ایمنیدرمانی کمکی پس از جراحی سرطان کلیه تأیید FDA گرفت

در 17 نوامبر 2021، FDA (سازمان غذا و داروی آمریکا) برای بیماران با خطر متوسطروبهبالای عود پس از جراحیِ کارسینوم سلول کلیوی (سرطان کلیه)، درمان کمکی با داروی pembrolizumab (Keytruda، شرکت Merck) را تأیید کرد. به این ترتیب، برای نخستین بار یک داروی ایمنیدرمانی برای درمان کمکی (محافظتی) پس از جراحی سرطان کلیه تأیید FDA دریافت کرد.
جراحی و ایمنیدرمانی کمکی در سرطان کلیه؛ چه فایدهای دارد و برای چه کسانی مناسب است؟
تا 2021 تنها داروی تأییدشده برای درمان کمکی سرطان کلیه، داروی هدفمند sunitinib بود؛ اما عوارض فراوان و نتایج ناکافیِ بقای این دارو، مانع رسیدن آن به سطح استفاده مورد انتظار در کار بالینی شد.
برای اطلاعات بیشتر درباره جراحی و درمان پس از جراحی سرطان کلیه، ویدیوی زیر را ببینید:
درمان کمکی در سرطان کلیه
تاکنون تنها داروی دارای تأیید FDA برای درمان کمکی پس از جراحی سرطان کلیه، sunitinib بوده که این تأیید را در 2017 دریافت کرده است (ببینید: تأیید مربوطه). با این حال، sunutinib احتمالاً به دلیل عوارض فراوان، بهبود نیافتن کیفیت زندگی و نتایج نامطلوب بقا، به میزان استفاده مطلوب در کار بالینی نرسید. با وجود تأیید FDA در آمریکا، sunitinib از سوی آژانس دارویی اروپا (EMA) برای استفاده کمکی تأیید نشده است و با توجه به نسبت پایین فایده به خطر، استفاده محدودی در عمل بالینی دارد.
از دهه 1980 تاکنون مطالعات زیادی درمانهای کمکی بالقوه را در سرطان کلیه بررسی کردهاند
درمان استاندارد برای بیماران با تشخیص سرطان کلیه در مرحله زودرس و/یا پیشرفته موضعی، نفرکتومی جزئی یا کامل است؛ با این حال، حدود نیمی از بیماران پس از جراحی دچار عود سرطان میشوند. با این تأیید، برای نخستین بار گزینهای مؤثر از ایمنیدرمانی کمکی برای بیماران مبتلا به کارسینوم سلول کلیوی داریم که تومورشان با جراحی برداشته شده و خطر بالایی برای عود دارند.
تأیید FDA بر پایه مطالعه KEYNOTE-564
دورهای تازه در درمان سرطان کلیه آغاز شد
اثربخشی pembrolizumab در بیماران با خطر متوسطروبهبالا یا بالای عود، یا سرطان کلیه M1 بدون شواهد بیماری، در مطالعهای با 994 بیمار و طراحی چندمرکزی، تصادفیشده (1:1)، دوسوکور و کنترلشده با دارونما با نام KEYNOTE-564 ارزیابی شد. بیماران بهطور تصادفی به دریافت pembrolizumab وریدی یا دارونما، برای حداکثر 1 سال و هر 3 هفته با مقدار 200 mg، تا عود بیماری یا سمیت غیرقابلقبول اختصاص یافتند.
معیار اصلی پیامد اثربخشی، بقای بدون بیماری بر اساس ارزیابی پژوهشگر بود؛ یعنی زمان تا عود، متاستاز یا مرگ. بقای کلی نیز یک معیار پیامد اضافی بود.
نتایج
- در گروه pembrolizumab، 109 (%22) رویداد و در گروه دارونما 151 (%30) رویداد ثبت شد و در یک تحلیل میانی از پیش تعیینشده، بهبودی از نظر آماری معنیدار در بقای بدون بیماری نشان داده شد (HR 0.68؛ فاصله اطمینان %95: 0.53، 0.87؛ p=0,0010). یعنی استفاده از ایمنیدرمانی احتمال بقای بدون بیماری را %32 افزایش داد.
- در هیچیک از دو گروه به میانه بقای بدون بیماری نرسیدند.
- در زمان تحلیل بقای بدون بیماری، دادههای بقای کلی هنوز به بلوغ نرسیده بود.
شایعترین (≥%20) واکنشهای نامطلوب در بیماران این مطالعه، درد اسکلتیعضلانی، خستگی، بثورات پوستی، اسهال، خارش و کمکاری تیروئید بودند.
دوز توصیهشده pembrolizumab، تا عود بیماری، سمیت غیرقابلقبول یا حداکثر 12 ماه، هر 3 هفته 200 mg یا هر 6 هفته 400 mg است.
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.