چگونه باید به کودکان گفت که مادر یا پدرشان سرطان دارد؟
در این مقاله
گاهی تشخیص سرطان در والدینی مانند مادر یا پدر که مستقیماً بر رشد کودک اثر دارند، یا فردی که به‌طور مستقیم از کودک مراقبت می‌کند، از کودکان پنهان می‌شود. اما متخصصان می‌گویند وقتی وضعیت با بیانی متناسب با سن کودک توضیح داده شود، می‌توان فرایند را بسیار آسان‌تر و درست‌تر مدیریت کرد. به این ترتیب کودک می‌تواند تغییرات نظم خانه را درک کند و هنگام سازگار شدن با این تغییر احساس امنیت بیشتری داشته باشد. اما اگر کودک این وضعیت را که والدینش نگفته‌اند از دیگران بشنود، ممکن است اعتمادش به والدین متزلزل شود. پس چگونه باید به کودکان گفت که یکی از والدینشان تشخیص سرطان گرفته است؟
لازم نیست به کودکان کوچک (زیر 8 سال) اطلاعات زیادی درباره بیماری داده شود، اما کودکان بزرگ‌تر (بین 8 تا 12 سال) و نوجوانان باید بیشتر بدانند.
همه کودکان به اطلاعات پایه زیر نیاز دارند:
- نام سرطان (برای مثال سرطان پستان یا لنفوم)
- بخشی از بدن که سرطان در آن قرار دارد
- چگونگی درمان آن
- زندگی خودشان چگونه تحت تأثیر قرار خواهد گرفت
1- زمان مناسب
ابتدا زمانی آرام و مناسب تعیین کنید. برای آنکه گفت‌وگو با سن و درک هر کودک متناسب شود، باید با کودک ارتباط فردبه‌فرد برقرار کرد. این کار همچنین کمک می‌کند والد راحت‌تر به پرسش‌هایی که به ذهن کودکان می‌رسد پاسخ دهد. گفت‌وگو را برای صحبت تلفنی یا کار دیگری قطع نکنید؛ این کار ادامه دادن گفت‌وگو را پس از آن دشوارتر می‌کند.
2- ارتباط باز
باید آنچه را می‌خواهید بگویید بر اساس سن و رشد هر کودک برنامه‌ریزی کنید. باید راه ارتباطی بازی با کودک ایجاد کنید تا از این راه نگرانی‌ها، نیازها و ترس‌هایش را بفهمید. اگر صحبت درباره فرایند بیماری را این‌گونه آغاز کنید، می‌توانید در مراحل درمان و پس از آن نیز با ارتباط باز و منظم با کودک، نیازهای روانی و جسمی او را راحت‌تر برآورده کنید.
می‌توانید به ویژگی‌های جسمی‌ای اشاره کنید که ممکن است با پیشرفت بیماری تغییر کنند.
3- اطلاعات درست و متناسب با سن
برای کودکان کوچک (زیر 8 سال) می‌توانید توضیح دهید که بدن از قسمت‌های مختلف بسیاری تشکیل شده است و اگر کسی سرطان داشته باشد، یعنی در یکی از این قسمت‌ها چیزی درست پیش نمی‌رود و این در حالت عادی نباید رخ دهد. بخشی از بدن دیگر سالم نیست. می‌توانید با جمله‌هایی مانند اینکه به‌مرور یک برجستگی/توده ایجاد شد یا گروهی از سلول‌های بد شروع به رشد کردند و نباید آنجا می‌بودند، توضیح دهید. با اشاره به قسمت‌های بدن می‌توانید بگویید سرطان ممکن است گسترش یابد و بزرگ شود. در این هنگام می‌توانید بپرسید کودک چه فهمیده یا اگر پرسشی دارد او را به صحبت تشویق کنید. برای کودکان بالای 8 سال می‌توان اطلاعات کمی دقیق‌تر داد. برای مثال می‌توان تصویر سلول‌های سرطانی و چگونگی ایجادشان در بدن را نشان داد و هنگام توضیح باید آن‌ها را نیز تشویق کنید پرسش‌هایشان را بپرسند.
4- هیچ‌کس مقصر نیست
هیچ‌کس موجب سرطان گرفتن والد نشده است. کودکان ممکن است خود را علت بیماری سرطان بدانند و سرزنش کنند. این وضعیت تقصیر کودک نیست. به آن‌ها بگویید پزشک گفته است هیچ‌کس در ایجاد این بیماری نقش نداشته است.
5- سرطان واگیردار نیست
کودکانی که نخستین بار نام سرطان را به‌عنوان بیماری می‌شنوند ممکن است تصور کنند بیماری‌ای واگیردار مانند سرماخوردگی است. در آغوش گرفتن و بوسیدن فرد مبتلا به سرطان طبیعی است؛ سرطان بیماری واگیردار نیست.
6- روش‌های درمان وجود دارند
باید توضیح دهید که در مقایسه با درمان‌های سرطان در گذشته، پزشکان اکنون در این زمینه بسیار بهتر شده‌اند و می‌توانند درمان‌های بهتری انجام دهند و درمان‌های متفاوتی برای سرطان توسعه یافته‌اند. توضیح دهید خانواده این دوره را با هم پشت سر خواهد گذاشت و والد برای مدتی تحت مراقبت خواهد بود.
ممکن است لازم باشد این موارد را بیش از یک‌بار توضیح دهید. باید گاه وضعیت را به کودکی که توجه دریافتی‌اش کمتر شده است یادآوری کرد. اگر درباره این موضوعات آشکار و مهربانانه با کودکان صحبت نکنید، ممکن است تصور کنند بزرگسالان از آن‌ها عصبانی هستند یا به‌شکلی خود را بابت بیماری والدینشان سرزنش کنند. برای آشنایی با اینکه سرطان چیست و چه ویژگی‌هایی دارد، با نشان دادن ویدیوی 10 ویژگی اصلی سرطان می‌توانید بهتر به آن‌ها در فهم سرطان و ویژگی‌هایش کمک کنید.
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.