هورمون زنانهٔ پروژسترون شدت کروناویروس را در مردان کاهش میدهد

پروژسترون ممکن است کووید-19 شدید را در مردان بستری تخفیف دهد
کووید-19 شدید در زنانی که بهعلت آن بستری شدهاند معمولاً سیر بهتری از مردان دارد؛ این امر احتمالاً ایدهٔ درمان مردان بستری بهعلت کووید-19 با هورمونهای زنانه را مطرح کرده است.
این ایده در مطالعهٔ پایلوت تکمرکزی آمریکا که مردان بستری با کووید-19 شدید، شامل 42 نفر، را تصادفیسازی کرد (انتخاب تصادفی بیمار)، نتایج «بسیار امیدوارکنندهای» داشت. در مطالعهای با نتایج منتشرشده در مجلهٔ Chest، بیمارانی که 5 روز پروژسترون تزریقی گرفتند نسبت به دریافتکنندگان درمان استاندارد، نتایجی بهطور معنادار بهتر داشتند.
دکتر Sara Ghandehari، نویسندهٔ نخست مطالعه و شاغل در مرکز پزشکی Cedars-Sinai لسآنجلس کالیفرنیا، "یافتههای تازه نشان میدهند تزریق زیرجلدی روزانه دو بار 100 mg پروژسترون، با بهبود وضعیت بالینی مردان دارای بیماری متوسط تا شدید، ممکن است رویکردی ایمن و مؤثر برای درمان کووید-19 فراهم کند" نوشت.
بااینحال هشدار میدهند به مطالعات بیشتری با شمار بالاتر و تنوع بیشتر شرکتکنندگان، از جمله زنان یائسه، و نیز مشارکت بیمارستانهای دیگر نیاز است.
ایدهٔ تجویز هورمون زنانه به مردان چگونه مطرح شد؟
پروژسترون، هورمونی استروئیدی که تخمدانها در چرخههای تولیدمثل میسازند، بهطور طبیعی فقط در زنان پیش از یائسگی وجود دارد. نقش احتمالی آن در درمان مردان با کووید-19 شدیدتر (یا زنان یائسه) از این مشاهده ناشی میشود که زنان پیش از یائسگی (جوان) مبتلا به کووید-19، در مقایسه با زنان یائسه کمتر بستری میشوند، مدت بستری کوتاهتری دارند و کمتر به لولهگذاری تراشه بهعنوان حمایت تنفسی نیاز پیدا میکنند.
نویسندگان مطرح میکنند سطوح بالاتر پروژسترون ممکن است در کووید-19 شدید، با کاهش پاسخ بیشازحد التهابی دستگاه ایمنی، نقشی تعدیلکنندهٔ ایمنی (تنظیمی) داشته باشد.
در این مطالعه پروژسترون میزان بهبود را دو برابر کرد
پیامد اصلی مطالعه تغییر وضعیت بالینی از پذیرش بیمار تا روز 7 بود. پیامدهای ثانویه مدت بستری، روزهای استفاده از اکسیژن کمکی و نیاز به لولهگذاری بودند.
- نتایج نشان داد مردان دریافتکنندهٔ پروژسترون، در مقایسه با گروه کنترل، پس از 7 روز از آغاز، بهبودی معنادار با میانهٔ 1.5 امتیاز در نمرهٔ بالینی داشتند.
- در 7 روز نخست، چهارده مرد گروه پروژسترون (% 70)، در برابر هفت مرد گروه کنترل (% 32)، بهبود یافتند.
- همچنین طی 7 روز نخست مطالعه، احتمال بهبود بالینی در 20 مرد دریافتکنندهٔ پروژسترون 0.76 بود، درحالیکه در 22 فرد کنترل دریافتکنندهٔ دارونما 0.55 بود؛ تفاوتی که معنادار گزارش شد.
- در گروه پروژسترون همچنین میانهٔ مدت نیاز به اکسیژن کمکی 3 روز و میانهٔ مدت بستری 2.5 روز کاهش یافت. نیاز به تهویهٔ مکانیکی نیز از گروه کنترل کمتر بود (0 در برابر 4 بیمار).
- هیچ بیماری عارضهٔ جدی قابل انتساب به پروژسترون نداشت، عارضهای که قطع درمان پروژسترون را ضروری کند رخ نداد و درمان بهخوبی تحمل شد.
در یک بیمار گروه پروژسترون دو رویداد ترومبوآمبولی (لختهشدن خون در رگ) و در هر یک از دو بیمار گروه کنترل یک رویداد ترومبوآمبولی رخ داد. بیماران دو گروه شمار قابل مقایسهای از عوارض جدی گزارش کردند و از هر گروه یک بیمار درگذشت.
مطالعه مردان بزرگسال بستری را با آزمایش مثبت SARS-CoV-2، شواهد درگیری ریه، اشباع اکسیژن % 94 یا کمتر در هوای اتاق و دریافت اکسیژن کمکی، از آوریل تا اوت 2020 وارد کرد. بیماران برای ترومبوآمبولی دارو گرفتند؛ اقدامی که برای همهٔ بیماران بستری با کووید-19 توصیه میشد. نویسندگان میگویند در دوز بهکاررفته، شواهدی از افزایش ترومبوآمبولی با مکمل پروژسترون وجود ندارد.
رژیم درمان تزریق پروژسترون تا 5 روز، روزانه دو بار و هر بار 100 mg بود؛ اما اگر بیماران آنقدر بهبود مییافتند که ترخیص شوند، میتوانستند زودتر درمان را قطع کنند. پروتکل استفاده از درمانهای دیگری با منفعت فرضشده برای کووید-19 را نیز مجاز میدانست.
میانگین سن بیماران 55 سال بود، % 78 سفیدپوست بودند و بیشترشان تبار هیسپانیک داشتند. در مجموع % 85 هنگام پذیرش اکسیژن کمکی میگرفتند. میانگین شاخص تودهٔ بدنی kg / 31.6 kg / m 2 بود. از بیماران % 48 پرفشاری خون داشتند، % 45 چاق و % 25 دیابتی بودند.
مقیاس ارزیابی 7 امتیازی با این معیارها بهکار رفت: 1. مرگ؛ 2. بستری با لولهگذاری و تهویهٔ مکانیکی؛ 3. بستری با دستگاه اکسیژن پُرجریان؛ 4. بستری و نیازمند اکسیژن کمکی؛ 5. بستری بدون نیاز به اکسیژن کمکی؛ 6. غیربستری با محدودیت فعالیت؛ 7. غیربستری بدون محدودیت فعالیت.
پژوهش به ابتکار پژوهشگر آغاز شد و حمایت تجاری نداشت. Ghandehari و یک همنویسنده برای استفاده از آگونیست پروژسترون در درمان کووید-19 درخواست ثبت اختراع دادند.
موضوعات مرتبط
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.