سال 2016 در سرطانشناسی: اندیشههایی درباره موفقیتها و کاستیها

چشمگیرترین پیشرفت سرطانشناسی در سال 2016، پس از درگذشت پسر جو بایدن، معاون رئیسجمهور آمریکا، بر اثر تومور مغزی (GBM IV)، برنامهای بود که اوباما در 12 ژانویه اعلام کرد و Cancer Moonshot نام داشت و آغاز شد.
هدف این برنامه، گردآوری اطلاعات از «زندگی واقعی» به جای دادههای بهدستآمده از پژوهشها و درک بهتر سرطان با تحلیل رایانهای، یعنی زیستاطلاعاتی بیان شد. به بیان دیگر، دستیابی بسیار سریعتر به حاصل تلاشهای چندینساله برای فهم واقعیت درونی سرطان؛ و برای این کار، همکاری همه گروههای درگیر با سرطان… تحقق پیشرفت 10 ساله در 5 سال…
سرطان در جهان غرب از بیماریهای قلبیعروقی پیشی گرفته و به علت اصلی مرگ تبدیل شده است. در عین حال تعداد افرادی که از سرطان درمان شدهاند و سالم به زندگی ادامه میدهند، هر روز افزایش مییابد. دانشمندان، پزشکان بالینی، سازمانهای مردمنهاد و سیاستمداران باید به همان اندازه که برای درمان سرطان تلاش و منابع مالی جستوجو میکنند، درباره افراد درمانشدهای که به زندگی ادامه میدهند نیز پژوهش کنند.
سال گذشته، سازمان غذا و داروی آمریکا FDA، سازمان پیشگام در تأیید داروهای جدید، داروهای نسل جدید ایمنیدرمانی را برای سرطان ریه غیرسلولکوچک تأیید کرد. FDA همچنین پس از 40 سال، دارویی جدید برای سارکوم بافت نرم تأیید کرد.
با وجود پیشرفتهای مثبت در درمان تقریباً همه انواع سرطان، هزینه مراقبت و درمان، کیفیت زندگی و تفاوت امکانات درمانی بر اساس مناطق جغرافیایی همچنان مشکلات مهمی هستند.
با افزایش دانش ما درباره ژنتیک و سیستم ایمنی، در درمانهای هدفمند و درمانهای ایمنینیز پیشرفت جدی را آغاز کردهایم. اما هنوز کاملاً روشن نشده است که چرا ایمنیدرمانیهای نسل جدید و امیدبخش، در انواع سرطانی که مؤثر بودنشان نشان داده شده، برای بعضی بیماران بسیار مؤثر و برای برخی دیگر ضعیف هستند. همچنین این داروهای ایمنیدرمانی بسیار گران هستند. این موضوع بارها در نوشتههای متعدد مطرح شده است. باید راههای معقولتری برای دسترسی بیماران به این داروها پیدا شود.
افزایش سالانه تعداد و تنوع داروهای شیمیدرمانی خوراکی به شکل قرص، اهمیت پایبندی بیمار به درمان و آموزش سرطانشناختی بیمار و نزدیکانش را بیشتر کرده و به بُعد متفاوتی رسانده است.
سرطانهای کودکان از انواعی هستند که مهمترین موفقیتهای درمانی در آنها حاصل شده است. در بسیاری از انواع سرطان کودکان، میانگین بقای 5 ساله که بیانگر بهبود کامل است، به %84 رسیده است. کیفیت زندگی برای کودکان درمانشدهای که به زندگی ادامه میدهند، مشکلی رو به افزایش است. بهویژه در این گروه سنی، عوارض درمان میتوانند مشکلات مادامالعمر سلامت ایجاد کنند و پژوهشهای روزافزون، بهترین راههای پیشگیری از مشکلات بلندمدت سلامت ناشی از درمان سرطان را بررسی میکنند.
متخصصان درگیر با سرطان برای دستیابی به بهترین درمان، نباید تنها به پژوهش برای یافتن داروهای جدید مؤثر اکتفا کنند؛ بلکه باید مطمئن شوند از دانشی که در حوزه سرطان تقریباً پیوسته رشد و تغییر میکند نیز آگاه هستند. بنابراین، آموزش هم مردم و هم پزشکان، برای امکانپذیر شدن درمان سرطان ضروری است.
فرایندهای ساخت و تأیید داروهای جدید و پژوهشهای بالینی برای سرطان بسیار مهم هستند؛ اما همچنان برای پیشروی به سوی درمان سرطان، باید بیمار بهصورت یک کل در نظر گرفته شود و نیازهای او احساس شوند. سیاستگذاران سلامت، متخصصان سرطانشناسی و دانشمندان فعال در حوزه سرطان باید همکاری کنند تا نهتنها سرطان از نظر بالینی درمانپذیر باشد، بلکه روند سرطانی شدن (سرطانزایی) نیز بهتر درک شود.
منابع
A Year in Review: Reflections on Successes and Shortcomings.
cancertherapyadvisor.com
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.