بیماران مبتلا به سرطان و همراهان بیمار باید شنوندگان خوبی باشند
گوش دادن گاهی می‌تواند بسیار پیچیده باشد. با این حال، بیشتر ما می‌توانیم با اختصاص دادن زمان و توجه به چند نکته ظریف، شنونده خوبی باشیم.
در حوزه‌ای مانند انکولوژی که به راهبردهای تشخیصی و درمانی بسیار دشواری برای درک و فهم نیاز دارد، باید بسیار حساس‌تر رفتار کرد. برای برقراری ارتباط در محیطی که فرد مقابل شما را درک کند و شما نیز احساس کنید که درک شده‌اید، توجه به نکاتی که در ادامه بیان می‌کنم برایتان مفید خواهد بود.
1. هنگام گفت‌وگو با پزشکتان، فناوری را از این تصویر خارج کنید. خاموش کردن تلفن همراه هنگام گفت‌وگو با پزشک، از کاهش تمرکز او جلوگیری خواهد کرد. به این ترتیب، او می‌تواند توجه بیشتری به شما داشته باشد. در طول گفت‌وگو بر صحبت‌های پزشک تمرکز کنید و به چیزهای دیگر نپردازید. فراموش نکنید که وقت یک متخصص انکولوژی که بیماران زیادی دارد، کوتاه است. استفاده هرچه پربازده‌تر از چنین زمان مهمی که به شما اختصاص داده شده است، به نفع شما خواهد بود.
2. درباره بیماری و گزینه‌های درمانی خود پرسشگر باشید. روبه‌رو شدن با چنین وضعیت ناشناخته‌ای برای شما چقدر دشوار است، مگر نه؟ با این حال، اگر پیش از مراجعه به پزشک، پرسش‌های مربوط به موضوعاتی را که ذهن‌تان را مشغول کرده‌اند از قبل آماده کنید و با آن‌ها نزد پزشک بروید، هم در وقت صرفه‌جویی می‌شود و هم پزشکتان را تحت تأثیر قرار می‌دهید. تمایل شما به دریافت پاسخ، پزشکتان را خشنود خواهد کرد و باعث می‌شود شما را فردی راه‌حل‌محور بداند. باید بدانید هرچه پرسش‌های ذهنی خود را بیشتر整理 کنید و با پزشکتان در میان بگذارید، از پاسخ‌هایی که دریافت می‌کنید اطلاعات بیشتری به دست خواهید آورد. این موضوع کار پزشکتان را در این فرایند دشوار آسان‌تر خواهد کرد.
3. پس از پرسیدن سؤال، منتظر بمانید تا پزشکتان پاسخ دهد و به طرف مقابل فرصت بدهید. قطع مکرر صحبت پزشک هنگام توضیح دادن این وضعیت بسیار دشوار می‌تواند باعث کاهش تمرکز او شود. همچنین، آماده کردن نکاتی را که در دیدار قبلی با پزشکتان به‌طور کامل متوجه نشده‌اید، پیش از دیدار بعدی باعث می‌شود نکته‌ای را فراموش نکنید و ابهام‌های ذهنی‌تان برطرف شود. اما در اینجا به پزشکتان فرصت بدهید تا به اندازه کافی توضیح دهد و با دقت گوش کنید. برای پاسخ دادن به پرسش‌ها عجله نکنید و منتظر پزشکتان بمانید. نکته مهم این است که بتوانید اطلاعات کافی درباره بیماری خود دریافت کنید. به این ترتیب، احترام پزشکتان به شما بیشتر خواهد شد و این تصور ایجاد می‌شود که بیماری همراه و همکار هستید.
4. برای گفت‌وگو با پزشکتان، زمان اختصاصی خود را انتخاب کنید. همان‌قدر که آماده بودن شما برای یک دیدار اهمیت دارد، آماده بودن طرف مقابل نیز بسیار مهم است. نباید انتظار داشته باشید پزشکی که در حوزه‌ای مانند انکولوژی صدها بیمار را پیگیری می‌کند، شما را فوراً بشناسد و جزئیات بیماری و درمان انجام‌شده را فوراً به یاد آورد. نباید فراموش کنید که پزشکتان ممکن است هزاران بیمار داشته باشد. بنابراین، ممکن است هنگام دیدار با شما، به یاد آوردن‌تان و دانستن همه جزئیات بیماری و درمانتان برای او ممکن نباشد. به‌جای تلاش برای گفت‌وگو در محیطی شلوغ و سرپایی، وقت ملاقات بگیرید و اجازه دهید پزشکتان مکان و زمان مناسبی را به شما اختصاص دهد. به این ترتیب، فرصت برقراری ارتباطی مؤثرتر و سالم‌تر با پزشکی را خواهید داشت که زمانی اختصاصی برای شما در نظر گرفته است.
5. هنگام گفت‌وگو با پزشکتان مطمئن شوید که مطالب مطرح‌شده را درست فهمیده‌اید و یادداشت بردارید. ممکن است هنگام دیدار، هم به دلیل استرس رویدادی که تجربه کرده‌اید و هم به دلیل استفاده گاه‌به‌گاه پزشک از اصطلاحات پزشکی فراوان، موضوع را به‌خوبی درک نکرده باشید. همچنین وانمود کردن به اینکه مطلب را فهمیده‌اید، برای ناراحت نکردن طرف مقابل، در حالی که اطلاعات کافی ندارید، به شما کمکی نخواهد کرد. در چنین شرایطی، با تکرار آنچه فهمیده‌اید و پرسیدن اینکه آیا سخنان پزشکتان را درست متوجه شده‌اید یا نه، ارتباطتان را تقویت می‌کنید و اگر نکته‌ای وجود داشته باشد که گاهی برای شما حیاتی است اما از قلم افتاده، به پزشکتان فرصت اصلاح آن را می‌دهید. همچنین، بدون توجه به شرایط، اگر درباره درمانتان برنامه و راهبردی وجود دارد یا وظایفی به شما محول شده است، حتماً تلاش کنید آن‌ها را به‌صورت کتبی دریافت کنید. نباید فراموش کنید که سخن از یاد می‌رود و نوشته باقی می‌ماند. همچنین، نکات مهمی مانند دارویی که باید مصرف کنید، روز ملاقات و زمان هرگونه آزمایش را تا حد امکان به‌صورت کتبی دریافت کنید. اگر نمی‌توانید این اطلاعات را از پزشکتان دریافت کنید، لطفاً یادداشت بردارید.
6. درباره موضوع مطرح‌شده از پزشکتان سؤال بپرسید. اگر اطلاعاتی به شما منتقل می‌شود که تا آن زمان نشنیده‌اید، برای مثال اگر پزشک درباره یک آزمایش ژنتیکی با بیمار مبتلا به سرطان ریه که قرار است شیمی‌درمانی دریافت کند صحبت کند، درباره جزئیات آن سؤال بپرسید. تلاش کنید از پزشکی که این آزمایش را درخواست کرده است، درباره اقداماتی که در صورت مثبت یا منفی شدن نتیجه باید انجام دهید، اطلاعات کسب کنید. یا اگر پزشک به شما گفت که انجام آزمایش یا مشاوره‌ای غیرمنتظره را درخواست کرده است، درباره نتیجه مورد انتظار او و اقداماتی که باید در گام بعدی انجام دهید، اطلاعات به دست آورید. این کار شما را آرام خواهد کرد و باعث می‌شود برای درمانی که پس از آن مرحله اجرا خواهد شد، تمایل و آمادگی بیشتری داشته باشید.
گوش دادن به پزشک و آگاه شدن از ویژگی‌های فردی خود، به‌عنوان بیمار و همراه بیمار، توانایی شما را برای برقراری ارتباطی قوی‌تر بهبود خواهد داد. به این ترتیب، فرصت پیدا می‌کنید کشف کنید چگونه می‌توانید ارتباط را بهتر کنید. مطمئن باشید پزشکتان نیز همواره تلاش می‌کند در این زمینه خود را به‌روز کند. اما تلاش برای به‌روز کردن خود، به‌عنوان بیمار و همراه بیمار، نیز به همان اندازه اهمیت دارد. از هر ارتباطی می‌توان درس‌هایی گرفت. باید بدانید که بهتر شدن ارتباط میان بیمار، پزشک و کارکنان سلامت، بازتاب‌های مثبتی خواهد داشت که شاید نتوانید میزان آن را تصور کنید.
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.