رفتن به محتوا
Prof. Dr. Mustafa Özdoğan · متخصص انکولوژی پزشکی
تماس+90 (538) 677 60 18

انکوژن‌ها در 1976 – شناخت سرطانی شدن

انکوژن‌ها در 1976 – شناخت سرطانی شدن

تقسیم سلولی بر زنجیره‌ای مشخص از رویدادها استوار است که پردازش درست اطلاعات ژن‌ها را در بر می‌گیرد. اگر این فرایند مختل شود، رشد نامنظم سلول یا  سرطان  ممکن است رخ دهد. دو سازوکار کلی پیشروی سلول به حالت سرطانی را آسان می‌کنند. نخست، پروتوانکوژن‌ها که فعالیت طبیعی‌شان پشتیبانی از تکثیر سالم سلول است. پروتوانکوژن در شکلی تغییریافته که ممکن است از جهش توالی ژنتیکی ناشی شود، به  انکوژن  تبدیل می‌شود و رشد بیش از حد سلول را تحریک می‌کند. جهش‌ها ممکن است بر اثر تابش، مواد شیمیایی یا راه‌های دیگر ایجاد شوند.

در مقابل، ژن‌های سرکوب‌کنندهٔ تومور (TB) جلوی رویدادهای منتهی به حالت سرطانی را می‌گیرند. مثلاً بعضی محصولات مفید ژن‌های TB می‌توانند سلول‌های غیرطبیعی را به سوی  آپوپتوز ، فرایند طبیعی و مفید مرگ سلولی، ببرند. اگر به خودرو تشبیه کنیم، انکوژن‌ها پدال گازِ تا انتها فشرده‌شده و ژن‌های TB ترمز هستند. خرابی هر یک ممکن است خودرو را دیوانه‌وار از کنترل خارج کند.

در 1976، زیست‌شناسان آمریکایی J. Michael Bishop و Harold E. Varmus نشان دادند انکوژن‌ها پروتوانکوژن‌های معیوبی هستند که در جانداران بسیار، از جمله انسان، وجود دارند. Bishop پروتوانکوژن‌ها را به ماده‌ای که عوامل سرطان‌زا بر آن اثر می‌گذارند، یعنی  «صفحه‌کلیدهایی که سرطان‌زاهای مختلف می‌توانند بنوازند» تشبیه کرد.

ژن‌های سرطان‌زا نخست در ویروس‌ها کشف و نسخه‌هایی از ژن‌های طبیعی سلول شناخته شدند. به‌اختصار،  انکوژن‌های ویروسی،  پروتوانکوژن‌هایی بودند که کمی تغییریافته وارد ویروس شده بودند. هنگام ورود ویروس به سلول میزبان، افزوده شدن ژن‌های انکوژنیک ویروسی می‌تواند فعالیت پروتوانکوژن موجود را به‌طور خطرناک افزایش دهد. گاهی می‌توان با  واکسن  علیه ویروس، از سرطان ناشی از این انکوویروس‌ها جلوگیری کرد و بعضی پروتئین‌های انکوژنیک سلول سرطانی را با  آنتی‌بادی‌های مونوکلونال هدف گرفت. همچنین بیان انکوژن گاهی با مولکول‌های کوچک RNA به نام  میکروRNA  سرکوب می‌شود. در مقابل، جهش این میکروRNAها، موسوم به oncomir، ممکن است انکوژن‌ها را فعال کند.

توضیح تصویر مقاله: مدل مولکولی پروتئین سرکوب‌کنندهٔ تومور p53 متصل به رشتهٔ DNA. جهش‌های غیرفعال‌کنندهٔ این پروتئین که معمولاً «نگهبان ژنوم» است می‌توانند سرطان ایجاد کنند. در حالی که انکوژن‌ها مانند پدال گازند، p53 مانند ترمز است.

شخصیت‌های تاریخی نام‌برده در مقاله: John Michael Bishop (متولد 1936)، Harold Elliot Varmus (متولد 1939)

منابع

Oncogenes 1976. صفحهٔ 498. The Medical Book: From Witch Doctors to Robot Surgeons, 250 Milestones in the History of Medicine. 2012.
هوش مصنوعی DROZDOGAN

این مقاله را با هم بررسی کنیم

درباره مقاله بپرسید و پاسخ‌ها را همراه با منابع منتشرشده در سایت ما بخوانید.

هوش مصنوعی DROZDOGAN

دستیار Drozdogan

انکوژن‌ها در 1976 – شناخت سرطانی شدن

درباره مقاله بپرسید و پاسخ‌ها را همراه با منابع منتشرشده در سایت ما بخوانید.

اطلاعات گفت‌وگو و حریم خصوصی

این گفت‌وگو را دستیار Drozdogan پاسخ می‌دهد. مدیران مجاز سایت ممکن است آن را برای بررسی کیفیت بازبینی کنند. اطلاعات شخصی را به اشتراک نگذارید.

پاسخ‌ها با زیرساخت OpenAI تهیه می‌شوند. پرسش‌ها و پاسخ‌ها در آن سرویس پردازش می‌شوند؛ سوابق گفت‌وگو در سایت ما ذخیره می‌شوند. اطلاعات هویتی، تماس یا سلامت شخصی را به اشتراک نگذارید.

0 / 1000

فقط برای اطلاع‌رسانی است؛ تشخیص شخصی یا توصیه درمانی ارائه نمی‌شود.

مقاله‌های مرتبط

مقاله‌های دیگر درباره این موضوع را بخوانید.

از تازه‌ها باخبر بمانید

مقاله‌های تازه و پیشرفت‌های علمی را از طریق ایمیل دریافت کنید.

Google Analytics در صفحات عمومی مستقل از این پنجره کار می‌کند و ممکن است از کوکی‌های تحلیلی استفاده کند. انتخاب شما در اینجا فقط خدمات خارجی را کنترل می‌کند.