ღამის ცვლაში მუშაობა — მორიგეობა ზრდის თუ არა კიბოს რისკს?

2007 წელს ჯანმრთელობის მსოფლიო ორგანიზაციამ (DSO) გამოაქვეყნა კვლევა, რომლის მიხედვით ღამის ცვლაში მუშაობა კიბოს, განსაკუთრებით ძუძუს კიბოს, რისკს ზრდის. ახალმა კვლევამ, რომელშიც 1,4 მილიონი ქალი მონაწილეობდა, აჩვენა, რომ ღამის მუშაობა ძუძუს კიბოს რისკს არ ზრდის ან ძალიან მცირედ შეიძლება ზრდიდეს.

ცნობილია, რომ მხოლოდ ამერიკაში 15 მილიონი ზრდასრული სრულ ღამის ცვლაში, მონაცვლე ცვლებში ან სხვა არარეგულარული განრიგით ღამით მუშაობს.

ცნობილია, რომ ზოგიერთ სამუშაო განრიგს შეუძლია დაარღვიოს ორგანიზმის ცირკადული რიტმი (ბიოლოგიური საათი), რომელიც ძირითადად გარემოს სინათლისა და სიბნელის მიხედვით რეგულირდება, და შესაბამისად ჩვენი ფიზიკური, გონებრივი და ქცევითი მდგომარეობა.

ცირკადული რიტმის დარღვევა ჯანმრთელობის სხვადასხვა პრობლემას (ძილის დარღვევა, სიმსუქნე, დიაბეტი, დეპრესია და ბიპოლარული დარღვევა) უკავშირდება. ღამის მუშაობა, რომელსაც ჯანდაცვაში „მორიგეობას“ ვუწოდებთ, „ცირკადული რიტმის ძილის დარღვევების“ ფარგლებში განიხილება. 2007 წელს DSO-ის განყოფილებამ, კიბოს კვლევის საერთაშორისო სააგენტომ (International Agency for Research on Cancer = IARC), ღამის მუშაობა „ადამიანებისთვის სავარაუდოდ კანცეროგენულად“ განსაზღვრა.

წარსული დასკვნა ძუძუს კიბოს ცხოველურ მოდელებსა და რამდენიმე მცირე რეტროსპექტიულ კლინიკურ კვლევას ეყრდნობოდა. იმ დროს ადამიანებზე ღამის მუშაობის გავლენის მტკიცებულებები არასაკმარისი იყო.

ღამის მუშაობის/მორიგეობისა და ძუძუს კიბოს კავშირის ახალი მონაცემების შეფასება

ქალებში ღამის ცვლის ძუძუს კიბოს რისკზე გავლენის დასადგენად 10 წელი გავიდა და ახალი, პერსპექტიული და ფართომასშტაბიანი კვლევის შედეგები გამოქვეყნდა.

ინგლისის 10 სხვადასხვა კვლევიდან სულ 1.4 მილიონი ქალის მომცველი ახალი კვლევის თანახმად, ღამის ცვლაში არმომუშავე ქალებთან შედარებით ღამის მუშაკებს, თუნდაც ამას 30 წელი აკეთებდნენ, ძუძუს კიბოს უფრო მაღალი რისკი არ ჰქონდათ.

შედეგად, როგორც ჩანს, ღამის ცვლაში მომუშავე ქალებს, ამ განრიგით მუშაობის ხანგრძლივობის მიუხედავად, ძუძუს კიბოს ისეთივე რისკი აქვთ, როგორც ღამით არმომუშავეებს.

დაკავშირებული თემა:

- რა არის ძილის მარეგულირებელი მელატონინი? აქვს თუ არა როლი კიბოს მკურნალობასა ან პრევენციაში?