiş sxemlərlə müqayisə edilməyib.
Leykovorin - 5-FU, təkbaşına kapesitabin və ya təkbaşına gemsitabin irəliləmiş mərhələli öd yolları xərçəngi xəstələrində uyğun müalicə seçimləridir.
Qaraciyərdaxili öd yolları xərçəngində hepatik damar vasitəsilə müalicələr
Hepatik damar vasitəsilə müalicələrdə xüsusilə radioembolizasiya müalicəsi əməliyyat edilə bilməyən, regional irəliləmiş intrahepatik (qaraciyərdaxili) öd yolu xərçəngi olan xəstələrdə ümid verir. Bu üsulda qaraciyər arteriyasından şişə radioaktiv izotoplar, yəni fokal radioterapiya göndərilir. Qaraciyər daxilindəki şişi qidalandıran qan axını qaraciyər venasından daha çox qaraciyər arteriyasından təmin olunur. Bu da şişi qidalandıran qan axınının qarşısını almaq üçün bəzi texnikaların hazırlanmasına şərait yaradıb. Hissəcik embolizasiyası və/və ya sitotoksik kimyaterapiya kimi üsullarda isə dərman şişi qidalandıran qaraciyər arteriyasının şaxələrinə yeridilərək şişin qidalanmasının qarşısı alınır (transarterial embolizasiya və ya kimoembolizasiya).
Hədəfə yönəlmiş müalicə
Erlotinib – Öd yolu xərçənginin müalicəsində istifadə olunan tirozin kinaza inhibitoru erlotinibin epidermal böyümə faktoru reseptorunu blokladığı müşahidə olunub.
Erlotinib və bevasizumab kombinasiyası
Vaskulyar endotelial böyümə faktoru (VEGF) öd yolları xərçənglərində tez-tez rast gəlinir və müalicə hədəfi kimi nəzərdə tutulur.
Müalicənin birinci mərhələsində vəziyyətini qoruyan xəstələrə ikinci mərhələdə gemsitabin – kapesitabin, kapesitabin – oksaliplatin (əgər sisplatin müalicənin birinci mərhələsində istifadə olunubsa) və ya erlotinib – bevasizumab kombinə edilmiş müalicələri tətbiq oluna bilər.
Fotodinamik müalicə
Fotodinamik müalicədə lazer işığı və işığa həssas dərman kombinasiyası istifadə edilərək xərçəng hüceyrələrinin məhv edilməsi hədəflənir. Öd yolu xərçəngində meydana gələn əlamətləri azaltmağa da kömək edir.
İşığa həssas dərman venadaxili yeridilərək qan dövranı vasitəsilə bədəndə dolaşması təmin olunur. Yeridilən bu dərman xərçəng hüceyrələrinə bağlanır və lazer işığı ilə təmas etdikdə aktivləşərək xərçəng hüceyrələrini məhv edir.
Öd yolu xərçəngində radioterapiya ilə müalicə
Cərrahiyyədən sonra xərçəngin hamısı çıxarıla bilməyən, regional olaraq cərrahiyyə tətbiq edilməyən və ya xərçəngi təkrarlamış xəstələrə adətən kimyaterapiya ilə birlikdə və ya təkbaşına radioterapiya tətbiq olunur.
Radioterapiya yüksək enerjili şüalar istifadə edilərək müəyyən sahədəki xərçəng hüceyrələrinin öldürülməsi prosedurudur. Adətən kimyaterapiya ilə birlikdə istifadə edilərək (kimyoradioterapiya) müalicənin effektivliyinin artırılması hədəflənir. Xarici radioterapiya klassik üsulla tətbiq oluna bilər və ya iridium-192 ilə braxiterapiya və stereotaktik radioterapiya kimi yalnız şişi və yayıldığı sahəni əhatə edən daha regional radioterapiya texnikaları planlaşdırıla bilər. Öd yolu xərçəngində bu üsul cərrahiyyədən sonra tətbiq olunduqda xərçəngin təkrarlanma riski azaldılır. Bəzən də cərrahiyyə aparıla bilməyən hallarda şişin kiçildilməsi və inkişafının ləngidilməsi hədəflənir.
Öd yolu xərçəngində immunoterapiya müalicəsi
İmmunoterapiyalar nisbətən yeni nəsil xərçəng müalicələridir. Bir çox növləri olsa da, ən effektiv immunoterapiya dərmanları immun nəzarət nöqtəsi inhibitorları adlandırılan dərmanlardır (hazırda müxtəlif xərçənglərin müalicəsində istifadə üçün FDA təsdiqi alan bu qrup dərmanlar ipilimumab, nivolumab, pembrolizumab, atezolizumabdır).
İmmunoterapiyalar xərçəng hüceyrələrini birbaşa öldürmək əvəzinə, immun sistemimizin bu işi öz üzərinə götürməsi üçün dolayı yolla təsir edən dərmanlardır. Klassik kimyaterapiya dərmanlarından fərqli olaraq daha uzunmüddətli xəstəlik nəzarəti və daha az yan təsir xüsusiyyətlərinə malikdirlər.
Öd yolları xərçəngində hələ təsdiq alan immunoterapiya üsulu yoxdur. Bu mövzudakı inkişafları yaxından izləyib, müsbət bir inkişaf olarsa, sizinlə paylaşacağıq.
Öd yolu xərçəngində istilik – hipertermiya müalicəsi
Hazırda hipertermiya xərçəng müalicəsinin 5. dayağı adlandırılır (cərrahiyyə, kimyaterapiya, radioterapiya, immunoterapiya və hipertermiya). Xolangiokarsinomada hipertermiyanın intraarterial kimyaterapiya ilə effektivliyinin qiymətləndirildiyi bir tədqiqatda 9 xəstəyə hepatik arteriya vasitəsilə kimyaterapiya və endogenetik şiş yatağı hipertermiyası tətbiq olunub. Xəstələrə ümumilikdə 27 seans kombinasiya müalicəsi tətbiq olunub və tədqiqatın nəticəsində müalicəyə cavab faizi %77, xəstəliyə nəzarət faizi %88 olaraq müəyyən edilib.
İstilik müalicəsi və ya termoterapiya kimi də tanınan hipertermiya bədən toxumasının yüksək istiliyə (39 – 44 °C arası) məruz qoyulması ilə tətbiq olunan tamamlayıcı xərçəng müalicəsi üsuludur.
Tədqiqatlar yüksək istiliyin normal toxumalara çox az zərər verərək xərçəng hüceyrələrini zədələdiyini və ya öldürdüyünü göstərib. Hipertermiya xərçəng hüceyrələrini öldürərək və hüceyrələrdəki zülallara və quruluşa zərər verərək, xərçəngin immun sistemi tərəfindən fərq edilməsini təmin edərək şişi kiçildə bilər.
Bu məqalə sizə faydalı oldu?
Rəyiniz məzmunumuzu yaxşılaşdırmağa kömək edir.




