جراحی مفصل ران در سال 1958 – آرتروپلاستی کامل مفصل ران
فرانسیس نیری، تاریخ‌نگار پزشکی، می‌گوید:
«آرتروپلاستی کامل مفصل ران، نقطه عطفی در جراحی قرن 20. به شمار می‌رود و اکنون یکی از رایج‌ترین عمل‌های جراحی در جهان است. از اوایل دهه 1960، نقشی مهم در کاهش درد و بازگرداندن توان حرکت به میلیون‌ها بیمار مبتلا به آرتریت داشته است. توسعه آن با نوآوری در مواد، ابزارها و روش‌های عمل همراه بوده است؛ بسیاری از این نوآوری‌ها برای درمان مفاصل دیگر تطبیق یافته‌اند و در تخصص‌های مختلف جراحی به کار رفته‌اند.»
آرتروپلاستی کامل مفصل ران مستلزم برداشتن حفره فنجانی‌شکل مفصل ران (استابولوم) در استخوان لگن است. همچنین سر استخوان ران (فمور) نیز برداشته می‌شود. با جایگزینی هر دو با مواد مصنوعی، مفصل گوی‌وکاسه‌ای تازه‌ای ساخته می‌شود.
جان چارنلی، جراح ارتوپد بریتانیایی، در سال 1958 با استفاده از سر گوی‌شکل از فولاد زنگ‌نزن و کاسه استابولار تفلونی، مفصل ران مصنوعی مدرنی ساخت. چارنلی که در سال 1962 تفلون را با پلاستیک پلی‌اتیلن بادوام‌تر جایگزین کرد، از بیماران خود اجازه می‌خواست تا پس از مرگشان مفصل ران و بافت‌های اطراف را ببیند؛ بیشتر بیماران اجازه دادند.
امروزه پوشش‌های متخلخل روی قطعات مصنوعی، «اتصال اصطکاکی» ایجاد می‌کنند و استخوان با چسبیدن به این پوشش‌ها محکم‌تر متصل می‌شود. رباط‌های نیرومند اطراف مفصل طبیعی ران، سر فمور را در استابولوم نگه می‌دارند. جراحی ارتوپدی به کمک رایانه می‌تواند به برخی جراحان برای هدایت بهتر فرایند جراحی کمک کند.
پیش از توسعه جراحی مفصل ران، کار چندانی برای افراد با شکستگی این مفصل امکان‌پذیر نبود. بسیاری از افراد بالای 60 سال به دلیل عوارض گوناگون این شکستگی‌ها جان می‌باختند.
توضیح تصویر مقاله: حفره فنجانی‌شکل مفصل ران در لگن (استابولوم) و فمور (استخوان ران) در تصویر پرتو X بیماری که این بخش‌ها برداشته شده و آرتروپلاستی کامل مفصل ران برای او انجام شده است.
شخصیت‌های تاریخی نام‌برده در مقاله: Sir John Charnley (1911 – 1982)
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.