مشاهده معده الکسیس مارتین در 1833
در این مقاله
هزاران سال، پرده راز فرایند گوارش و شیوه کار معده کنار نرفت. ویلیام هانتر، کالبدشناس و پزشک بزرگ اسکاتلندی، با گلایه گفته بود: "برخی معده را آسیاب، برخی مخزن تخمیر و برخی دیگر دیگ خورش نامیده‌اند." او با این سخن از این وضعیت گلایه می‌کرد.
یکی از جالب‌ترین داستان‌های تاریخ پزشکی
رویدادی مهم برای شناخت کار معده زمانی رخ داد که الکسیس سنت مارتین، کارگر شرکت خز آمریکا، تصادفاً از ناحیه شکم تیر خورد. او پس از درمان توسط ویلیام بومونت، جراح ارتش آمریکا، با سوراخی دائمی در معده‌اش زنده ماند. این وضعیت به بومونت امکان داد مشاهدات پیشگامانه بسیاری درباره کار معده انجام دهد.
پس از بهبود الکسیس مارتین، بومونت او را برای ادامه آزمایش‌ها به‌عنوان استادکار نزد خود استخدام کرد. بومونت به تکه‌های غذا نخ می‌بست، آن‌ها را از سوراخ معده مارتین وارد می‌کرد و به‌طور دوره‌ای غذای درحال‌هضم را بیرون می‌آورد تا میزان هضم را بررسی کند. او همچنین اثر ورزش، دما و حتی احساسات را بر گوارش مطالعه کرد. آزمایش‌هایش در 1833 در کتاب Experiments and Observations on the Gastric Juice and the Physiology of Digestion (آزمایش‌ها و مشاهداتی درباره شیره معده و فیزیولوژی گوارش) منتشر شد.
وقتی الکسیس مارتین 58 سال پس از حادثه درگذشت، خانواده‌اش تصمیم گرفتند برای جلوگیری از بررسی بیشتر پزشکان، پیش از دفن پیکرش در قبری عمیق و بی‌نام، عمداً بگذارند تجزیه شود. شایان توجه بود که بومونت حتی در بیمارستان نظامی موقتیِ یک پاسگاه کوچک مرزی در ویسکانسین، با دقت به مطالعه گوارش ادامه داد. پژوهش او به‌طور قطعی نشان داد گوارش بر فرایندی شیمیایی و نیرومند استوار است و او نخستین آمریکایی شد که به دلیل پژوهش فیزیولوژیک، در سطح بین‌المللی شناخته شد.
امروز می‌دانیم معده پروتئازها، یعنی آنزیم‌های هضم‌کننده پروتئین مانند پپسین، و اسید هیدروکلریک ترشح می‌کند؛ اسیدی که بسیاری از باکتری‌ها را از بین می‌برد و محیط اسیدی لازم برای تسهیل اثر پروتئازها را فراهم می‌کند. همچنین می‌دانیم هورمون‌های مختلف دستگاه گوارش، ترشحات و حرکات معده را کنترل می‌کنند.
توضیح تصویر نوشته: تصویر سمت چپ، نمودار معده تهیه‌شده توسط هنری گری از اثر کلاسیک Gray's Anatomy، چاپ 1918، را نشان می‌دهد. شریان سلیاک، نخستین شاخه بزرگ آئورت شکمی، نیز دیده می‌شود؛ این شریان به کبد، معده و دیگر اندام‌ها خون می‌رساند. تصویر سمت راست، الکسیس سنت مارتین است.
شخصیت‌های تاریخی نام‌برده در نوشته: William Hunter (1718–1783), William Beaumont (1785–1853), Alexis St. Martin (1794–1880)
- موضوع پیشین: مایعات وریدی (IV) در 1832 — فرمول نجات‌بخش زندگی
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.