از محصولات خطرناک مدعی درمان اوتیسم آگاه باشید

محصولات یا درمان‌های مدعی درمان اوتیسم، فریبنده و گمراه‌کننده‌اند، زیرا برای اوتیسم درمان قطعی وجود ندارد. همین موضوع درباره بسیاری محصولات مدعی «درمان» اوتیسم یا نشانه‌ها و شکایت‌های مرتبط با آن صادق است. با این حال بعضی ممکن است خطرهای مهم سلامت داشته باشند.

درباره اوتیسم

اوتیسم با مشکل تعامل اجتماعی، ارتباط کلامی و غیرکلامی، رفتار تکراری و علایق محدود نمایان می‌شود و، عصبی‌رشدی، یک اختلال است. منظور از عصبی‌رشدی، منشأ گرفتن از مشکلات هنگام رشد مغز و دستگاه عصبی است. در اصل اوتیسم فقط یکی از گروه اختلال‌های موسوم به اختلالات طیف اوتیسم (OSB) است که نشانه‌های مشترک گسترده اما توزیع و شدت متفاوت دارند. بقیه شامل سندرم آسپرگر، سندرم رت، اختلال فروپاشنده کودکی و اختلالات فراگیر رشدی نامشخص هستند (در این نوشته اوتیسم برای همه اختلالات طیف اوتیسم به کار رفته است).

هرچند نشانه‌ها در 3 سال نخست زندگی آغاز می‌شوند، تشخیص معمولاً حدود 4 سالگی داده می‌شود و اختلال سراسر عمر ادامه دارد. اوتیسم، در هر 68 کودک حدود 1 نفر، شناسایی می‌شود. همه گروه‌های نژادی، قومی و اجتماعی‌اقتصادی را در بر می‌گیرد و در پسران نسبت به دختران حدود، 4 برابر شایع‌تر، است: از هر 42 پسر در 1 نفر و از هر 189 دختر در 1 نفر دیده می‌شود.

اکنون آزمایش خون، روش تصویربرداری یا آزمایش ژنتیکی برای تشخیص اوتیسم وجود ندارد. تشخیص با ارزیابی متخصص کودکان و روان‌پزشک کودک و نتیجه آزمون‌های رشدی مختلف در موارد مشکوک ممکن می‌شود.

کودکان دارای اوتیسم با این نشانه‌ها و یافته‌ها تعریف می‌شوند

دشواری تعامل اجتماعی، مشکل ارتباط کلامی و غیرکلامی و رفتار تکراری و وسواسی. این رفتارها می‌توانند از خفیف تا ناتوان‌کننده متغیر باشند. برخی کودکان اوتیستیک عملکرد بیشتری دارند، در حالی که برخی تأخیر چشمگیر شناخت و رشد دارند.

میان اوتیسم و وضعیت‌هایی مانند اختلال کم‌توجهی‌ـ‌بیش‌فعالی (DEHB)، هم‌پوشانی نشانه‌ها، ممکن است وجود داشته باشد؛ بنابراین تمرکز درمان بر نیازهای خاص فرد مهم است. موجود، مداخلات رفتاری،برای پرداختن به نشانه‌های مشخص، به‌ویژه مشکل ارتباط، طراحی شده‌اند و ممکن است بهبود بدهند. مداخله زودهنگام کلیدی است.

بعضی داروهای تأییدشده ممکن است به کاهش نشانه اوتیسم کمک کنند. برای مثال سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA)، برای تحریک‌پذیری (عصبی بودن، زود خشمگین شدن) مرتبط با اختلال اوتیستیک، داروهای ضدروان‌پریشی مانند ریسپریدون (برای 5 تا 16 سال) و آریپیپرازول (برای 6 تا 17 سال) را تأیید کرده است. پیش از هر مداخله رفتاری یا دارویی مدعی درمان یا بهبود اوتیسم، با پزشکتان مشورت کنید.

اما امروزه اغلب با نوشته، تبلیغ و شایعه دارای ادعاهای نامناسب درمان اوتیسم یا نشانه‌های آن روبه‌رو می‌شویم. بعضی از این درمان‌نماها خطر مهم سلامت دارند.

درمان‌نماهای خطرآفرین

درمان‌های شلاته‌سازی

این محصولات ادعا می‌کنند مواد شیمیایی سمی و فلز سنگین را به هم متصل و با دور کردن از گردش خون و بدن پاک می‌کنند. به شکل اسپری، شیاف، کپسول، قطره مایع و حمام گل عرضه می‌شوند. بعضی عوامل شلاته‌کننده واقعاً در پزشکی استفاده می‌شوند، اما در مسمومیت‌های حادی مانند سرب و بار اضافی آهن، زیر نظر پزشک مصرف می‌شوند و ربطی به درمان اوتیسم ندارند.

شلاته‌سازی‌نمای اوتیسم ممکن است با گرفتن مواد معدنی ضروری بدن، جدی و، تهدیدکننده زندگی، پیامد داشته باشد.

اکسیژن‌درمانی پرفشار

شامل تنفس اکسیژن در اتاق پرفشار است و فقط برای برخی وضعیت‌ها مانند درمان بیماری کاهش فشار غواصان، مسمومیت مونوکسیدکربن و زخم مزمن تأیید دارد. 

حمام گل سم‌زدا

ادعا می‌شود این محصولات افزوده‌شده به آب حمام، سموم شیمیایی، آلاینده و فلز سنگین را از بدن دور می‌کنند. برخلاف تبلیغ پرادعای «بهبود چشمگیر» اوتیسم، نمی‌توان گفت برای هیچ نشانه اوتیسم مفیدند.

محصولات گوناگون

محصولاتی شامل شیر خام شتر، MMS (دی‌اکسید کلر) و روغن‌های اسانسی. برای درمان اوتیسم یا نشانه‌هایش بازاریابی شده‌اند، اما ایمنی و اثربخشی آن‌ها برای کاربرد تبلیغ‌شده ثابت نشده است.

چند نکته سریع برای شناسایی ادعاهای نادرست یا گمراه‌کننده

• به محصولات مدعی درمان هم‌زمان بیماری‌های متعدد شک کنید. 
• توصیه شخصی و نمونه تک‌مورد جای شواهد علمی را نمی‌گیرد. 
• بیماری‌های بسیار اندکی با مداخله سریع درمان می‌شوند؛ بنابراین به درمان مدعی «بهبود سریع» شک کنید.
• آنچه «درمان معجزه‌آسا» با ادعای پشتوانه علمی نامیده می‌شود، احتمالاً فریب است. 

موضوع مرتبط:

- اوتیسم: رابطه با واکسن، رژیم ویژه و سرطان (با جزئیات)