آغازی تازه برای درمان سرطان سرویکس یا دهانه رحم

در زنان با بیماری مقاوم به درمان، عودکننده و متاستاتیکِ سرطان سرویکس (دهانه رحم)، استاندارد تازه خط اول در گروه PD-L1 مثبت، افزودن پمبرولیزوماب به شیمیدرمانی همراه بواسیزوماب است.
مطالعه KEYNOTE-826 در کنگره انجمن اروپایی انکولوژی پزشکی (ESMO) 2021 ارائه شد.
نقش ایمونوتراپی در سرطان دهانه رحم
این کارآزمایی نشان داد افزودن پمبرولیزوماب، ایمونوتراپی از گروه مهارکنندههای نقاط وارسی (Keytruda)، به شیمیدرمانی استاندارد با یا بدون بواسیزوماب، در مقایسه با شیمیدرمانی تنها، هم خطر پیشرفت بیماری و هم خطر مرگ را حدود یکسوم کاهش داد.
فایده افزودن پمبرولیزوماب در کل جمعیت مطالعه و در بیماران با بیان بیشتر لیگاند مرگ برنامهریزیشده-1 (PD-L1) دیده شد؛ اما در تومورهای PD-L1 منفی دیده نشد.
در مجموع، دادههای KEYNOTE-826 نشان میدهند پمبرولیزوماب + شیمیدرمانی مبتنی بر پلاتین، با یا بدون بواسیزوماب، میتواند استاندارد تازه خط اول باشد. مطالعه همزمان در The New England Journal of Medicine بهصورت آنلاین منتشر شد.
از سال 2014، درمان استاندارد سرطان دهانه رحم عودکننده، مقاوم به درمان یا متاستاتیک، بر پایه مطالعه GOG 240 و نتایج آن، پلاتین بهعلاوه پاکلیتاکسل در شیمیدرمانی دوگانه، بهعلاوه بواسیزوماب بوده است.
ایمونوتراپی با مهارکنندههای PD-1 بهصورت تکدارویی در خط دوم یا بعدیِ زنان سرطان دهانه رحم اثربخش بوده است (ببینید تأیید مربوطه FDA)؛ اما تا آن زمان دادهای درباره افزودن این عوامل به شیمیدرمانی نبود.
برای بهکارگیری مهارکنندههای نقاط وارسیِ هدفگیرنده PD-1 در سرطان دهانه رحم منطق محکمی وجود دارد؛ زیرا PD-L1 نشانگر زیستیِ باثباتی برای عفونت ویروس پاپیلومای انسانی (HPV)، عامل سرطان دهانه رحم، است.
PD-L1 در سرطان دهانه رحم بهطور قابلتوجهی مثبت است و با رنگآمیزی ایمونوهیستوشیمی شناسایی میشود. مولکول PD-L1 روی سلول سرطانی و برخی سلولهای ایمنی، میتواند به PD-1 روی سلول T متصل و کار آن را مهار کند و پاسخ ایمنی را کم کند. این یافتهها نشان میدهند هدفگیری مسیر PD-1/PD-L1 میتواند و باید از نظر درمانی مؤثر باشد. PD-L1 باید در درمان سرطان دهانه رحم در نظر گرفته شود.
جزئیات مطالعه KEYNOTE-826
- KEYNOTE-826 کارآزمایی دوسوکور در 617 بیمار بود که هنگام تشخیص، متاستاتیک طبقهبندی شده بودند.
- امتیاز ترکیبی مثبت PD-L1 یا CPS بیماران چنین طبقهبندی شد:
- < 1,
- 1 تا < 10 یا
- ≥ 10.
- بیماران با نسبت 1:1 تصادفیسازی شدند تا حداکثر 35 دوره، هر 3 هفته پمبرولیزوماب یا دارونما بهعلاوه شیمیدرمانی مبتنی بر پلاتین دریافت کنند؛ بواسیزوماب به صلاحدید پژوهشگر اضافه میشد.
- بقای بدون پیشرفت و بقای کلی، معیارهای اصلی پایان مطالعه تعیین شدند.
نتایج بقا
- پس از پیگیری میانه 22 ماه، در همه بیماران با PD-L1 CPS ≥ 1، نرخ بقای بدون پیشرفت در 12 ماه، با پمبرولیزوماب %45.5 و با دارونما %34.1 بود.
- پمبرولیزوماب در گروه PD-L1 مثبت، خطر پیشرفت سرطان را %48 کاهش داد.
- در کل جمعیت بیماران، نرخ بقای بدون پیشرفت %44.7 در برابر %33.5 بود.
- در بیماران PD-L1 CPS ≥ 10، نرخ بقای بدون پیشرفت بهترتیب %44.6 و %33.5 بود.
- در همه بیماران PD-L1 CPS ≥ 1، بقای کلی در 12 و 24 ماه با پمبرولیزوماب بهترتیب %75.3 و %53 و با دارونما %63.1 و %41.7 بود. این نشاندهنده کاهش %36 خطر مرگ با پمبرولیزوماب است.
- در کل جمعیت، بقای کلی در 12 و 24 ماه با پمبرولیزوماب بهترتیب %74.8 و %50.4 و با دارونما %63.6 و %40.4 بود. این تفاوت، کاهش %33 خطر مرگ برای پمبرولیزوماب بود.
- در بیماران با بیان بیشتر PD-L1 (≥ CPS 10)، بقای کلی مربوطه با پمبرولیزوماب %75.7 و %54.4 و با دارونما %61.5 و %44.6 بود.
- اما در زیرگروههای PD-L1 منفی، بهبود معنیدار در دادههای بقا دیده نشد.
شایعترین عوارض درجه ≥ 3، کمخونی در %30,3 دریافتکنندگان پمبرولیزوماب و %26,9 گروه دارونما و نوتروپنی بهترتیب در %12,4 و %9,7 بودند. یک بیمار گروه پمبرولیزوماب بر اثر انسفالیت، رویداد مرتبط با ایمنی، درگذشت.
در نتیجه، افزودن ایمونوتراپی پمبرولیزوماب به خط اول زنان سرطان دهانه رحم پیشرفته با تومور PD-L1 مثبت، خطر مرگ را حدود یکسوم کاهش میدهد و استاندارد تازه درمان این گروه را شکل میدهد.
منابع
2. ESMO Congress 2021. Abstract LBA2. Presented September 18, 2021.
3. New Standard of Care in Cervical Cancer - Medscape - Sep 19, 2021.
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.