چگونه تصمیم بگیرید کدام درمان سرطان برای شما مناسب است؟

تشخیص سرطان میتواند آغاز فرایندی دشوار برای شما باشد. در این فرایند، درباره درمان سرطان خود اطلاعات کسب کنید و با ارزیابی مزایا و معایب راهبردهای درمانی قابل اجرا در کنار پزشکتان تصمیم بگیرید.
فهرست طولانیای از پرسشها در ذهن بیمار مبتلا به سرطان شکل خواهد گرفت:
- بیماری من در چه مرحلهای است؟
- گزینههای درمانی من چیست؟
- آیا باید نظر دوم دریافت کنم؟
- کجا باید درمان شوم؟
- بیمار که تلاش میکند پاسخ پرسشهایی مانند «در طول درمان چه احساسی خواهم داشت؟» را بیابد، سعی خواهد کرد برخی عوامل مؤثر بر تصمیم درمانی را درک کند. بیمار مبتلا به سرطان باید با همکاری پزشک خود درباره گزینه درمانی مناسب برایش تصمیم بگیرد.
گزینهها در درمان سرطان متفاوت هستند. از آنجا که در درمانها رویکرد واحدی وجود ندارد، بیماران باید درباره نیازها و ترجیحات خود با پزشکانشان در ارتباط باشند.
درک تشخیص سرطان اهمیت دارد
بسیاری از انواع سرطان، بسته به نحوه پیشرفتشان، در درون خود تفاوتهایی دارند. پژوهشها ثابت کردهاند که بر اساس این تفاوتها باید از روشهای درمانی گوناگون استفاده شود. برای مثال؛ سرطان پستان به 2 گروه تقسیمبندی میشود: حساس به هورمون استروژن، حساس به هورمون استروژن و همچنین دارای گیرنده HER2، غیرحساس به هورمون استروژن و دارای گیرنده HER2، و فاقد گیرنده هورمون استروژن و HER4. این بدان معناست که سرطان پستان مشاهدهشده در یک بیمار زن، در مقایسه با سرطان پستان مشاهدهشده در زن دیگر، ویژگیهای متفاوتی دارد. با دریافت اطلاعات دقیقتر از پزشکتان درباره این تفاوتها و ساختار سرطان پستان موجود در بدن شما، میتوانید درمانهای دارویی یا روشهایی را که بهطور اختصاصی برای شما اجرا خواهند شد بهتر درک کنید. همچنین، مرحله بیماری در بسیاری از انواع سرطان اهمیت دارد. با آزمایشهای انجامشده میتوان زیرگروههای انواع سرطان را تعیین کرد و با ارزیابی عواملی مانند مؤثر بودن یا نبودن داروهای هدفمند، الگوی بیان ژن یا وجود احتمالی ژن جهش، این موضوع را مشخص کرد و درمانهای اختصاصی برای بیمار ارائه داد.
درجه و مرحله سرطان
مرحله سرطان بر اساس محدوده انتشار و اندازه آن تعیین میشود. در بسیاری از انواع سرطان، مرحله با استفاده از سیستم مرحلهبندی TNM ارزیابی میشود. حرف «T» اندازه تومور اولیه و انتشار آن به بافتهای مجاور را بررسی میکند؛ حرف «N» انتشار سرطان به غدد لنفاوی را؛ و حرف «M» انتشار سرطان به نواحی دوردست بدن را ارزیابی میکند. مرحله را میتوان از 0 تا IV شمارهگذاری کرد. هرچه عدد بالاتر باشد، سرطان بزرگتر و/یا گستردهتر است. برای سرطان، سیستمهای مرحلهبندی متفاوت یا روشهای بیان متفاوتی وجود دارد. این موضوع به پزشک شما کمک میکند ویژگیهای مهم سرطان تشخیصدادهشده در شما را درک کند. مرحله سرطان میتواند راهنمای تصمیمگیری درباره بسیاری از درمانهای مختلف باشد. برای مثال، بهویژه در مراحل I و II سرطانهای اندامهای توپر که آنها را تومورهای جامد مینامیم (مانند سرطانهای ریه، پروستات، معده، کبد و پستان) و مرحله اولیه محسوب میشوند، بیمار بهراحتی میتواند تحت عمل جراحی قرار گیرد. در بیمارانی که امکان جراحی دارند، تصمیمگیری بر اساس میزان انتشار بیماری انجام میشود. بااینحال، در برخی سرطانهای مرحله III نمیتوان مستقیماً امکان جراحی را به بیمار پیشنهاد کرد. برای افزایش موفقیت جراحی، پیش از آن گاهی شیمیدرمانی، گاهی پرتودرمانی همراه با شیمیدرمانی و گاهی نیز درمانهای دارویی هوشمند قابل اجرا هستند (نئوادجوانت = درمان کاهنده). در اینجا، بهویژه بیمارانی که امکان جراحی دارند باید بهطور دقیق بررسی شوند تا سرطان بهدرستی تعیین شود. مرحلهبندی صحیح برای بیمارانی که امکان جراحی دارند یا درمان اصلیشان پرتودرمانی است اهمیت دارد. بنابراین، باید سیستم مرحلهبندی را که تعیینکننده اصلی راهبردهای درمانی است، بهخوبی درک کرد.
درجه سرطان (که در گزارشهای پاتولوژی معمولاً با عنوان گرید بیان میشود) در ارزیابی کلی بیماری نقش مهمی دارد. درجه نشان میدهد سلول سرطانی زیر میکروسکوپ تا چه اندازه غیرطبیعی به نظر میرسد. انواع مختلف سرطان ممکن است سیستمهای درجهبندی متفاوتی داشته باشند. بااینحال، در همه موارد سرطان با درجه بالا، سلولهای سرطانی بسیار غیرطبیعی (بسیار متفاوت از سلولهای طبیعی) به نظر میرسند. تومورهای با درجه بالا ممکن است نسبت به تومورهای با درجه پایین تهاجمیتر باشند و به درمانهای متفاوتی نیاز داشته باشند.
الگوی بیان ژن در سرطان
در برخی انواع سرطان، الگوی فعالیت ژنها در تومور اطلاعاتی درباره نحوه رفتار سرطان ارائه میدهد. در آزمایشهای سرطان پستان، پروستات و روده بزرگ Oncotype DX، تغییرات برخی ژنها در نمونه بافت تومور گرفتهشده ارزیابی میشود و اطلاعاتی درباره احتمال عود یا میزان تهاجمی بودن سرطان به دست میآید. با بررسی این آزمایشها میتوان انواع سرطانی را که احتمال عود بالایی دارند تعیین کرد و در مقایسه با انواع سرطانهایی که احتمال عود در آنها کمتر است، تصمیم به درمان تهاجمیتری گرفت.
جهشها
برخی جهشهای ژنی بر رفتار سرطان تأثیر میگذارند. درمانهای هدفمند پیشرفته و متعددی برای سرطانهای دارای جهش ژنی وجود دارد که اثربخشی آنها ثابت شده است. برای مثال، ملانوم پیشرفته (سرطان پوست) دارای جهش در ژن BRAF را میتوان با داروهایی که بهعنوان مهارکنندههای BRAF یا MEK شناخته میشوند درمان کرد. به همین ترتیب، در سرطان ریه پیشرفته سلول غیرکوچک که وجود ناهنجاری در ژن ALK در آن شناسایی شده است، درمانهای دارویی هوشمند هدفگیرنده این ناهنجاری ژنی وجود دارند و پاسخ مطلوبی ایجاد میکنند. در برخی موارد، جهش ژنی شناساییشده در سرطان میتواند درباره مؤثر یا غیرمؤثر بودن یک درمان خاص اطلاعاتی ارائه دهد. برای مثال، در سرطان کولورکتال، در صورت شناسایی جهش ژن KRAS، برخی درمانهای هدفمند توصیه نمیشوند. در سرطان پستان، وضعیت گیرنده هورمونی و HER2 آزمایش میشود. بر اساس نتایج این آزمایشها، درباره درمان هورمونی با تاموکسیفن و مهارکنندههای آروماتاز یا درمان هدفمند HER2 با تراستوزوماب (Herceptin®) تصمیمگیری میشود.
انتخاب پزشک و تیم درمانی که شما را درمان خواهند کرد
پس از تشخیص سرطان، صحبت با یک پزشک و تیم درمانی قابل اعتماد در منطقه محل سکونتتان به شما کمک میکند افرادی را که درمانتان خواهند کرد تعیین کنید. به این ترتیب، انکولوژیست منطقهای که به آن مراجعه میکنید میتواند شما را به انکولوژیست دیگری که در نوع سرطان موردنظر تخصص دارد ارجاع دهد یا پزشکتان که درمان شما را انجام میدهد، جراحی و سایر درمانهای موردنیاز پس از آن را پیشنهاد کند.
مراجعه به پزشکی که در نوع سرطان تشخیصدادهشده در شما تخصص دارد یا تعداد زیادی بیمار مبتلا به همان نوع سرطان را درمان کرده است، میتواند به شما کمک کند بهترین درمان را دریافت کنید. تخصص پزشک در زمینه سرطان موردنظر یا درمان تعداد زیادی بیمار مبتلا به همان نوع سرطان، در درمان نوع نادر سرطانی که در شما مشاهده شده است مفید خواهد بود و هنگامی که درمانهای پیچیده یا پرخطری مانند پیوند سلولهای بنیادی موردنیاز باشد، زمینه را برای یافتن راهحل سریعتر فراهم خواهد کرد. بسته به شرایط، ممکن است لازم باشد به بیمارستان یا مرکز سرطانی مراجعه کنید که انکولوژیست متخصص در شهری دیگر در آن فعالیت میکند. پس از تدوین برنامه درمانی، میتوانید مطابق با وقتهای تعیینشده، بهصورت دورهای مراجعه کرده و درمان خود را نزد پزشکتان ادامه دهید.
انتخاب تیم درمانیای که در کنار آن احساس راحتی میکنید، روند درمان سرطان را برایتان آسانتر خواهد کرد. یک تیم درمانی با ارتباطات قوی، گاهی میتواند بسیار بیشتر از تیمی که صرفاً مهارتهای حرفهای دارد، به شما کمک کند. برخی بیماران مبتلا به سرطان ترجیح میدهند رابطه خود با تیم درمانی را در قالب یک رابطه رسمی کاری ادامه دهند، درحالیکه برخی دیگر تیم درمانیای را ترجیح میدهند که بتوانند با آن رابطهای گرم و حمایتگر برقرار کنند.
درک گزینههای درمانی
بسته به محل و روند پیشرفت سرطان، درمان بهصورت موضعی (در ناحیهای مشخص از بدن) یا سیستمیک (در سراسر بدن) انجام میشود. جراحی، پرتودرمانی و روشهای رادیولوژی مداخلهای (RFA، نانوک knife، مایکروویو، کرایوابلیشن، آمبولیزاسیون، میکروسفر) درمانهای موضعی هستند. علاوه بر این، بسیاری از داروهای مورد استفاده در درمان سرطان، درمان سیستمیک نامیده میشوند. بسته به شرایط شما، ممکن است فقط درمان موضعی، فقط درمان سیستمیک یا هر دو روش بهطور همزمان uygulan شود.
هنگام تدوین برنامه درمانی با پزشکتان، درباره روند بیماری پس از درمان، مدتزمان درمان برنامهریزیشده، محل دریافت درمان، عوارض کوتاهمدت و بلندمدت درمان و روشهای مقابله با این عوارض سؤال کنید و مطمئن شوید هیچ پرسش یا ابهامی در ذهنتان باقی نمانده است.
برخی درمانهای سرطان میتوانند توانایی بچهدار شدن را کاهش دهند یا بهطور کامل از بین ببرند. اگر هنوز صاحب فرزند نشدهاید یا قصد دارید در آینده بچهدار شوید، درباره گزینههای مربوط به روشهای نگهداری تخمک/اسپرم با پزشکتان صحبت کنید.
دریافت پاسخ همه این پرسشها، حتی اگر برای نوع خاصی از سرطان فقط یک روش درمانی استاندارد وجود داشته باشد، به شما کمک خواهد کرد. اگر بیش از یک گزینه درمانی به شما پیشنهاد شود، این پاسخها اهمیت بیشتری پیدا میکنند. برای مثال، اجرای یک روش درمانی ممکن است بهنوعی خطر عود سرطان را کاهش دهد؛ اما همین روش درمانی واحد میتواند عوارض جانبی جدیتری داشته باشد. چنین اطلاعاتی به شما کمک میکند تصمیم بگیرید چه چیزی برایتان بهتر است.
همچنین، درک هدف درمان اهمیت دارد. در سرطانهای مراحل اولیه، هدف معمولاً درمان کامل سرطان است. اما در سرطانهای مراحل پیشرفتهتر، هدف بر اساس ویژگیهای سرطان متفاوت خواهد بود. گاهی بیمار با هدف از بین بردن کامل سرطان درمان میشود، اما این امر همیشه امکانپذیر نیست. گاهی نیز هدف درمان، کند کردن پیشرفت سرطان پیشرفته یا کاهش علائم و در نتیجه افزایش کیفیت زندگی بیمار تا حد امکان است. صحبت کردن با پزشکتان درباره اهداف درمان سرطان میتواند به شما کمک کند تصمیم بگیرید کدام درمان و چه نوع عوارض جانبی را میتوانید تحمل کنید. هنگام گفتوگو با پزشکتان به یاد داشته باشید که انتخاب درمانی که انجام خواهد شد، به شما بستگی دارد.
حمایت معنوی و آگاهی از روند مربوط به بیماریتان
دوست یا عضو خانوادهای که همراه شما در ملاقاتهای پزشک حاضر میشود، حمایت معنویتان را فراهم کرده و با رسیدگی به امور بیمارستان به شما کمک خواهد کرد. آماده کردن پرسشهایی که میخواهید از تیم درمانیتان بپرسید پیش از ملاقات و درخواست دریافت پاسخ آنها در طول ملاقات، به تیم درمانیتان نشان میدهد که بهطور نزدیک وضعیت خود را پیگیری میکنید، درباره بیماریتان اطلاعات دارید و روند درمان را دنبال میکنید.
دریافت نظر دوم
گام دیگری که بسیاری از بیماران مبتلا به سرطان پس از انتخاب پزشک یا برنامه درمانی برمیدارند، دریافت نظر دوم از پزشکی دیگر است که در زمینه مربوطه تخصص دارد. دریافت نظر دوم، گزینهای پیچیده و شامل چندین روش درمانی است که در همه حوزههای پزشکی انجام میشود. دریافت نظر دوم به شما امکان میدهد اطلاعات بیشتری درباره سرطان و گزینههای درمانی خود به دست آورید و با برطرف شدن دوباره تردیدها و نگرانیهایتان، احساس آرامش بیشتری کنید. توافق هر دو پزشک متخصص بر یک برنامه درمانی یکسان، باعث میشود درباره انتخاب درمانی خود احساس اطمینان بیشتری داشته باشید. اگر پزشکان متخصص درباره برنامه درمانی اختلاف نظر داشته باشند، فرصت تازهای برای بررسی مجدد و دقیقتر گزینههای درمانی فراهم میشود. پس از این مرحله، میتوانید برنامه درمانی و پزشکی را انتخاب کنید که با آن احساس راحتی بیشتری دارید.
پیگیری کارآزماییهای بالینی
کارآزماییهای بالینیمطالعات علمیای هستند که گزینههای درمانی جدید احتمالی را طراحی میکنند. در این پژوهشها، اثر و ایمنی داروهای جدید یا تغییریافته سرطان آزمایش میشود، دوزهای جدید دارو تعیین میشوند، رویکردهای جدید در جراحی یا پرتودرمانی و ترکیبهای مختلف درمانی بررسی میشوند. همه محصولات جدیدی که در درمان سرطان در جهان استفاده میشوند، پس از ارزیابی در پژوهشهای علمی لازم و اثبات ایمنی و سودمندی آنها برای بیمار، در دسترس قرار میگیرند.
پژوهشهای علمی انجامشده برای بسیاری از انواع و مراحل سرطان، بهویژه سرطانهایی که به درمانهای استاندارد پاسخ کافی نمیدهند، اهمیت دارند. شرکت در این پژوهشها باعث میشود بیماریتان از نزدیک پیگیری شود و درمان امیدبخش و اطلاعات مربوط به آن پیش از دیگران به شما برسد. عیب آن نیز احتمال مؤثر نبودن درمان جدیدِ در مرحله پژوهش به اندازهای که انتظار میرود و بروز عوارض جانبی پیشبینینشده درمان است. اگر به شرکت در یک کارآزمایی بالینی فکر میکنید، بهتر است به پزشک و تیم درمانی خود مراجعه کنید تا آنها به نمایندگی از شما فواید و خطرهای احتمالی پژوهش موردنظر را بررسی کنند.
تشخیص سرطان میتواند آغاز دورهای دشوار برای شما باشد. خوانندگان عزیزم، در این دوره دریافت حمایت پزشک و تیم درمانیتان بسیار مهم است. در سراسر روند درمان و پس از پایان آن، درباره موضوعاتی که بر زندگیتان تأثیر میگذارند اطلاعات کسب کنید. در طول درمان و پس از آن، بهگونهای رفتار کنید که کیفیت زندگیتان افزایش یابد و از توصیههای پزشکتان پیروی کنید. در این دوره برای گرفتن تصمیمهای درست به خودتان زمان بدهید. بااینحال، گاهی لازم است درمان بلافاصله آغاز شود. در چنین شرایطی از پزشکتان بپرسید برای فکر کردن درباره برنامه درمانی و تصمیمگیری چقدر فرصت دارید و بر اساس پاسخی که دریافت میکنید عمل کنید. با ارتباط درست، رویکردی سرشار از محبت، خوشبینی و خونسردی، واقعاً میتوانید با سرطان مقابله کنید.
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.