همسران بیماران سرطان پستان اضطراب طولانیمدت تجربه میکنند

سرطان پستان فقط بافت زیستی را هدف نمیگیرد؛ خانواده، رابطه و زندگی مشترک را درگیر میکند. از تشخیص همه توجه طبیعی به بیمار است، اما نزدیکترین شاهد و حامی، همسر، اغلب «در سایه» میماند.
داده علمی کنونی نشان میدهد نقش «محکم ماندن» هزینه سنگینی دارد. حتی پس از پایان درمان، بخش مهمی از همسران مانند بیمار با، اضطراب طولانی، نگرانی آینده و فشار مالی، همچنان مبارزه میکنند. این نوشته در پرتو پژوهش، اثر «خاموش» سرطان بر همسر و علتش را بررسی میکند.
روانشناس بالینی ما، اینجی جنگیز،این نوشته را تهیه کرده است، با هدف گشودن فضا نهفقط برای بیمار پستان، بلکه همسری که احساس خود را عقب میاندازد، «مجبور به قوی بودن» است و بار را خاموش میبرد و نادیده میشود. این متن فراخوان به طبیعی دانستن، دیدن و حمایت از اضطراب همسران است.
در سمپوزیوم بقای سرطان 2017 مطالعهای ارائه شد که، بورستلمان و همکاران، انجام دادند و بار روانیاجتماعی همسر بیماران جوان پستان، زیر 40 سال، را نشان داد. در 289 همسر با میانگین پیگیری 62 ماه، 5 سال، نتایج چنین بود:
ویژگیهای ساختاری سرطان پستان را متمایز و اضطراب همسر را «مزمن» میکنند.
درمان با جراحی تمام نمیشود. شیمیدرمانی، پرتو و سپس هورموندرمانی 5-10 ساله، موضوع را همواره مطرح نگه میدارد. همسر حس میکند بیماری هرگز کاملاً پشت سر نیست. مغز پیوسته در حالت «گوشبهزنگی» کار میکند و خستگی مزمن و اضطراب را تغذیه میکند.
پس از درمان با وجود کاهش تهدید جسمی، ادراک ذهنی خطر میماند. مطالعات دو بُعد ترس عود همسر را نشان میدهند:
عاطفی: بیقراری ناگهانی پیش از پیگیری، گرفتگی معده و اختلال خواب.
شناختی: افکار رهانشدنی «اگر عود کند؟»، «اگر از دستش بدهم؟». واکنش عاطفی شاید با زمان کم شود، اما گوشبهزنگی شناختی میتواند سالها بماند.
سرطان پستان تجربه رابطهای است نه فردی. خلق بیمار و همسر «آینه» یکدیگرند؛ با اضطراب بیمار، همسر هم بیشتر مضطرب میشود، اما برای ناراحت نکردن او ترسش را سرکوب میکند، حائل محافظتی. این نقاب عاطفی همسر را در جهان درونی تنها و اضطراب را عمیقتر میکند.
در زوج زیر 40 سال، شغل، مراقبت کودک خردسال و ابهام آینده بار اضطراب را زیاد میکند.
در همسر با حمایت اجتماعی کم و بار مراقبت بهتنهایی، فرسودگی سریعتر رخ میدهد.
ابهام اقتصادی ناشی از هزینه درمان یا از دست رفتن کار، اضطراب را ماندگار میکند.
دیدگاه آکادمی DROZDOGAN
«مبارزه پستان فقط با نابودی تومور تمام نمیشود؛ ترمیم روان خانواده همراه را هم شامل میشود. اضطراب طولانی همسر ضعف یا اغراق نیست؛ پاسخ انسانی به بلاتکلیفی و مسئولیت است.
بررسی نیاز روانیاجتماعی همسر، قهرمان نادیده، همراه بیمار در برنامه درمان برای بهبود جامع ضروری است.»
منابع علمی
- بورستلمان N، روزنبرگ SM، گلبر SI و همکاران. شریک زندگی بازماندگان جوان پستان: ارزیابی مقطعی مسائل روانیاجتماعی و سلامت روان. سمپوزیوم بقای سرطان 2017. چکیده 184.
- کوهی A، استوری S، وینگر JG و همکاران. کوهورت کیفیت زندگی شریک بازمانده جوان پستان در مقایسه با شریک کنترل سالم. مجله پیامدهای گزارششده بیمار. 2020;4(1):19.
- هاگدورن M، ساندرمن R، بولکس HN و همکاران. پریشانی زوجهای مقابلهکننده با سرطان: فراتحلیل و مرور انتقادی نقش و جنسیت. بولتن روانشناسی. 2008;134(1):1–30.
- هاجز LJ، هامفریس GM، مکفارلین G. بررسی فراتحلیلی ارتباط پریشانی روانی بیمار سرطان و مراقب او. علوم اجتماعی و پزشکی. 2005;60(1):1–12.
- لیو Q، یه F، جیانگ X و همکاران. اثر مداخله روانیاجتماعی مراقبان پستان: مرور نظاممند و فراتحلیل. هلیون. 2023;9(2):e13715.
- اوتو AK، سوریانو EC، لوساویو ST و همکاران. سیر طولی عوامل عاطفی و شناختی ترس عود در بیمار پستان و شریک او. روانانکولوژی. 2022;31(7):1221–1229.
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.