کورتیزون 1948 – معجزه التهاب
در 1948، پزشک آمریکایی Philip Hench و همکارانش هورمونی استروئیدی به نام کورتیزون را به خانم Gardner، زن 29 ساله‌ای که به دلیل آرتریت روماتوئید به صندلی چرخ‌دار وابسته بود و دو برابر سنش به نظر می‌رسید، تزریق کردند.
این نوع آرتریت، بیماری التهابی مزمنی است که با درد، تورم و آسیب مفصلی مشخص می‌شود.
Gardner به مدت پنج سال نمی‌توانست بدون کمک از تخت برخیزد. با این حال، پس از تنها سه روز تزریق بهبود یافت و فقط با کمی لنگیدن شروع به راه رفتن کرد. یک روز بعد، برای خریدی سه‌ساعته به مرکز شهر Rochester در نیویورک رفت. گویی معجزه‌ای پزشکی رخ داده بود!
کورتیزون با سرکوب دستگاه ایمنی و کاهش التهاب، «معجزه‌های» خود را انجام می‌دهد. غدد فوق‌کلیوی که بالای کلیه‌ها قرار دارند، با استفاده از کلسترول کورتیزون و کورتیزول (که با نام هیدروکورتیزون نیز شناخته می‌شود) تولید می‌کنند. آنزیم‌های بدن می‌توانند هیدروکورتیزون را به کورتیزون و برعکس تبدیل کنند. هیدروکورتیزون از این دو ماده فعال‌تر است و تأثیر بیشتری بر سلول‌ها و بافت‌ها دارد.
درمان‌های کورتیزونی در کاربردهای بسیاری مانند کاهش التهاب، جلوگیری از رد پیوند اعضا یا درمان آسم به کار می‌روند.
رئیس‌جمهور John F. Kennedy در جریان کارزار انتخاباتی ریاست‌جمهوری در 1960 برای درمان بیماری آدیسون، که در آن عملکرد غدد فوق‌کلیوی در تولید کورتیزون مختل می‌شود، دوزهای بالای هیدروکورتیزون دریافت کرد. در واقع، علائم گوناگون بیماری‌های ایمنی که در آن‌ها بدن به سلول‌ها و بافت‌های خود حمله می‌کند، با استفاده از داروهای شبیه کورتیزون کاهش می‌یابند. متأسفانه، مصرف طولانی‌مدت کورتیزون یا هیدروکورتیزون می‌تواند عوارض جانبی مهمی، از جمله فشار خون بالا، ایجاد کند.
از دیگر پژوهشگران مهم در کشف، جداسازی، آزمایش یا سنتز شیمیایی کورتیزون، شیمی‌دان سوئیسیِ زاده لهستان Tadeusz Reichstein و شیمی‌دانان آمریکایی Lewis Sarett و Edward Kendall هستند. در 1950، یک تُن غدد فوق‌کلیوی گاو تنها 25 گرم (0,06 پوند) کورتیزون خالص تولید می‌کرد. پردنیزون، که ساختارش بسیار شبیه مولکول کورتیزون طبیعی است، برای درمان بیماری‌های التهابی به کار می‌رود.
توضیح تصویر مقاله: مولکول کورتیزون.
شخصیت‌های تاریخی نام‌برده در مقاله: Edward Calvin Kendall (1886–1972)، Philip Showalter Hench (1896–1965)، Tadeusz Reichstein (1897–1996)، Lewis Hastings Sarett (1917–1999)
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.