კიბოს იმუნოთერაპიაში კიდევ ერთი ახალი სამიზნე გამოჩნდა

იმუნური სისტემის უჯრედების ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი ამოცანაა ორგანიზმში სხვადასხვა მიზეზით ავთვისებიანი თვისებების შეძენილი — ანუ კიბოდ ქცეული — უჯრედების მუდმივი შემოწმება და განადგურება. თუმცა ზოგ ასეთ უჯრედს სხვადასხვა მიზეზით ამ მექანიზმისგან გაქცევა შეუძლია.
სიმსივნური უჯრედები იმუნური სისტემის სიმსივნის საწინააღმდეგო მოქმედებისგან თავის დასაღწევად სხვადასხვა სტრატეგიას ავითარებს: შეიძლება შეამციროს საკუთარი ანტიგენის წარდგენა ან სიმსივნის მიკროგარემოსთავის სასარგებლოდ შესაცვლელად წარმოქმნას იმუნოსუპრესიული (იმუნური უჯრედების დამთრგუნველი) ციტოკინები (მაგალითად IL-10, TGF-β). აგრეთვე მიკროგარემოში იზიდავს იმუნოსუპრესიული და იმუნომარეგულირებელი თვისებების მქონე იმუნურ უჯრედებს. კიბოს იმუნოთერაპიებიციმ გზებს უმიზნებს, რომლებითაც სიმსივნური უჯრედები იმუნურ უჯრედებს თრგუნავს. ამიტომ ამ მექანიზმების გაგება ეფექტიანი იმუნოთერაპიების შესაქმნელად მნიშვნელოვანია.
T-უჯრედებისადა ბუნებრივი მკვლელი (NK) უჯრედებისგასააქტიურებლად ანტიგენის წარდგენასთან ერთად გამააქტიურებელი სტიმულია საჭირო (კოაქტივაცია). თუ იგი გამააქტიურებლის ნაცვლად შემაკავებელი (კოინჰიბიციური) იქნება, T-უჯრედები ანერგიული ხდება (წარდგენილი ანტიგენის მატარებელ უჯრედებს არ უტევს). ამ იმუნური საკონტროლო წერტილების დათრგუნვით კიბოს წინააღმდეგ იმუნური სისტემის აქტივაციის ელემენტების ძირითადი მაგალითებია; CTLA-4 (ციტოტოქსიკურ T ლიმფოციტთან დაკავშირებული ანტიგენი 4), PD-1 (პროგრამირებული უჯრედული სიკვდილი 1) ლიგანდი PD-L1 . მათ წინააღმდეგ შემუშავებულმა მონოკლონურმა ანტისხეულებმა15 განსხვავებულ ავთვისებიან სიმსივნეში კლინიკური სარგებელი აჩვენა და მათი გამოყენება ფართოვდება. 2009 წელს აღმოჩენილი TIGITკიბოს იმუნოთერაპიაში ახალ იმუნური საკონტროლო წერტილის სამიზნედ ადრეულ კლინიკურ კვლევებში შევიდა.
TIGIT და DNAM-1 T-უჯრედებისა და NK (ბუნებრივი მკვლელი) უჯრედების ზედაპირზე გვხვდება და საერთო ლიგანდი CD155 აქვთ. როდესაც ანტიგენწარმდგენი ან სიმსივნური უჯრედის ზედაპირზე არსებული CD155 ციტოტოქსიკური T-უჯრედის DNAM-1-ს უკავშირდება, T-უჯრედის მოქმედება ძლიერდება. ამის საპირისპიროდ, CD155–TIGIT შეკავშირებით წარმოქმნილი კოინჰიბიცია T-უჯრედებსა და სხვა იმუნურ უჯრედებში დათრგუნვას იწვევს. ამ პროცესში 3 ძირითადი მექანიზმი გამოიყოფა:
- TIGIT დენდრიტული უჯრედების არააქტიურ მდგომარეობაში გადასვლას შეიძლება იწვევდეს; იმუნოსუპრესიული ციტოკინების გამოყოფას ზრდის, IL-12-ისა და ინტერფერონ-გამას გამოყოფას კი ამცირებს. ეს სხვა შეძენილ იმუნურ პასუხს ამცირებს.
- ჩვეულებრივ NK-უჯრედები სიმსივნურ უჯრედებს შლის და გარემოში ანტიგენების გამოყოფას ზრდის. ანტიგენწარმდგენი უჯრედები მათ ამუშავებს, წარადგენს და შეძენილ იმუნურ პასუხს აძლიერებს. თუმცა TIGIT-ის გავლენით NK-უჯრედების აქტივობა მცირდება.
- TIGIT უშუალოდ თრგუნავს სიმსივნის სპეციფიკურ CD8+ T-უჯრედებს. შედეგად სიმსივნური უჯრედების დაშლა მცირდება და ანტიგენის წარდგენა ფერხდება. ამასთანავე TIGIT-ის გამომხატველ T რეგულატორულ (Treg) უჯრედებს სხვადასხვა ეტაპზე შეუძლია ციტოტოქსიკური T-უჯრედების, NK-უჯრედებისა და დენდრიტული უჯრედების დათრგუნვა.
ქვემოთ ცხრილშინაჩვენებია იმუნური საკონტროლო წერტილების ელემენტები და იმუნური სისტემის უჯრედები, რომლებზეც ისინი გვხვდება.

წყაროები
ეს სტატია სასარგებლო იყო თქვენთვის?
თქვენი გამოხმაურება გვეხმარება შინაარსის გაუმჯობესებაში.





მკითხველთა კომენტარები
გაგვიზიარეთ თქვენი კომენტარი
თქვენი სახელი და კომენტარი მხოლოდ ადმინისტრატორის დამტკიცების შემდეგ გამოქვეყნდება. ელფოსტის მისამართი ვიზიტორებს არასოდეს ეჩვენებათ.
პირველმა დაწერეთ კომენტარი.