კიბოს ტკივილის ორი ეფექტიანი მეთოდის — ყურის აკუპუნქტურისა და ელექტროაკუპუნქტურის — შედარება სტანდარტულ ტკივილგამაყუჩებელ მკურნალობასთან

კიბოს მქონე პაციენტების %60 დაავადების რომელიმე პერიოდში ტკივილს განიცდის, მათგან დაახლოებით %50-ში კი ტკივილის მკურნალობა არასაკმარისია. ტკივილის მოგვარების მრავალი შესაძლებლობის მიუხედავად, ონკოლოგიური ტკივილის არასათანადო განხილვა მსოფლიო პრობლემაა. არსებულ დაბრკოლებებს აშშ-ში ოპიოიდური კრიზისიც (ნარკოტიკული ტკივილგამაყუჩებლების ბოროტად გამოყენება) დაემატა და ტკივილის მკურნალობის არაფარმაკოლოგიური მიდგომების ძიება გაიზარდა. ამ დროს პირველი აკუპუნქტურა გვახსენდება: თავად სიმსივნით გამოუწვეველ ქრონიკულ ტკივილში ეფექტიანობა, არომატაზის ინჰიბიტორებთან დაკავშირებულ სახსრების ტკივილში ეფექტიანობა და კიბოს დროს ტკივილისა და ანალგეტიკების დატვირთვის შემცირების ზომიერი დონის მტკიცებულებები აკუპუნქტურის გავრცელების მნიშვნელოვანი საფუძვლებია.

ASCO 2020 ვირტუალურ კონგრესზეწარდგენილ საინტერესო კვლევაში კიბოს მკურნალობადასრულებულ, ქრონიკული ძვალ-კუნთოვანი ტკივილის მქონე პაციენტებში ელექტროაკუპუნქტურა და ყურის აკუპუნქტურა სტანდარტულ ტკივილის მკურნალობას შეადარეს.

კვლევაში კიბოს ტიპის მიუხედავად ჩაერთნენ პაციენტები, რომლებსაც მკურნალობა სულ მცირე 1 თვის წინ ჰქონდათ დასრულებული, 3 თვეზე მეტხანს აწუხებდათ ძვალ-კუნთოვანი ტკივილი და ბოლო 1 კვირაში ტკივილის ქულა ≥4 (0-10) ჰქონდათ. არ ჩართეს ანთებითი ართრიტის მკურნალობის საჭიროების მქონე, კიდურის ფანტომური ტკივილის მქონე და იმპლანტირებული ბატარეიანი მოწყობილობის მატარებელი პაციენტები. პასუხი 12 კვირის შემდეგ ტკივილის მოკლე 11-ნაწილიანი სკალით (Brief Pain Inventory) შეფასდა. ფსიქიკური და ფიზიკური ჯანმრთელობისთვის PROMIS სკალა გამოიყენეს.

კვლევაში ჩართული 360 პაციენტიდან 145 ელექტროაკუპუნქტურის ჯგუფში მოხვდა (137-მა 12 კვირა დაასრულა), 143 — ყურის აკუპუნქტურის ჯგუფში (135-მა 12 კვირა დაასრულა), 72 — საკონტროლო ჯგუფში (68-მა 12 კვირა დაასრულა).

შედეგები

• ტკივილის დაწყებიდან გასული დრო იყო 5.3 ± 6.5 წელი (საშუალო ± სტანდარტული გადახრა), ხოლო კიბოს დიაგნოზიდან — 6.2 ± 6.7 წელი.
• პაციენტების %70 ქალი იყო, %30 — მამაკაცი; % 46-ს ძუძუს კიბო ჰქონდა, %14-ს — ლიმფომა, %12-ს — ერთზე მეტი ტიპის კიბო, %11-ს — პროსტატის, ხოლო % 17-ს — სხვა კიბოები.
• ტკივილის ინტენსივობა ელექტროაკუპუნქტურით 1,9, ყურის აკუპუნქტურით კი 1,6 ქულით შემცირდა და ეს სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი იყო. ყურის აკუპუნქტურა ტკივილის შემცირებაში ნაკლებად ეფექტიანად არ ჩაითვალა.
• ამასთანავე, საკონტროლო ჯგუფთან შედარებით ორივე მეთოდმა ფუნქციური, ფიზიკური და ფსიქიკური მდგომარეობის მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება უზრუნველყო.
• ორივე, 2 ჯგუფში მკურნალობის გვერდითი ეფექტები მსუბუქი იყო. მკურნალობის შეწყვეტა ელექტროაკუპუნქტურის ჯგუფში ყველაზე იშვიათი იყო — მხოლოდ v1 ადამიანში. ყურის აკუპუნქტურის ჯგუფში, ძირითადად ყურის დისკომფორტის გამო, მკურნალობა %11,2-მა შეწყვიტა.

რას ნიშნავს ეს კვლევა ჩვენთვის?

ერთი ცენტრით შემოფარგვლა და პროცედურების გამოცდილი აკუპუნქტურისტების მიერ ჩატარება კვლევის შეზღუდვებია; ძლიერი მხარე კი ისაა, რომ სხვადასხვა ჯგუფის პაციენტების მომცველი ყველაზე ფართო ონკოლოგიური აკუპუნქტურის კვლევაა.

დასკვნის სახით კვლევამ აჩვენა, რომ კიბოს გადატანის შემდეგ ქრონიკული ძვალ-კუნთოვანი ტკივილის მქონე პაციენტებში ტკივილის შესამცირებლად ორივე მეთოდი ეფექტიანია, ხოლო არასასურველი ეფექტებისა და მკურნალობის გაგრძელების შესაძლებლობის მხრივ ელექტროაკუპუნქტურა უკეთესია. ამ შედეგების საფუძველზე ტკივილის არასაკმარისი შემსუბუქების მქონე ონკოლოგიურ პაციენტებს აკუპუნქტურა შეიძლება ერჩიოთ.