بیهوشی عمومی در 1842 — داروی شکنجه

هرچند فراموش‌کردن واقعیت‌های هولناک جراحی پیش از بیهوشی ناممکن به نظر می‌رسد، در دنیای امروزی احتمالاً آن‌ها را از یاد می‌بریم. 

فنی برنی، رمان‌نویس و نمایشنامه‌نویس مشهور سده 19، مجبور بود درد ماستکتومی، یعنی جراحی سرطان پستان، را تنها با یک لیوان شراب تحمل کند؛ درحالی‌که هفت مرد دور میز جراحی او را نگه داشته بودند. برنی درباره آن روزها می‌گوید: 

"هنگامی که آن فولاد هولناک، یعنی تیغ جراحی، نخستین بار در پستان فرو رفت و هم‌زمان سیاهرگ‌ها، سرخرگ‌ها، گوشت و عصب‌ها را می‌برید، فریادهایی را آغاز کردم که در تمام مدت برش بی‌وقفه ادامه یافت. سپس وقتی لغزیدن تیغ را بر استخوان سینه احساس کردم، فهمیدم تراشیدن آغاز شده است. سراسر این روند به معنای واقعی شکنجه بود و جز فریاد زدن کاری از من برنمی‌آمد."

بیهوشی عمومی حالتی از ناآگاهی است که در آن داروهایی برای کمک به انجام جراحی بدون درد به بیمار داده می‌شوند. شکل‌های آغازین بیهوشی به دوران پیشاتاریخ و استفاده از تریاک برمی‌گردند. شمن‌های اینکا برای بی‌حس کردن موضعی بخشی از بدن، از برگ‌های کوکا استفاده می‌کردند. اما کشف بیهوشی عمومی مناسب برای جراحی‌های امروزی معمولاً به سه آمریکایی نسبت داده می‌شود: پزشک Crawford W. Long و دو دندان‌پزشک Horace Wells و William Morton. 

• در 1842، لانگ هنگامی که بیمارش اتر استنشاق می‌کرد، کیستی را از گردن او برداشت.
• در 1844، ولز با گازی که معمولاً "گاز خنده" نامیده می‌شود، یعنی نیتروس اکسید، دندان‌های بسیاری کشید.
• مورتون در 1846 با نمایشی عمومی شهرت یافت و خبرش در روزنامه‌ها منتشر شد؛ در آن نمایش، جراحی که مورتون دستیارش بود برای برداشتن توموری از فک بیمار از اتر استفاده کرد. در 1847، کلروفرم نیز به کار رفت، اما خطر بیشتری از اتر داشت. پس از اقدامات مورتون، استفاده از داروهای بیهوشی به‌سرعت گسترش یافت. 

در 1847، یوهان فریدریش دیفن‌باخ، از پیشگامان جراحی پلاستیک، نوشت: 

"آن رؤیای شگفت که درد از ما گرفته شود، به حقیقت پیوسته است. درد، افزون بر آنکه بالاترین آگاهی از هستی زمینی ماست، آشکارترین احساسِ فاصله بدن ما از کمال نیز هست. اکنون درد باید در برابر قدرت بخار اتری که انسان کشف کرده سر فرود آورد."

توضیح تصویر نوشته: استفاده از عوامل بیهوشی

شخصیت‌های تاریخی نام‌برده در نوشته: Frances Burney (1752–1840), Johann Friedrich Dieffenbach (1795–1847), Crawford Williamson Long (1815–1878), Horace Wells (1815–1848), William Thomas Green Morton (1819–1868)

• موضوع پیشین: مشاهده معده الکسیس مارتین در 1833
• موضوع بعدی: شرایط بهداشتی طبقه کارگر انگلیس در 1842 — قانون سلامت عمومی