پنی‌سیلین 1928 – انقلابی در مبارزه با بیماری‌های باکتریایی
زیست‌شناس اسکاتلندی Alexander Fleming بعدها در یادآوری افکارش درباره کشف خود گفت:
«وقتی بامداد 28 سپتامبر 1928، پیش از سپیده‌دم بیدار شدم، قصد نداشتم با کشف نخستین آنتی‌بیوتیک یا باکتری‌کش جهان، همه پزشکی را متحول کنم. اما فکر می‌کنم دقیقاً همین کار را کردم.»
Fleming هنگام بازگشت از تعطیلات، متوجه رشد کپک در ظرف پتری آلوده با باکتری Staphylococcus شد. همچنین دریافت در نزدیکی کپک، رشد باکتری مهار شده است. از این رو نتیجه گرفت کپک ماده‌ای ترشح می‌کند که رشد باکتری را مهار می‌کند. به‌سرعت کشت خالصی از کپک در محیط کشت پرورش داد. با تعیین تعلق کپک به سرده Penicillium ، ماده آنتی‌بیوتیکی موجود در محیط کشت را penicillin (پنی‌سیلین) نامید.
جالب آنکه بسیاری از جوامع کهن به امکان استفاده درمانی از کپک اشاره کرده بودند. فیزیک‌دان ایرلندی John Tyndall اثر ضدباکتری قارچ Penicillium را در 1875 نشان داده بود. اما Fleming نخستین کسی بود که پیشنهاد کرد کپک ماده‌ای ضدباکتری ترشح می‌کند و سپس آن را جدا کرد. مطالعات بعدی نشان دادند پنی‌سیلین با ضعیف کردن دیواره سلولی باکتری‌ها عمل می‌کند.
در 1941، داروشناس استرالیایی Howard Florey، زیست‌شیمی‌دان آلمانی Ernst Chain و زیست‌شیمی‌دان انگلیسی Norman Heatley هنگام همکاری در انگلستان توانستند پنی‌سیلین را به دارویی قابل‌استفاده تبدیل کنند. آن‌ها نشان دادند این دارو می‌تواند عفونت‌ها را در موش و انسان درمان کند.
دولت‌های آمریکا و بریتانیا تصمیم گرفتند در جنگ جهانی II تا حد ممکن پنی‌سیلین تولید کنند تا به سربازانشان کمک کنند. پنی‌سیلین به‌سرعت برای درمان بیماری‌های باکتریایی مهم به کار رفت؛
- عفونت خون
- ذات‌الریه
- دیفتری
- مخملک
- سوزاک
- سیفلیس
متأسفانه باکتری‌های مقاوم به آنتی‌بیوتیک تکامل یافتند و جست‌وجوی آنتی‌بیوتیک‌های بیشتر را ضروری کردند. کپک‌ها تنها منبع طبیعی آنتی‌بیوتیک نیستند. برای مثال، باکتری Streptomyces منبع استرپتومایسین و تتراسایکلین‌ها بود. پنی‌سیلین و این آنتی‌بیوتیک‌های کشف‌شده پس از آن، انقلابی در مبارزه با بیماری‌های باکتریایی ایجاد کردند.
توضیح تصویر مقاله: نمای نزدیک قارچ Penicillium
شخصیت‌های تاریخی نام‌برده در مقاله: John Tyndall (1820–1893)، Alexander Fleming (1881–1955)، Howard Walter Florey (1898–1968)، Ernst Boris Chain (1906– 1979)، Norman George Heatley (1911–2004)
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.