სიმსივნის კონსილიუმები კიბოს პაციენტების სიცოცხლეს ახანგრძლივებს

კიბოს მრავალფეროვნება და სირთულე თანამშრომლობას აუცილებელს ხდის

კიბოს მკურნალობაში გადაწყვეტილების მიღების პროცესი სულ უფრო რთული გახდა მკურნალობის ვარიანტების ზრდისა და კიბოს გენეტიკური მრავალფეროვნების გაცნობიერების გამო. გენეტიკური გამოკვლევების მეშვეობით კიბო მრავალ, ადრე განუსაზღვრელ ქვეტიპად დაიყო. ახალ და უფრო ეფექტიან პრეპარატებზე წვდომისას კლინიკური კვლევებიც მუდამ უნდა გვახსოვდეს. ეს და სხვა ფაქტორები მკურნალობის მიდგომების მრავალფეროვნებასა და სირთულეს ზრდის. ამ რთულ პროცესში მნიშვნელობა შეიძინა მულტიდისციპლინურმა გუნდურმა მიდგომებმა, განსაკუთრებით ვიწრო სფეროებში მაღალი კვალიფიკაციის მქონე სპეციალისტების მონაწილეობით. სწორედ ამ კონტექსტში სიმსივნის კონსილიუმების (tumor boards) მიერ კიბოს პაციენტების გადარჩენაზე გავლენის მეტაანალიზის შედეგები კიბოს მკურნალობაში ასეთი მულტიდისციპლინური მიდგომების როლს უსვამს ხაზს.

სიმსივნის კონსილიუმებმა შეიძლება გადარჩენა გაახანგრძლივოს

Journal of the National Cancer Institute ჟურნალში 2023 წლის 20 იანვარს გამოქვეყნებული მეტაანალიზის მიხედვით, პაციენტები, რომელთა მკურნალობას სიმსივნის კონსილიუმები მართავს, უფრო დიდხანს ცოცხლობენ.

მეტაანალიზი მოიცავს 59 კვლევას და სულ 134287 კიბოს პაციენტს — მათგან 48467-ის მკურნალობას სიმსივნის კონსილიუმები მართავდა, 85820-ისას კი — არა.

სიმსივნის კონსილიუმებში შედიოდნენ:

• კლინიკური ონკოლოგები (58 კვლევა),
• რადიაციული ონკოლოგები (56 კვლევა),
• რადიოლოგები (55 კვლევა),
• ქირურგები (55 კვლევა),
• ექთნები (19 კვლევა),
• პალიატიური მოვლის ექიმები (15 კვლევა),
• კვების სპეციალისტები (14 კვლევა) და
• სოციალური მუშაკები (14 კვლევა).

ყველა კვლევაში კონსილიუმები დიაგნოზის დასმისას იკრიბებოდა. თუმცა 12 კვლევაში შეხვედრები პაციენტის მკურნალობის განმავლობაშიც გრძელდებოდა.

პაციენტებს ჰქონდათ კოლორექტული კიბო (15 კვლევა), ფილტვის კიბო (13 კვლევა), თავისა და კისრის კიბოები (6 კვლევა), ძუძუს კიბო (5 კვლევა), საყლაპავის კიბო (5 კვლევა), ღვიძლის კიბო (5 კვლევა), პანკრეასის კიბო (4 კვლევა), კუჭის კიბო (2 კვლევა), ჰემატოლოგიური კიბოები (2 კვლევა), რბილი ქსოვილების სარკომა (2 კვლევა) და სხვა კიბოები (5 კვლევა).

სისტემური მკურნალობის მიმღებთა საშუალო წილი კონსილიუმის ჯგუფში 54%, საკონტროლო ჯგუფში კი 53% იყო. რადიოთერაპიის მიმღებთა საშუალო წილი, შესაბამისად, 27% და 24% იყო, ოპერირებულთა საშუალო წილი კი — 41% და 33%.

გადარჩენის შედეგები

პაციენტებს, რომელთა მკურნალობას სიმსივნის კონსილიუმები მართავდა, საკონტროლო ჯგუფთან შედარებით საერთო გადარჩენა უფრო ხანგრძლივი ჰქონდათ. მედიანური საერთო გადარჩენა, შესაბამისად, იყო 30,2 თვე და 19 თვე (ჰაზარდის თანაფარდობა [HR], 0,67; 95% GA, 0,62-0,71).

ორი წლის შემდეგ ცოცხალ პაციენტთა საშუალო წილი კონსილიუმის ჯგუფში 56%, საკონტროლო ჯგუფში კი 46% იყო. ხუთი წლის შემდეგ ცოცხალთა საშუალო წილი, შესაბამისად, 56% და 45% იყო.

კონსილიუმის მიერ მართვა კიბოს უმეტეს ტიპში საერთო გადარჩენის გაუმჯობესებას უკავშირდებოდა, მათ შორის:

• ჰემატოლოგიური კიბო — სიკვდილის რისკის 53%-ით შემცირება (HR, 0,47; 95% GA, 0,30-0,73)
• ჰეპატოცელულური (ღვიძლის) კარცინომა — სიკვდილის რისკის 48%-ით შემცირება (HR, 0,52; 95% GA, 0,42-0,66)
• საყლაპავის კიბო — სიკვდილის რისკის 40%-ით შემცირება (HR, 0,60; 95% GA, 0,45-0,80)
• ფილტვის კიბო — სიკვდილის რისკის 34%-ით შემცირება (HR, 0,66; 95% GA, 0,59-0,75)
• ძუძუს კიბო — სიკვდილის რისკის 32%-ით შემცირება (HR, 0,68; 95% GA, 0,48-0,94)
• თავისა და კისრის კიბოები — სიკვდილის რისკის 28%-ით შემცირება (HR, 0,72; 95% GA, 0,57-0,90)
• პანკრეასის კიბო — სიკვდილის რისკის 24%-ით შემცირება (HR, 0,76; 95% GA, 0,65-0,91)
• კოლორექტული კიბო — სიკვდილის რისკის 22%-ით შემცირება (HR, 0,78; 95% GA, 0,70-0,88)
• სხვა კიბოები — სიკვდილის რისკის 51%-ით შემცირება (HR, 0,49; 95% GA, 0,39-0,64).

თუმცა კუჭის კიბოს (HR, 0,55; 95% GA, 0,26-1,18) ან რბილი ქსოვილების სარკომის (HR, 0,33; 95% GA, 0,08-1,35) მქონე პაციენტებში კონსილიუმის მიერ მართვასა და საერთო გადარჩენის გაუმჯობესებას შორის მნიშვნელოვანი კავშირი არ გამოვლენილა.

ქვემოთ მოცემული აზრობრივი რუკა აჯამებს, როგორ ახანგრძლივებს სიმსივნის კონსილიუმები კიბოს პაციენტების სიცოცხლეს:

როგორ აუმჯობესებს სიმსივნის კონსილიუმი გადარჩენას?

კიბოს პაციენტების საერთო გადარჩენის გაუმჯობესებაში კონსილიუმების როლი მრავალმხრივ, ინტეგრირებულ მიდგომას ეფუძნება. იგი შემდეგი ფაქტორების ერთობლიობას მოიცავს:

• უფრო მრავალფეროვანი და ყოვლისმომცველი ხედვები
• ადამიანური შეცდომების შემცირება
• კოორდინირებული მკურნალობის გეგმა
• გადაწყვეტილების ერთობლივად მიღება
• დარგთაშორისი კომუნიკაცია
• პაციენტზე ორიენტირებული მიდგომა
• თანამედროვე ცოდნისა და კვლევების ინტეგრაცია
• ფსიქოსოციალური მხარდაჭერა