شرایط بهداشتی طبقه کارگر انگلیس در 1842 — قانون سلامت عمومی

در 1920، چارلز ادوارد وینسلو، باکتری‌شناس و متخصص سلامت عمومی آمریکایی، سلامت عمومی را چنین تعریف کرد: "علم و هنر پیشگیری از بیماری‌ها، طولانی‌کردن عمر و ارتقای سلامت از راه تلاش‌های سازمان‌یافته و انتخاب‌های آگاهانه جامعه، سازمان‌های دولتی و خصوصی، اجتماعات و افراد است.” 

مسئولان سلامت عمومی در طول سال‌ها بر موارد زیر تمرکز کرده‌اند؛

• پیشگیری از بیماری با واکسن
• شستن دست‌ها
• ساخت فاضلاب
• کلرزنی آب 
• جمع‌آوری زباله

در سده 1900، اقدامات سلامت عمومی میانگین طول عمر را در بسیاری از کشورها به‌طور چشمگیری افزایش داد.

یکی از حامیان اثرگذار سلامت عمومی در غرب، اصلاح‌گر اجتماعی انگلیسی ادوین چادویک بود. او در 1842 با امکانات شخصی خود سندی با عنوان The Sanitary Condition of the Labouring Population of Great Britain منتشر کرد و در آن نوشت: 

«تلفات ناشی از آلودگی و تهویه نامناسب، از کشته‌شدگان هر جنگی که کشور در دوران جدید در آن شرکت کرده بیشتر است.» 

او همچنین گفت میانگین سن مرگ کارگرانی که در شرایط معمول و پرازدحام زندگی می‌کنند، کمتر از نصف میانگین سن مرگ دیگر مردان است.

چادویک معمار اصلی اصلاحات بهداشتی در انگلیس بود و از دولت خواست برای جلوگیری از مرگ زودرس مردان شاغل و هم‌زمان تشویق رشد اقتصادی، فوراً در اقداماتی برای بهبود زهکشی، شرایط مسکن و تأمین آب سرمایه‌گذاری کند. در 1848، پارلمان برای تسهیل نظافت خیابان‌ها، جمع‌آوری زباله و کار فاضلاب و ایجاد هیئت مرکزی سلامت، قانونی با عنوان قانون سلامت عمومی تصویب کرد. چادویک همچنین از مدیریت جداگانه آب باران و فاضلاب با سامانه‌های مستقل حمایت می‌کرد.

در آغاز، کسانی که خواهان دولت مرکزی نبودند یا نمی‌خواستند هزینه طرح‌های عمومی چادویک را بپردازند، با او مخالفت کردند. برخی باور داشتند شرایط نامطلوب سلامت، بیش از آنکه از عوامل محیطی قابل‌بهبود برای سلامت فقرا ناشی شود، نتیجه سرنوشت یا سستی اخلاقی است.

توضیح تصویر نوشته: تصویر سمت چپ، ادوین چادویک، و تصویر سمت راست، پوستری منسوب به این قانون است.

شخصیت‌های تاریخی نام‌برده در نوشته: Sir Edwin Chadwick (1800–1890), Charles-Edward Amory Winslow (1877–1957)

• موضوع پیشین: بیهوشی عمومی در 1842 — داروی شکنجه
• موضوع بعدی: پانوم و سرخک در جزایر فارو در 1846 — بذرهای نخستین همه‌گیرشناسی