მამოგრაფია 1949 – სარძევე ჯირკვლის ქსოვილის გამოსახვა
1913 წელს გერმანელი ქირურგი Albert Salomon პირველი ექიმი იყო, რომელმაც ძუძუს კიბოს დროს რენტგენული კვლევების შესაძლო სარგებლობაზე ისაუბრა. თავისი გამორჩეული კარიერის განმავლობაში Salomon-მა ასევე:
- მასტექტომიის ათასობით ნიმუში შეისწავლა;
- რენტგენული გამოსახულებები ქსოვილის მიკროსკოპულ ნიმუშებს შეადარა;
- პირველმა შენიშნა რენტგენულ გამოსახულებებზე ავთვისებიან სიმსივნეებთან დაკავშირებული მიკროკალციფიკაციები.
მიკროკალციფიკაციები კალციუმის მცირე გროვებია, რომლებიც სარძევე ჯირკვლის რბილი ქსოვილის ფონზე კაშკაშა თეთრ ლაქებად ან წერტილებად ჩანს და შეიძლება პატარა კეთილთვისებიანი კისტების არსებობაზე ან ძუძუს კიბოს ადრეულ ნიშნებზე მიუთითებდეს.
1949 წელს ურუგვაელმა ექიმმა Raul Leborgne-მ მკაფიო გამოსახულებების მისაღებად მამოგრაფის ფირფიტებს შორის სარძევე ჯირკვლის ქსოვილის შეკუმშვა შემოგვთავაზა. ასეთი შეკუმშვა შეამცირებდა ქსოვილის სისქეს, რომელშიც რენტგენის სხივებს გავლა უწევს, და საჭირო რენტგენულ დოზას. 1960 წელს ამერიკელმა რადიოლოგმა Robert Egan-მა სახელი გაითქვა სათანადო ძაბვისა და ფირების გამოყენებით მკაფიო მამოგრამების მიღებით.
დღეს სრული ველის ციფრულ მამოგრაფიაში (FFDM) ტრადიციული ფირის კასეტების ნაცვლად ციფრულ ელექტრონულ დეტექტორებს იყენებენ. მიღებული ციფრული ინფორმაციის დამუშავება, გადიდება და შენახვა მარტივია.
მამოგრაფიასთან ერთად შეიძლება ულტრაბგერის, MRI-ისა და PET სკანირების გამოყენებაც. კიბოს ქსოვილი მამოგრაფიაზე შეიძლება გამორჩეს, განსაკუთრებით ახალგაზრდა ქალებში, რომლებსაც ხანდაზმულ ქალებთან შედარებით უფრო მკვრივი ქსოვილი აქვთ. კომპიუტერული დახმარებით დიაგნოსტიკა (CAD) გულისხმობს პროგრამული უზრუნველყოფის გამოყენებას შესაძლო კიბოს საძიებლად, რომელიც ექიმს შეიძლება გამორჩენოდა.
თუ მამოგრაფიით შესაძლო კიბო გამოვლინდა, შესაძლოა ბიოფსია გახდეს საჭირო, რათა შესასწავლი უბნის რეალური ქსოვილი შეფასდეს. სამწუხაროდ, მამოგრამა ზოგჯერ არარსებულ ძუძუს კიბოს არსებობაზე მიუთითებს, რის შედეგადაც არასაჭირო ბიოფსია ტარდება.
გენეტიკურმა მუტაციებმა შეიძლება კიბო გამოიწვიოს, როდესაც უჯრედები გაყოფის შეჩერების უნარს კარგავს.
ქალის ასაკის მატებასთან ერთად ძუძუს კიბოს განვითარების რისკიც იზრდება. ასევე, ქალები, რომლებიც დეფექტურ BRCA1 ან BRCA2 გენს მემკვიდრეობით იღებენ, ძუძუსა და საკვერცხის კიბოს მაღალი რისკის ქვეშ არიან.
ძუძუს კიბოს მკურნალობა მოიცავს ქირურგიას, ქიმიოთერაპიას, მონოკლონურ ანტისხეულებსა და დასხივებას. ზოგი ძუძუს კიბოს მკურნალობა ჰორმონული წამლებითაც შეიძლება, რომლებიც ესტროგენის მსგავსი ჰორმონების მოქმედებას თრგუნავს.
სტატიის სურათის აღწერა: ნორმალური სარძევე ჯირკვლის (მარცხნივ) და კიბოთი დაზიანებული სარძევე ჯირკვლის (მარჯვნივ) მამოგრაფიული გამოსახულება
სტატიაში მოხსენიებული ისტორიული პირები: Albert Salomon (1883–1976), Raul Leborgne (1907–1986), Robert L. Egan (1920–2001)
წყაროები
ეს სტატია სასარგებლო იყო თქვენთვის?
თქვენი გამოხმაურება გვეხმარება შინაარსის გაუმჯობესებაში.
მკითხველთა კომენტარები
გაგვიზიარეთ თქვენი კომენტარი
თქვენი სახელი და კომენტარი მხოლოდ ადმინისტრატორის დამტკიცების შემდეგ გამოქვეყნდება. ელფოსტის მისამართი ვიზიტორებს არასოდეს ეჩვენებათ.
პირველმა დაწერეთ კომენტარი.