درمان با تشنج الکتریکی در 1938 – تحریک الکتریکی مغز

وکیل Curtis Hartmann درباره تجربیات خود از روشی که در آن تشنجهای مغزی با برق ایجاد میشوند، یعنی درمان با تشنج الکتریکی (ECT) چنین مینویسد:
«حدود 20 دقیقه بعد بیدار شدم و بخش بزرگی از آن افسردگی جهنمی از بین رفته بود. افسردگی برای من به معنای واقعی کلمه بیماریای است که مرا از خودم میرباید؛ بیماریای که مرا وادار میکند خودم را حلقآویز کنم و سپس به جسدم نگاه کنم. خوشبختانه ECT هیولای مرا دور نگه داشت.»
در 1938، پژوهشگران پزشکی ایتالیایی Ugo Cerletti و Lucio Bini، پس از آنکه Cerletti در یک کشتارگاه رم شاهد «اعدام با برقِ» خوکها بود، به فکر انجام آزمایشهای انسانی ECT افتادند. در روزهای نخست ECT، بیماران برخلاف امروز داروی بیهوشی یا شلکننده عضله دریافت نمیکردند و گاهی تشنجها آنقدر شدید بود که استخوانهای خود بیمار میشکست.
امروزه ECT برای درمان بدون درد افسردگی شدید و اختلالات دیگری به کار میرود که به دارو پاسخ نمیدهند. درمان معمولاً چند بار انجام میشود. تصور میشود ECT اغلب «درمانی» موقت ایجاد میکند و معمولاً پس از آن استفاده دورهای از ECT همراه با دارو ادامه مییابد. از دست رفتن حافظه مربوط به رویدادهای بلافاصله پیش یا پس از ECT، عارضهای شایع است. این اثرات با جریانهای پالس کوتاه امروزی که جای جریانهای موج سینوسی گذشته را گرفتهاند، کاهش مییابند.
در موشها مشاهده شده است که ECT سطح مواد شیمیاییِ عامل رشد را افزایش میدهد که تشکیل سیناپسهای جدید را تحریک میکنند.
اگرچه ECT جان افرادی را نجات داده است، در موارد انجام آن توسط کارکنان بیتجربه عوارض مهمی گزارش شده است. پرستار Barbara Cody درباره ECTهایی که در دهه 1980 دریافت کرده بود، چنین مینویسد:
«15-20 سال از زندگیام پاک شد؛ فقط تکههای کوچکی برگشت. همچنین تلاش میکنم با اختلالات شناختی شدیدی زندگی کنم که بهعنوان عارضه جانبی ایجاد شدهاند. «درمان» با شوک الکتریکی گذشتهام، تحصیلات دانشگاهیام، تواناییهای موسیقیام و حتی آگاهی از اینکه فرزندانم واقعاً فرزندان من هستند را از من گرفت. ECT تجاوزی به روح است.»
توضیح تصویر مقاله: نویسنده آمریکایی Ernest Hemingway هنگام سافاری در آفریقا در 1953. به گفته زندگینامهنویس Jeffrey Meyers، Hemingway در دسامبر 1960 دستکم 15 بار درمان با تشنج الکتریکی (ECT) دریافت کرد و «ویرانشده» مرخص شد. در 1961، Hemingway با تفنگ شکاری خودکشی کرد.
شخصیتهای تاریخی نامبرده در مقاله: Ugo Cerletti (1877–1963)، Lucio Bini (1908–1964)
- موضوع قبلی: تب زرد در 1937 – پشههای ناقل
- موضوع بعدی: اوتیسم و مؤلفههای آن در 1943 – اختلال عصبی پیچیده
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.