اوتیسم و مؤلفه‌های آن 1943 – اختلال عصبی پیچیده
«او با حرکات کلیشه‌ای انگشتان و لبخند قدم می‌زد. وقتی به اتاقی برده می‌شد، بی‌اعتنا به مردم فوراً به سمت اشیا می‌رفت.»
این توصیف‌ها در مقاله روان‌پزشک اتریشی Leo Kanner در 1943 با عنوان «Autistic Disturbances of Affective Contact» (اختلالات اوتیستیک ارتباط عاطفی) آمده‌اند. این مقاله نقطه عطف مهمی در تاریخ پژوهش اوتیسم است و همچنین نخستین کاربرد اصطلاح اوتیسم در معنای مدرن آن را در بر دارد. بیشتر ویژگی‌هایی که Kanner در 11 کودک توصیف کرد، هنوز از مؤلفه‌های طیف اختلال اوتیسم به شمار می‌روند.
اوتیسم، اختلالی رفتاری است که پیش از سه‌سالگی قابل‌شناسایی است و با اختلال مهارت‌های تعامل اجتماعی و ارتباط مشخص می‌شود. طیف اوتیسم انواع بسیاری دارد، از جمله نشانگان آسپرگر که متخصص کودکان آلمانی Hans Asperger در 1944 درباره رفتارهای مشابه آن نوشت. نشانگان آسپرگر، به اوتیسم کلاسیک شباهت دارد، اما مهارت‌های زبانی و شناختی کودکان مبتلا به نشانگان آسپرگر معمولاً بهتر است.
موضوع مرتبط: اوتیسم – ارتباط آن با واکسن‌ها، رژیم‌های غذایی ویژه و سرطان
تعداد افراد تشخیص‌داده‌شده با اوتیسم از دهه 1980، در پی عواملی مانند تغییر در شیوه‌های تشخیص و افزایش توجه عمومی، به‌طور چشمگیری افزایش یافته است. کودکان اوتیستیک معمولاً رفتارهای تکراری، علایق محدود و رفتارهای خوردن غیرمعمول نشان می‌دهند.
متأسفانه، روان‌شناس کودک زاده اتریش Bruno Bettelheim به‌اشتباه این تصور را رواج داد که اوتیسم ناشی از والدین سرد و حمایت‌نکننده (به‌ویژه مادرانی که آن‌ها را «مادران یخچالی» می‌نامید) است. امروزه می‌دانیم اوتیسم اختلالی عصبی و پیچیده با مبنای ژنتیکی قوی است و ممکن است اختلال در زمان‌بندی رشد سامانه‌های مغزی را در بر گیرد.
رفتاردرمانی فشرده در اوایل زندگی می‌تواند به برخی کودکان اوتیستیک کمک کند مهارت‌هایی برای کنار آمدن بهتر با اختلال و تعامل کسب کنند. برخی افراد هیچ ارتباطی برقرار نمی‌کنند، در حالی که درصد کوچکی ممکن است توانایی‌های باورنکردنی در حافظه، هنر یا محاسبه داشته باشند. به این نشانگان «نشانگان ساوانت» گفته می‌شود. طبق آمار، یک نفر از هر ده فرد دارای اختلال اوتیسم، درجاتی از این توانایی‌های خارق‌العاده را دارد.
توضیح تصویر مقاله: افراد اوتیستیک گاهی نیاز دارند اشیا را روی هم بگذارند یا ردیف کنند. برای مثال، ممکن است در کودکی ساعت‌ها با ردیف کردن ماشین‌های اسباب‌بازی در الگوهای مشخص بازی کنند.
شخصیت‌های تاریخی نام‌برده در مقاله: Leo Kanner (1894–1981)، Bruno Bettelheim (1903–1990)، Hans Asperger (1906–1980)
- موضوع قبلی: درمان با تشنج الکتریکی 1938 – تحریک الکتریکی مغز
- موضوع بعدی: دیالیز 1943 – درمان نارسایی کلیه
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.