رهایی بیماران روانی از زنجیرها در 1793 — درمان به جای مجازات
پزشک فرانسوی فیلیپ پینل در 1801، در کتاب "A Treatise on Insanity" (رساله‌ای درباره جنون)، از رفتار هولناک با بیماران آسایشگاه‌های روانی فرانسه سخن گفت: «از بیماران مانیک چنان بی‌رویه خون می‌گرفتند که گاه تردید پیش می‌آمد بیمار دیوانه است یا پزشکش.» (احتمالاً برای فلبوتومی یا خون‌گیری).
وقتی پینل در 1793 مدیر بیمارستان Bicêtre شد، استدلال کرد وضعیت بیماران روانی را باید «بیماری» دانست و نباید آنان را به دلیل تسخیرشدن توسط موجودی شیطانی یا گناه‌آلود دانستن رفتارشان مجازات کرد.
این اندیشه که بیمار باید با مهر درمان شود، در روزگاری انقلابی بود که بیماران آسایشگاه را می‌زدند، زنجیر می‌کردند، گرسنه می‌گذاشتند، روی صندلی آن‌قدر می‌چرخاندند که استفراغ کنند و گاه مانند حیوان نمایش می‌دادند.
پینل از مدیر بیمارستان، ژان باتیست پوسن، که از درمان با توجه صمیمانه حمایت می‌کرد بسیار آموخت. حدود 1793، پوسن و پینل زنجیر چند بیمار Bicêtre را باز کردند، روندشان را با دقت زیر نظر گرفتند و در بسیاری بهبود دیدند. پینل تنبیه سخت را ممنوع کرد و بر تغذیه بهتر، خدمات توان‌بخشی برای کارکنان و ثبت دقیق پرونده بیماران اصرار داشت. همچنین باور داشت برای کار مؤثرتر با بیماران روانی، کارکنانی هوشمند و مهربان لازم است. در نتیجه این رویکرد، مرگ‌ومیر بیمارستان به‌شدت کاهش یافت و شمار ترخیص‌شدگان بیشتر شد. پینل در 1795 مدیر بیمارستان Salpêtrière، بزرگ‌ترین آسایشگاه روانی اروپا، شد. آنجا نیز اصلاحات مشابه را با موفقیت اجرا کرد و به‌عنوان یکی از بنیان‌گذاران روان‌پزشکی شناخته شد. او رویکرد انسانی خود را "traitement moral" (درمان اخلاقی) نامید و تأکید کرد پیش از درمان جسمی باید مرحله‌ای مقدماتی از درمان روان‌شناختی با "برخورد همراه توجه" به کار رود.
از اصلاح‌گران هم‌دوره می‌توان به ویلیام توک، کوئیکر انگلیسی که در 1792 پناهگاهی برای بیماران روانی ساخت، و پزشک ایتالیایی وینچنتسو کیاروگی اشاره کرد که در 1788 در رأس بیمارستانی در فلورانس، درمان انسانی را ترویج می‌کرد.
توضیح تصویر نوشته: این مجموعه که پیش‌تر آسایشگاه روانی ایالتی بوفالو نام داشت، در 1870 توسط معمار Henry Hobson Richardson طراحی شد. تا میانه دهه 1970 میزبان بیماران روانی بود و بیماران بر پایه جنسیت از هم جدا می‌شدند.
شخصیت‌های تاریخی نام‌برده در نوشته: William Tuke (1732–1822), Philippe Pinel (1745–1826), Jean- Baptiste Pussin (1745–1811), Vincenzo Chiarugi (1759–1820)
- موضوع پیشین: آمبولانس در 1792 — از دوران باستان تا امروز
- موضوع بعدی: طب مکمل یا جایگزین (TAM) — 1796
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.