آیا سرطان واگیردار است؟

سرطان از فرد مبتلا به افراد سالم منتقل نمی‌شود. هنوز هیچ شاهدی برای انتقال سرطان با تماس‌هایی مانند تنفس هوای مشترک، دست دادن، بوسیدن و رابطه جنسی وجود ندارد.

آیا سرطان با تماس منتقل می‌شود؟

حتی اگر سلول‌های سرطانی با بدن فرد سالم تماس پیدا کنند، نمی‌توانند زنده بمانند؛ زیرا سیستم ایمنی فرد سالم آن‌ها را نابود می‌کند و اجازه زنده ماندن نمی‌دهد.

بیشتر انواع سرطان از آسیب‌ها و جهش‌های موجود در DNAافراد ایجاد می‌شوند. این تغییرات ممکن است ناشی از عوامل محیطی یا ارثی باشند. علت برخی آسیب‌های DNA نامعلوم است و برخی محرک‌های سرطان‌زا مانند سیگار، الکل و مواجهه با خورشید دارند. برخی ویروس‌ها می‌توانند با تأثیر مستقیم بر DNA جهش ایجاد کنند یا التهاب نیز به‌شکل غیرمستقیم سرطان را تحریک کند.

آیا سرطان با پیوند عضو منتقل می‌شود؟

پس از پیوند عضو از فرد سرطانی به فرد دارای نارسایی عضو، موارد سرطان در دریافت‌کننده دیده شده است. اما عامل مهم افزایش‌دهنده این خطر، مصرف داروهای ضعیف‌کننده سیستم ایمنی توسط افراد پیوندشده است. بنابراین در اهدای عضو، برای به حداقل رساندن این خطر، وجود یا نبود سرطان در اهداکننده بررسی می‌شود.

آیا سرطان در بارداری بر کودک اثر می‌گذارد؟

حتی اگر مادر در بارداری سرطان داشته باشد، جنین (کودک در رحم) معمولاً تحت تأثیر قرار نمی‌گیرد. حتی اگر به‌ندرت از مادر به جفت (اندام متصل‌کننده جنین به مادر) برسد، بیشتر انواع سرطان بر جنین داخل رحم اثر نمی‌گذارند.

آیا میکروب‌ها خطر سرطان را افزایش می‌دهند؟

میکروب‌ها واگیردار هستند. به‌ویژه باکتری‌ها و ویروس‌ها ممکن است با رابطه جنسی، بوسیدن یا اشتراک غذا از فردی به فرد دیگر منتقل شوند. برخی حتی با تنفس هوای مشترک منتقل می‌شوند. میکروب‌ها فرد سرطانی را بیشتر از فرد سالم تهدید می‌کنند؛ زیرا سیستم ایمنی بیماران به‌ویژه هنگام درمان ضعیف است. در این صورت بدنشان ممکن است از عهده عفونت برنیاید.

متاژنومیک، شاخه علمی بررسی‌کننده نقش میکروب‌ها در سرطان است. در ایجاد برخی انواع سرطان، میکروب‌های مشخص نقش مهمی دارند. شاید به این دلیل مردم تصور می‌کنند سرطان واگیردار است.

ویروس‌ها

برخی ویروس‌ها می‌توانند ایجاد انواع مشخص سرطان را تحریک کنند.

برای مثال:

• برخی ویروس‌های پاپیلومای انسانی (HPV)؛ خطر سرطان سرویکس (دهانه رحم)، واژن، فرج، آلت تناسلی مردانه، مقعد و سرطان‌های سر و گردنرا می‌توانند افزایش دهند.
• ویروس Epstein-Barr (EBV)؛ با سرطان حلق بینی (نازوفارنکس)، لنفوم معده، لنفوم Hodgkin و لنفوم Burkitt مرتبط دانسته می‌شود.
• ویروس هپاتیت B (HBV) و هپاتیت C (HCV) با عفونت‌های طولانی کبد ارتباط دارند و می‌توانند خطر سرطان کبد را افزایش دهند.

وضعیت‌های ضعیف‌کننده ایمنی مانند بیماری AİDS ناشی از ویروس HIV یا کاهش ایمنی به دلیل پیوند عضو می‌توانند محیط مناسبی برای رشد و ایجاد سارکوم Kaposi و برخی لنفوم‌ها فراهم کنند.

باکتری‌ها

باکتری‌ها می‌توانند سرطان را تحریک کنند. Helikobacter pylori باکتری شایعی است که ارتباطش با انواع مشخص سرطان معده شناخته شده است. عفونت طولانی این باکتری ممکن است به لایه داخلی معده آسیب بزند و خطر سرطان معدهرا افزایش دهد.

سرطان بیماری واگیردار نیست

پژوهش‌های علمی مطرح می‌کنند سرطان بیماری‌ای نیست که مستقیماً از فردی به فرد دیگر منتقل شود. اما ویروس‌ها، باکتری‌ها و انگل‌های انتقال‌پذیری هستند که ایجاد سرطان را تحریک می‌کنند. با سبک زندگی سالم، تک‌همسری و بررسی منظم می‌توان این خطر را کم کرد. به همین دلیل توصیه می‌کنیم افراد سرطانی تنها نمانند و برعکس با مردم در ارتباط باشند.