انگشت شست پای گریویل چستر در 1000 پیش از میلاد – کهن‌ترین اندام مصنوعی جهان
هیلی پولند، روزنامه‌نگار، نوشته است: «اندام‌های مصنوعی که به فرد نابینا برای دیدن، فرد ناشنوا برای شنیدن یا فردی با هر دو پای قطع‌شده برای راه رفتن کمک کرده‌اند، از زمان کاپیتان هوک راه درازی پیموده‌اند. آن‌ها زمانی اندام‌های چوبی و چشم‌های شیشه‌ای بودند؛ اکنون دستگاه‌هایی الکترومکانیکی هستند که با سامانه‌های بدن انسان ارتباط برقرار می‌کنند و طراحی شده‌اند تا تقریباً هوشمندانه با اعصاب و مغز انسان در تعامل باشند.»
پروتز دستگاهی است که جای بخشی ازدست‌رفته یا آسیب‌دیده بدن را می‌گیرد یا آن را بزرگ‌تر می‌کند. برای مثال، انگشت شست پای گریویل چستر، نام‌گرفته از مصرشناس و مجموعه‌دار آثار باستانی که این اثر مصری را در 1881 برای موزه بریتانیا خرید، انگشت مصنوعی پایی ساخته‌شده از کتان، چسب و گچ است که قدمت آن به 1295 پیش از میلاد تا 664 پیش از میلاد می‌رسد. این انگشت شست نشانه‌های ساییدگی دارد که نشان می‌دهد صرفاً چیزی نبوده که پس از مرگ و هنگام مومیایی کردن نصب شده باشد. انگشت مصنوعی دیگری با نام انگشت قاهره، که آن نیز نشانه‌های ساییدگی دارد، در مومیایی مصری مربوط به 1.069 پیش از میلاد – 664 پیش از میلاد کشف شد. این نمونه که از سه قسمت به هم متصل شده، احتمالاً از انگشت شست یادشده کاربردی‌تر بوده است.
زره‌سازان سده‌های میانه برای سربازانی که اندامشان را از دست داده بودند، اندام مصنوعی آهنی می‌ساختند. در سال‌های 1500، آمبرواز پاره، جراح فرانسوی، پای مصنوعی دارای مفصل زانوی متحرک و کف پای انعطاف‌پذیر فنردار ساخت. او دست‌های مکانیکی فنردار را نیز اختراع کرد.
در دوران معاصر، پلاستیک‌ها و مواد تازه‌ای مانند فیبر کربن باعث شده‌اند اندام‌های مصنوعی محکم و سبک باشند. اندام‌های میوالکتریک نیز امروزه استفاده می‌شوند؛ این اندام‌ها با تبدیل حرکت ماهیچه‌ها به پیام‌های الکتریکی کنترل می‌شوند. عصب‌دهی مجدد هدفمند ماهیچه روشی است که در آن اعصابی که قبلاً ماهیچه‌های اندام قطع‌شده را کنترل می‌کردند، با جراحی تغییر مسیر داده می‌شوند تا اکنون کارکرد یک ماهیچه فعال را کنترل کنند. با این رویکرد، هنگامی که فرد به حرکت دادن انگشتی مشخص فکر می‌کند، برای مثال ناحیه کوچکی از ماهیچه سینه می‌تواند منقبض شود و حسگرهای روی ماهیچه سپس اندام مصنوعی رباتیک را کنترل کنند. پروتزهای عصب‌شناختی که برای کنترل اندام مصنوعی مستقیماً پیام‌های مغزی یا عصبی را دریافت می‌کنند، در دست بررسی هستند.
توضیح تصویر مقاله: انگشت شست مصنوعی چوبی و چرمی انعطاف‌پذیر همچنان به پای مومیایی 2400 ساله زنی مصری متصل است که انگشت واقعی‌اش قطع شده بود. پا و انگشت در موزه قاهره به نمایش گذاشته شده‌اند.
شخصیت‌های تاریخی نام‌برده در مقاله: آمبرواز پاره (1510–1590)، گریویل جان چستر (1830–1892)
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.