ماموگرافی در 1949 – تصویربرداری از بافت پستان
در 1913، جراح آلمانی Albert Salomon نخستین پزشکی بود که از فواید احتمالی بررسی با پرتو ایکس در سرطان پستان سخن گفت. Salomon در طول فعالیت حرفه‌ای چشمگیر خود همچنین؛
- هزاران نمونه ماستکتومی را بررسی کرد،
- تصاویر پرتو ایکس را با نمونه‌های میکروسکوپی بافت مقایسه کرد،
- و نخستین فردی بود که میکروکلسیفیکاسیون‌های مرتبط با تومورهای بدخیم را در تصاویر پرتو ایکس مشاهده کرد.
میکروکلسیفیکاسیون‌ها رسوبات کوچک کلسیم هستند که به‌صورت لکه‌ها یا نقاط سفید درخشان در زمینه بافت نرم پستان دیده می‌شوند و ممکن است نشان‌دهنده وجود کیست‌های کوچک خوش‌خیم یا نشانه‌های اولیه سرطان پستان باشند.
در 1949، پزشک اروگوئه‌ای Raul Leborgne پیشنهاد کرد برای به دست آوردن تصاویر واضح، بافت پستان میان صفحات دستگاه ماموگرافی فشرده شود. این فشردن، ضخامت بافتی را که پرتو ایکس باید از آن عبور کند و نیز دوز لازم پرتو ایکس را کاهش می‌داد. در 1960، رادیولوژیست آمریکایی Robert Egan به‌دلیل دستیابی به ماموگرام‌های واضح با استفاده از ولتاژ و فیلم مناسب شناخته شد.
امروزه در ماموگرافی دیجیتال تمام‌میدان (FFDM)، به‌جای کاست‌های فیلم معمولی از آشکارسازهای الکترونیکی دیجیتال استفاده می‌شود. اطلاعات دیجیتال به‌دست‌آمده را می‌توان به‌آسانی بهبود داد، بزرگ‌نمایی و ذخیره کرد.
همچنین می‌توان در کنار ماموگرافی از سونوگرافی، MRI و اسکن PET استفاده کرد. به‌ویژه در زنان جوان که بافت پستان آن‌ها متراکم‌تر از زنان مسن است، ممکن است بافت سرطانی در ماموگرافی دیده نشود. تشخیص به کمک رایانه (CAD) به استفاده از نرم‌افزار رایانه‌ای برای جست‌وجوی سرطان‌های احتمالی گفته می‌شود که ممکن است از دید پزشک پنهان بمانند.
اگر در ماموگرافی احتمال سرطان شناسایی شود، ممکن است برای مشاهده بافت واقعی ناحیه بررسی‌شده پستان، نمونه‌برداری لازم باشد. متأسفانه ماموگرام‌ها گاهی سرطان پستانی را نشان می‌دهند که در واقع وجود ندارد. در نتیجه، ممکن است نمونه‌برداری‌های غیرضروری انجام شود.
جهش‌های ژنتیکی هنگامی که سلول‌ها توانایی توقف تقسیم را از دست بدهند، می‌توانند باعث سرطان شوند.
خطر ابتلای یک زن به سرطان پستان با افزایش سن بیشتر می‌شود. افزون بر این، زنانی که ژن معیوب BRCA1 یا BRCA2 را به ارث برده‌اند، در معرض خطر بالای سرطان پستان و تخمدان قرار دارند.
درمان سرطان پستان شامل جراحی، شیمی‌درمانی، آنتی‌بادی‌های مونوکلونال و پرتودرمانی است. برخی سرطان‌های پستان را می‌توان با داروهای هورمونی که اثر هورمون‌هایی مانند استروژن را مهار می‌کنند نیز درمان کرد.
توضیح تصویر مقاله: تصویر ماموگرافی یک پستان طبیعی (چپ) و یک پستان سرطانی (راست)
شخصیت‌های تاریخی نام‌برده در مقاله: Albert Salomon (1883–1976)، Raul Leborgne (1907–1986)، Robert L. Egan (1920–2001)
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.