آلودگی هوا و خطر سرطان پستان – مواجهه در خانه و محل کار

مشخص شد زنانی که در مناطقی با آلودگی بیشتر هوای ناشی از ذرات ریز زندگی و کار می‌کنند، در مقایسه با زنان مناطق کم‌آلوده‌تر، بیشتر در معرض ابتلا به سرطان پستان هستند.

کنگره 2023 انجمن اروپایی انکولوژی پزشکی (ESMO) محل ارائه مطالعه‌ای توسط دکتر Béatrice Fervers و همکارانش بود که اثر مواجهه با آلودگی هوا در خانه و محل کار را بر خطر سرطان پستان بررسی کرد.

داده‌های این مطالعه ارتباطی از نظر آماری معنی‌دار میان مواجهه طولانی‌مدت با آلودگی هوای ناشی از ذرات ریز در خانه و محل کار و خطر سرطان پستان نشان دادند. این نتایج با مطالعات پیشین که مواجهه زنان با ذرات ریز را در محل زندگی بررسی کرده و به اثر ناچیز یا نبود اثر بر خطر سرطان پستان رسیده بودند، مغایرت دارند و به‌عنوان کشفی تازه مطرح می‌شوند.

جزئیات مطالعه

در این مطالعه، مواجهه با آلودگی در خانه و محل کار 2419 زن مبتلا به سرطان پستان از سال 1990 تا 2011 با 2984 زن بدون سرطان پستان مقایسه شد.

نتایج نشان دادند با هر 10 µg/m³ افزایش در سطح مواجهه با آلودگی هوای ناشی از ذرات ریز (PM2.5، ذرات معلق با قطر 2.5 µm)، خطر سرطان پستان 28% افزایش می‌یابد.

این وضعیت تقریباً معادل تفاوت غلظت ذرات PM2.5 است که معمولاً میان مناطق روستایی و شهری اروپا دیده می‌شود.

همچنین در زنانی که در سطح بالایی با آلودگی هوای ناشی از ذرات درشت‌تر (PM10 و دی‌اکسید نیتروژن) مواجه بودند، افزایش‌های کوچک‌تری در خطر سرطان پستان ثبت شد. این جمله بیان می‌کند که ذرات با اندازه‌های متفاوت در آلودگی هوا (PM2.5 و PM10) و گازهایی مانند دی‌اکسید نیتروژن (NO2)، اثرات متفاوتی بر خطر سرطان پستان دارند. ذرات PM2.5، یعنی ذراتی با قطر 2.5 میکرومتر یا کمتر، خطر سرطان پستان را در زنان به‌طور مشخص افزایش می‌دهند؛ در مقابل، ذرات PM10 (با قطر 10 میکرومتر یا کمتر) و گاز دی‌اکسید نیتروژن با افزایش کوچک‌تری در خطر مرتبط‌اند.

دکتر Fervers و همکارانش اکنون قصد دارند برای دستیابی به تصویری کامل از اثرات بر خطر سرطان پستان، اثر مواجهه با آلودگی در مسیر رفت‌وآمد به محل کار را بررسی کنند.

اثرات عمیق ذرات آلودگی هوا بر بافت پستان

این ذرات بسیار کوچک می‌توانند به عمق ریه نفوذ کنند و وارد گردش خون شوند و از آنجا در پستان و دیگر بافت‌ها جذب شوند. هم‌اکنون شواهدی وجود دارد که آلودگی هوا ممکن است ساختار بافت پستان را تغییر دهد [مقاله‌های منتشرشده توسط Niehoff و همکاران در پژوهش سرطان پستان و توسط Kotake و همکاران در علوم محیط‌زیست و پژوهش آلودگی]. مهم خواهد بود که آزمایش کنیم آیا سلول‌های بافت پستان با جهش‌های ازپیش‌موجود، پیشبرد تومور را هدایت می‌کنند و آیا این امر از طریق فرایندهای التهابی احتمالی، مشابه مشاهدات ما درباره سرطان ریه در افراد غیرسیگاری ، رخ می‌دهد یا نه.

هنوز کاملاً نمی‌دانیم ذرات کوچکی که در آلودگی هوا نقش دارند و اندازه‌ای شبیه ذرات میکروپلاستیک دارند، چگونه وارد محیط می‌شوند؛ توان بالقوه این ذرات برای تحریک سرطان، نگرانی بزرگی است. انجام فوری مطالعات آزمایشگاهی برای بررسی نحوه اثر این ذرات کوچک آلودگی هوا بر تهاجمی بودن و پیشرفت تومورهای پستان ضروری است.

اکنون شواهد اپیدمیولوژیک و زیستی نیرومندی درباره ارتباط مواجهه با ذرات PM2.5 و سرطان وجود دارد و دلایل بالینی و اقتصادی خوبی برای پیشگیری از سرطان‌ها از راه کاهش آلودگی داریم.

با توجه به ارتباط ذرات PM2.5 هوا با انواع مختلف تومورها، از جمله سرطان پستان، کاهش آن‌ها تا سطوح توصیه‌شده سازمان جهانی بهداشت اهمیت حیاتی دارد. پژوهشگران تأکید می‌کنند که مسئول‌اند این تغییر مهم نه‌فقط در اروپا، بلکه در سراسر جهان که سطح آلودگی در آن بسیار متفاوت است، رخ دهد.

نتیجه‌گیری

زیان‌های آلودگی هوا برای سلامت انسان اکنون با شواهد علمی روشن نشان داده شده‌اند. ازاین‌پس باید این عامل را در سیاست‌های عمومی مرتبط با سلامت در نظر گرفت. می‌دانیم که تولید شواهد علمی پایان کار نیست و تغییرات مثبت یک‌شبه رخ نخواهند داد، اما باید در جهت درست حرکت کنیم.