داروهای ضدروان‌پریشی 1950 – درمان دارویی اختلالات روانی
به گفته روان‌پزشک بریتانیایی Trevor Turner، داروی ضدروان‌پریشی کلرپرومازین باید یکی از بزرگ‌ترین کشف‌های پزشکی به شمار رود. Turner می‌نویسد:
«اگر کلرپرومازین کشف نشده بود، شاید هنوز در دوره تأسف‌باری بودیم که نقش مراقب شبیه نگهبان باغ‌وحش بود. کلرپرومازین را می‌توان نوعی «پنی‌سیلین روانی» دانست که ارتباط بیمار و مراقبانش را ممکن می‌کند.»
داروهای ضدروان‌پریشی در اسکیزوفرنی و اختلال دوقطبی برای درمان افراد دچار روان‌پریشی با فرایندهای فکری غیرطبیعی، مانند هذیان یا توهم استفاده می‌شوند. نخستین داروی ضدروان‌پریشی، کلرپرومازین، تقریباً تصادفی کشف شد. پس از سنتز آن توسط شیمی‌دان فرانسوی Paul Charpentier در 1950، جراح فرانسوی Henri Laborit دارو را آزمود تا ببیند آیا به کاهش اضطراب بیماران جراحی کمک می‌کند یا نه. کار Laborit توجه روان‌پزشکان فرانسوی Pierre Deniker و Jean Delay را جلب کرد. آن‌ها دارو را روی بیماران مهارنشدنی و آسیب‌رسان به خود آزمودند و بهبود شگفت‌آور بیماران دارای هذیان و توهم فراوان را دیدند.
بسیاری از بیماران دارای هذیان و توهم با کلرپرومازین بهبود شگفت‌آوری نشان دادند. در 1954، کلرپرومازین با نام تجاری ( Thorazine) برای استفاده در ایالات متحده تأیید شد. تا 1964 حدود 50 میلیون نفر در جهان آن را مصرف کردند. شمار افراد ساکن بیمارستان‌های روان‌پزشکی به‌طور چشمگیری کاهش یافت و درمان‌های قدیمی‌تر اسکیزوفرنی مانند شوک انسولینی و تشنج‌درمانی الکتریکی کمتر استفاده شدند. متأسفانه کلرپرومازین نیز مانند بسیاری از داروها، عوارضی مانند لرزش عضله و اختلال حرکت داشت.
کلوزاپین پیشگام نسل تازه‌تر داروهای ضدروان‌پریشی است. خطر اختلال حرکت را کم می‌کند، اما خود عوارض متفاوتی دارد. بااین‌حال، همان‌طور که در آغاز نوشته تأکید شد، داروهای ضدروان‌پریشی سرنوشت بیماران دچار روان‌پریشی یا تشخیص اسکیزوفرنی را به شکلی بی‌سابقه در تاریخ، مثبت تغییر داده‌اند.
همه داروهای ضدروان‌پریشی تمایل دارند گیرنده‌های دوپامین دستگاه عصبی مرکزی را (یک انتقال‌دهنده عصبی مؤثر در انگیزش و حرکت ارادی) مسدود کنند.
متخصصان سلامت Joe و Teresa Graedon می‌نویسند:
«صدها سال پیش افراد مبتلا به بیماری روانی را با سوزاندن می‌کشتند و در آغاز سده بیستم، برخی بیماران اسکیزوفرنی با یخ‌شکن لوبوتومی می‌شدند. نخستین داروهای ضدروان‌پریشی در چنین محیط وحشیانه‌ای تولید شدند.»
توضیح تصویر نوشته: تصویرسازی‌های گربه توسط نقاش بریتانیایی Louis Wain (1860-1939). برخی روان‌شناسان پیشنهاد می‌کنند اسکیزوفرنی Wain بر تعدادی از تصویرسازی‌های گربه‌های وحشی او اثر گذاشته است.
شخصیت‌های تاریخی نام‌برده در نوشته: Jean Delay (1907–1987)، Henri Laborit (1914–1995)، Pierre Deniker (1917–1998)
- موضوع پیشین: ماموگرافی 1949 – تصویربرداری بافت پستان
- موضوع بعدی: سلول‌های HeLa در 1951 – نخستین سلول‌های انسانی نامیرا
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.