საიდან გაჩნდა შარდის დალევით კიბოს მკურნალობის იდეა?

ალტერნატიული მედიცინის გასაოცარი და სულ უფრო მოთხოვნადი პროდუქტებიდან ძროხის შარდს (გომუტრა) კიბოსა და სხვა დაავადებების სამკურნალოდ ცდიან. ჩვენს ქვეყანაში ხანმოკლედ სათაურებით “საკუთარი შარდის დალევით ძუძუს კიბოს მკურნალობას ცდილობდა” ან “აქლემის შარდი” გაჟღერებული და რეალურად მცირე გამოხმაურების მქონე შარდის დალევით განკურნების ძიება ინდოეთში საკმაოდ გავრცელებულია და სრულად ალტერნატიული მედიცინის ვაჭრობად იქცა.

რა არის შარდი?

შარდი ორგანიზმის ნარჩენი/გვერდითი პროდუქტი სითხეა, რომელიც თირკმელებში სისხლის გაფილტვრით წარმოიქმნება, შარდსაწვეთებით შარდის ბუშტში გროვდება და შარდსადენით გამოიყოფა, ჩვეულებრივ სტერილურ მდგომარეობაში. ღია ყვითელია და უმეტესად ოდნავ მჟავე ქიმიური შემადგენლობა აქვს. ადამიანის შარდის მაგალითზე ის ძირითადად შეიცავს წყალს (% 91-დან% 96-მდე), შარდოვანას, კრეატინინს, შარდმჟავასა და მცირე რაოდენობით ფერმენტების, ნახშირწყლების, ჰორმონების, ცხიმოვანი მჟავების, პიგმენტისა და მუცინის შემცველ ორგანულ გამხსნელებს და არაორგანულ იონებს, როგორიცაა ნატრიუმი ( Na +), კალიუმი (K +), ქლორიდი (Cl-), მაგნიუმი (Mg2 +), კალციუმი (Ca2 +), ამონიუმი (NH4 +), სულფატები (SO42-) და ფოსფატები (მაგ., PO43-).

წმინდა ძროხის შარდიც წმინდაა?

ინდოეთის ბჰაიანდერის რეგიონში ასობით ძროხისგან მიღებული ლიტრობით შარდი იფილტრება, ბოთლებში ისხმება და შემდეგ მაღალ ფასად გასაყიდად ქვეყანაში და მის ფარგლებს გარეთაც იმპორტის სახით ნაწილდება.

ადამიანები, რომლებსაც მიაჩნიათ, რომ ბუნებაში ყველაფრის წამალი არსებობს, გამარტივებული თვალსაზრისით გომუტრას ყველა დაავადების სამკურნალოდ გვთავაზობენ; ამ დაავადებებს შორისაა კიბო, დიაბეტი, მაღალი წნევა, ფსორიაზი და ინდოეთის ბაზარზე მას საკმაოდ დიდი ადგილი უკავია.

ამასთან ინდოეთში ძროხის მთელ შარდს სამკურნალოდ არ იყენებენ და სხვა გამოსავლებისთვისაც ცდიან. ნაწილს საწმენდად იყენებენ; მაგალითად ინდოეთში KEM საავადმყოფოს ყოველდღე ძროხის შარდით ასუფთავებენ ან ზოგი ადამიანი გასახდომად ძროხის შარდს სვამს. ინდოეთის ეს ინტერესი ძროხის შარდის მიმართ ალბათ ძროხის წმინდად მიჩნევასაც უკავშირდება.

შეგროვების შემდეგ ძროხის შარდს ბამბის ქსოვილის ტომრით რვაჯერ წურავენ და შენახვის ვადის გასახანგრძლივებლად ამიაკის სრულად მოცილებამდე ხდიან. ჩამოსხმის შემდეგ ორ წლამდე გამოყენებას ურჩევენ.

საქმის რეალობა

მომხრეების აზრით, საუკუნის დასაწყისიდან არსებობს მრავალი ანგარიში და კვლევა, რომლებიც შარდის ჯანმრთელობისთვის ეფექტიანობას უჭერს მხარს. თეორიულად ამასთან დაკავშირებული ცდები შესაძლებელია; პაციენტების ერთ ჯგუფს ექსპერიმენტული მკურნალობის, მეორეს კი პლაცებოს მიცემით შეიძლება გაიზომოს, აქვს თუ არა შარდის დალევას სამკურნალო მოქმედება. კვლევის დაწყება შეიძლება ცოტა პრობლემური იყოს და ეთიკის კომიტეტს უცნაურად მოეჩვენოს, თუმცა თეორიულად შესაფერისი ჩანს. მაშ, სად არის “უთვალავი” კვლევა? რეალობა ისაა, რომ შარდით მკურნალობის კლინიკური გამოცდები ვერ მოიძებნა, რადგან არ არსებობს! მის მომხრეებსაც კი ამ მტკიცებების გადამოწმების გამბედაობა არ აქვთ ან არ სურთ. მეტიც, ეს მტკიცებები ისედაც მეცნიერული არ არის; სჯერათ, რომ წმინდად მიჩნეული ან წმინდა მნიშვნელობით დატვირთული ზოგი ცხოველის შარდი შეიძლება სამკურნალო იყოს და საკითხი განსახილველად არც იხსნება.

ალტერნატიული მედიცინის კიდევ ერთი უაზრო და კომერციული რეალობის წინაშე ვართ. შედეგად, როდესაც ადამიანები მართლა იწყებენ ყალბი, უსაფუძვლო მტკიცებების რწმენას, მათი სიცოცხლე საფრთხეში ვარდება.