تب زرد در 1937 – پشه‌های ناقل
نویسنده علمی Mary Crosby درباره تب زرد می‌نویسد:
"ویروس به هر اندامی حمله می‌کند (و) بیمار از خود بی‌خود می‌شود. بدن دچار خون‌ریزی می‌شود و از چشم‌ها، بینی و دهان خون جاری می‌شود. سپس تب رد خود را بر جا می‌گذارد و پوست و سفیدی چشم‌ها را به زردیِ درخشان درمی‌آورد. همین رنگ زرد، نام ویروس را تعیین کرده است."
چند گونه پشه ماده، از جمله Aedes aegypti ، این ویروس را حمل می‌کنند که بیشتر در آمریکای جنوبی و آفریقا دیده می‌شود. در بیشتر موارد، تب و استفراغ رخ می‌دهد. با این حال، 15% موارد وارد مرحله دومی می‌شوند که با یرقان، یعنی زرد شدن پوست بر اثر آسیب کبدی، و خون‌ریزی همراه است و می‌تواند جان بیمار را تهدید کند.
- در 1881، پزشک کوبایی Carlos Finlay نخستین بار مطرح کرد که پشه‌ها ممکن است ناقل ویروس تب زرد باشند.
- در 1900، جراح ارتش ایالات متحده Walter Reed برای تأیید این فرضیه، آزمایش‌هایی را روی انسان‌ها آغاز کرد. به این ترتیب، تب زرد نخستین ویروسی شد که پشه‌ها آن را منتقل می‌کنند.
- در 1937، ویروس‌شناس زاده آفریقای جنوبی Max Theiler طی نسل‌های متعدد در تخم‌مرغ، ویروسی زنده و ضعیف‌شده پرورش داد تا ویژگی‌های زیان‌آورش را از دست بدهد، اما توان تکثیرش را حفظ کند. به این ترتیب، امکان شکل‌گیری سازوکار دفاعی در دستگاه ایمنی انسان پس از واکسیناسیون را فراهم کرد.
- در 1951، Max Theiler نخستین جایزه نوبلی را دریافت کرد که برای توسعه یک واکسن ویروسی اهدا شده بود.
تب زرد تاریخ ایالات متحده را عمیقاً شکل داده است. برای مثال، در 1793 در فیلادلفیا (که آن زمان پایتخت ایالات متحده بود) ، همه‌گیری بزرگی George Washington و دولت ایالات متحده را وادار کرد از شهر بگریزند. به همین ترتیب، تب زرد در 1802 با کشتن بسیاری از سربازان ناپلئون در کارائیب، او را واداشت از ادعاهای خود درباره نیواورلئان و دیگر سرزمین‌های ایالات متحده دست بکشد و آن‌ها را با قیمتی پایین به Thomas Jefferson بفروشد. برنامه فرانسوی‌ها برای ساخت کانال پاناما نیز به‌دلیل مالاریا و تب زرد متوقف شد.
شخصیت‌های تاریخی نام‌برده در این مطلب: Carlos Juan Finlay (1833 – 1915)، Walter Reed (1851 – 1902)، Max Theiler (1899 – 1972)
- موضوع قبلی: آنتی‌هیستامین‌ها در 1937 – نقطه عطفی در توسعه داروها
- موضوع بعدی: درمان با الکتروشوک در 1938 – تحریک الکتریکی مغز
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.