ინგლისის მუშათა კლასის ჰიგიენური პირობები 1842 – საზოგადოებრივი ჯანმრთელობის კანონი

1920 წელს ამერიკელი ბაქტერიოლოგი და საზოგადოებრივი ჯანმრთელობის სპეციალისტი Charles-Edward Winslow საზოგადოებრივ ჯანმრთელობას ასე განსაზღვრავდა: „ეს არის საზოგადოების, ორგანიზაციების (საჯარო და კერძო), თემებისა და ინდივიდების ორგანიზებული ძალისხმევითა და გაცნობიერებული არჩევანით დაავადებათა პრევენციის, სიცოცხლის გახანგრძლივებისა და ჯანმრთელობის ხელშეწყობის მეცნიერება და ხელოვნება.“ 

წლების განმავლობაში საზოგადოებრივი ჯანმრთელობის პასუხისმგებელი პირები ყურადღებას ამახვილებდნენ:

• ვაქცინაციით დაავადებათა პრევენციაზე;
• ხელების დაბანაზე;
• კანალიზაციის მშენებლობაზე;
• წყლის ქლორირებაზე; 
• ნაგვის შეგროვებაზე.

1900-იან წლებში საზოგადოებრივი ჯანმრთელობის ჩარევებმა მრავალ ქვეყანაში სიცოცხლის საშუალო ხანგრძლივობა მნიშვნელოვნად გაზარდა.

დასავლეთში საზოგადოებრივი ჯანმრთელობის ერთ-ერთი გავლენიანი დამცველი ინგლისელი სოციალური რეფორმატორი Edwin Chadwick იყო. 1842 წელს მან საკუთარი სახსრებით გამოაქვეყნა დოკუმენტი The Sanitary Condition of the Labouring Population of Great Britain სახელწოდებით. მასში Chadwick წერდა: 

„სიბინძურითა და ცუდი ვენტილაციით გამოწვეული სიკვდილიანობა უფრო დიდია, ვიდრე ქვეყნის მონაწილეობით თანამედროვე პერიოდში მომხდარ ნებისმიერ ომში დაღუპულთა რაოდენობა.“ 

მან ასევე აღნიშნა, რომ ჩვეულებრივ, ხალხმრავალ პირობებში მცხოვრებ მუშა მოსახლეობაში სიკვდილის საშუალო ასაკი სხვა მამაკაცების სიკვდილის საშუალო ასაკის ნახევარზე ნაკლები იყო.

Chadwick ინგლისში ჰიგიენური რეფორმის მთავარი არქიტექტორი იყო და მთავრობისგან მოითხოვდა ინვესტიციას დასაქმებული მამაკაცების ნაადრევი სიკვდილის თავიდან ასაცილებლად და ეკონომიკური ზრდის წასახალისებლად სასწრაფოდ საჭირო დრენაჟის, საცხოვრებელი პირობებისა და წყალმომარაგების გაუმჯობესების ზომებში. 1848 წელს პარლამენტმა ქუჩების დასუფთავების, ნაგვის შეგროვებისა და კანალიზაციის საქმეების გასაადვილებლად ჯანმრთელობის ცენტრალური საბჭოს შექმნის უზრუნველმყოფი საზოგადოებრივი ჯანმრთელობის კანონი მიიღო. Chadwick ასევე მხარს უჭერდა წვიმის წყლისა და კანალიზაციის ცალკე სისტემებით მოწესრიგებას.

თავდაპირველად Chadwick-ს წინააღმდეგობა შეხვდა მათგან, ვისაც ცენტრალური ხელისუფლება არ სურდა ან მისი საზოგადოებრივი სამუშაოების ღირებულების გადახდა არ უნდოდა. ზოგს სჯეროდა, რომ ჯანმრთელობის უარყოფითი მდგომარეობები ბედისწერისა თუ მორალური სისუსტის შედეგი იყო და არა იმ გარემო ფაქტორებისა, რომელთა შეცვლას ღარიბთა ჯანმრთელობის გაუმჯობესება შეეძლო.

სტატიის გამოსახულების განმარტება: მარცხენა სურათი Edwin Chadwick, ხოლო მარჯვენა სურათი — კანონისადმი მიძღვნილი პლაკატი.

სტატიაში ნახსენები ისტორიული პირები: Sir Edwin Chadwick (1800–1890), Charles-Edward Amory Winslow (1877–1957)

• წინა თემა: ზოგადი ანესთეზია 1842 – წამალი წამების წინააღმდეგ
• შემდეგი თემა: Panum და წითელა ფარერის კუნძულებზე 1846 – ეპიდემიოლოგიის პირველი თესლები