ابزار ارتباطی برای بیماران سرطان حنجره: هنر

سرطان حنجره، با نام آناتومیک لارنکس یا لارینکس، علاوه بر جسم بر روان بیمار نیز اثر می‌گذارد. در این بیماری تارهای صوتی به‌ویژه پس از جراحی ممکن است از کار بیفتند و گاهی حتی از دست بروند. بیمارانی که نمی‌توانند صحبت کنند، خود را با صدا بیان کنند یا گفت‌وگو کنند، در موقعیتی دشوارتر قرار می‌گیرند. هنردرمانی برای بیماری که صدا و توان گفتارش ضعیف شده یا از دست رفته، حوزه‌ای بسیار مفید است.

حنجره انسان با ساختاری پیچیده به ناحیه گفتار مغز، ناحیه بروکا، متصل است. تارهای صوتی وظیفه تولید صدا و محافظت از ریه‌ها را دارند. در بیماری‌هایی مانند سرطان حنجره که تارهای صوتی درگیرند، نزدیکی مری و حنجره می‌تواند موجب اختلال خوردن، سوءتغذیه، کاهش وزن و انرژی جسمانی شود. افزون بر این، بیمارانی که نمی‌توانند خود را کلامی بیان کنند، اغلب خشمگین می‌شوند. طبیعتاً این وضعیت نزدیکان را نیز تحت فشار می‌گذارد. این بیماران که مدت طولانی درمان می‌شوند، وقتی ارتباط راحت ندارند، اضطراب و استرس بیشتری تجربه می‌کنند.

احساسات در روند سرطان جایگاه بسیار بزرگی در جسم و روان انسان دارند

با هنردرمانی می‌توان شکایت‌های بیمار را فهمید و بیان خویشتن و آرامش او را ممکن کرد. هنردرمانگران معمولاً نخستین جلسه بیمار سرطان حنجره را یک روز پیش از جراحی برگزار می‌کنند. جلسه را متناسب با نیاز و وضعیت اختصاصی بیمار طراحی و توسعه می‌دهند و در صورت نیاز خانواده را نیز وارد می‌کنند. جلسات باید شخصی باشند؛ همان‌طور که هر بیمار به درمان یا رژیم متفاوت نیاز دارد، این روش نیز فردی است. برای مثال ممکن است از او بخواهند تصویر خود یا خانواده‌اش را بکشد. گاهی لازم است بیماری یا انتظارش از عمل را به‌صورت تصویری بازنمایی کند.

برای مثال در زیر نقاشی‌های یک بیمار آمریکایی مبتلا به سرطان حنجره در هنردرمانی دیده می‌شود.

مواد و روش‌های هنری بسیار ساده و آسان‌اند؛ مهم است شرایطی که بیمار را معذب می‌کند به حداقل برسد. فقط پس از فراهم شدن این محیط راحت است که بیمار می‌تواند احساسات، رنج و خشمی را که قادر به گفتن و بیانشان نیست، با تمام وجود بیرون بریزد. ابزارها می‌توانند مدادرنگی، رنگ‌های ساده بر پایه آب، پاستل، کاغذهای مختلف و قلم‌مو باشند.

اهداف مداخله هنردرمانی پیش از جراحی:

• ایجاد چارچوب جلسات هنردرمانی،
• ایجاد احساس اعتماد با بیمار و خانواده،
• شناخت استعداد فنی بیمار در استفاده از ابزار هنری و شخصیت او؛ شناخت بیمار،
• آشکار کردن نگاه بیمار به بیماری و درمان پزشکی با آثار هنری و گفت‌وگو،
• کاهش اضطراب و ترس،
• کمک مثبت به روند سازگاری و توان‌بخشی.

احساسات در روند سرطان اغلب سرشار از ترس، درماندگی، ناامیدی، ناراحتی و استرس‌اند و می‌توانند آثار و آسیب‌های ماندگار بر بیمار و اطرافیان بگذارند. درمان‌های هنری با روشن کردن همین نقطه، اشتراک احساسات، کاهش احساس ناخوشایند و افزایش شادی را فراهم می‌کنند. به بیماران و خانواده‌ها کمک می‌کنند روند درمان راحت‌تری داشته باشند.

نوشته‌های زیر درباره سرطان حنجره نیز شاید برایتان جالب باشد

علائم سرطان حنجره جراحی سرطان حنجره ـ لارنژکتومی