سولفونامیدها 1935 – داروهای ضدباکتری
Ekkehard Grundmann:
«با Gerhard Domagk عصر پیروزی‌های شگفت‌انگیز بر بیماری‌های عفونی آغاز شد. پیش از سولفونامیدها، 30% بیماران مننژیت می‌مردند؛ همین آمار درباره پنومونی و تونسیلیت (التهاب یک یا هر دو لوزه) نیز صدق می‌کرد. افزون بر این، یک نفر از هر هفت زن به دلیل سپسیس پس از زایمان (عفونت شدید) می‌مرد. این وضعیت از 1935 تغییر کرد.»
سولفونامیدها - که گاهی داروهای سولفا نیز نامیده می‌شوند - گروهی از ترکیبات شیمیایی هستند که برخی از آن‌ها خاصیت ضدباکتری دارند. در 1932، باکتری‌شناس آلمانی Domagk در بررسی عفونت‌های ناشی از باکتری‌های Streptococcus و دیگر عفونت‌های باکتریایی انسان، نخستین داروی قابل‌استفاده برای درمان سیستمیک این عفونت‌ها را هنگام آزمایش داروی سولفای مبتنی بر رنگی به نام پرونتوزیل کشف کرد. هنگامی که Domagk شتاب‌زده آزمایش‌ها را برای نجات دخترش از عمل قطع بازو به دلیل عفونت بازویش آغاز کرد، دارو تقریباً هیچ آزمایشی نگذرانده بود.
در 1935، نتایج آزمایش بالینی موفق خود را که در آن بازوی دخترش کاملاً بهبود یافته بود منتشر کرد. جالب آنکه Prontosil در لوله آزمایش خاصیت ضدباکتری نشان نداد.
در 1936، داروشناس سوئیسی Daniel Bovet کشف کرد واکنش‌های شیمیایی بدن، سولفونامید را به دو بخشِ رنگیِ بی‌اثر و ترکیب فعال بی‌رنگ سولفانیل‌آمید تجزیه می‌کنند.
در اوایل دهه 1940، پژوهشگران کشف کردند سولفانیل‌آمید با مهار سنتز اسید فولیک در باکتری‌ها، از تکثیر آن‌ها جلوگیری می‌کند و شانس دستگاه ایمنی بدن را برای مبارزه با عفونت افزایش می‌دهد.
داروهای سولفا که پیش از درمان با پنی‌سیلین تنها آنتی‌بیوتیک‌های مؤثر موجود بودند، در جنگ جهانی II و پس از آن جان‌های بی‌شماری نجات دادند.
اگرچه امروزه معمولاً آنتی‌بیوتیک‌های دیگر ترجیح داده می‌شوند، در صورت ایجاد مقاومت باکتری‌ها به آنتی‌بیوتیک‌ها، داروهای سولفا همچنان قابل‌استفاده‌اند.
در 1939، Domagk برای کشف سولفونامید پرونتوزیل شایسته جایزه نوبل پزشکی شناخته شد. اما مقام‌های نازی به دلیل انتقادهای او از رژیم نازی اجازه ندادند جایزه را بپذیرد.
توضیح تصویر مقاله: پیش از استفاده از سولفونامیدها، 30% بیماران مننژیت می‌مردند. باکتری‌های مننگوکوک عامل مننژیت که در تصویر رنگ‌آمیزی‌شده دیده می‌شوند، می‌توانند پرده‌های دستگاه عصبی مرکزی را آلوده کنند.
شخصیت‌های تاریخی نام‌برده در مقاله: Gerhard Johannes Paul Domagk (1895 – 1964)، Daniel Bovet (1907 – 1992)
- موضوع قبلی: مهاجمان بلوری Stanley در 1935 – کشف ویروس‌ها
- موضوع بعدی: آنتی‌هیستامین‌ها 1937 – نقطه عطفی در توسعه داروها
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.