درمان با کبد 1926 – شناخت کم‌خونی و B12
کم‌خونی وضعیتی است که در آن شمار گلبول‌های قرمز خون کمتر از حد طبیعی است. در نوعی کم‌خونی به نام کم‌خونی پرنیشیوز، سلول‌های جداری معده و عامل داخلی (ویتامین B12 برای جذب خود به این گلیکوپروتئین نیاز دارد) در یک بیماری خودایمنی از بین می‌روند.
در دهه 1920، سالانه حدود 6000 آمریکایی بر اثر کم‌خونی پرنیشیوز (PA) می‌مردند. علائم شامل تغییرات شخصیتی و حرکات ناشیانه بود و بیماری معمولاً به مرگ می‌انجامید.
کم‌خونی‌ها شکل‌های بسیاری دارند، اما معمولاً با کاهش تعداد گلبول‌های قرمز (KKH) و مقدار هموگلوبین آن‌ها مرتبط‌اند. هموگلوبین مولکولی حاوی آهن است که اکسیژن را برای استفاده بافت‌ها حمل می‌کند.
در 1925، پزشک آمریکایی George Whipple با مطالعه‌هایی که با تخلیه خون سگ‌ها انجام داد، نقش بنیادی آهن را در کم‌خونی سگ نشان داد. وقتی به سگ‌های کم‌خون کبد داد، علائمشان کاهش یافت و مشاهده کرد آهن کبد در بهبودشان نقش مهمی دارد.
در 1926، پزشکان آمریکایی George Minot و William Murphy نشان دادند علائم بیماران PA با خوردن مقدار زیادی کبد خام کاهش می‌یابد و به این ترتیب «درمان با کبد» به‌طور مرتب تجویز شد. برخی بیماران بر اثر PA آن‌قدر ضعیف بودند که باید با کبد خام مایع‌شده از راه لوله معده واردشده از سوراخ بینی تغذیه می‌شدند.
پزشک آمریکایی William Castle کنجکاو بود چرا برای ایجاد اثر در بیماران PA این‌همه کبد لازم است. مشخص شد بیماران PA کمبود اسید معده نیز دارند. دکتر Castle پس از برگرداندن گوشت به شیوه رگورژیتاسیون (غذای هضم‌نشده از مری بالا می‌آید و به دهان بازمی‌گردد) ، هنگامی که به بیماران همبرگر خام داد، کاهش علائم PA را مشاهده کرد. او تصور کرد «چیزی» در کبد یا مرتبط با مایعات معده باید علت این وضعیت باشد.
امروزه می‌دانیم عامل مورد نیاز، ویتامین B12 است. ویتامین B12 برای تولید هموگلوبین ضروری است. همچنین سلول‌های جداری طبیعی معده هم اسید و هم عامل داخلی (IF) ترشح می‌کنند. IF برای جذب ویتامین B12 در روده باریک لازم است. در کم‌خونی پرنیشیوز، بدن به دلیل نداشتن ویتامین B12 کافی نمی‌تواند گلبول قرمز سالم به مقدار کافی بسازد. بدون ویتامین B12 کافی، گلبول‌ها به‌طور طبیعی تقسیم نمی‌شوند و بیش از حد بزرگ می‌شوند. گلبول‌های بسیار بزرگ ممکن است در عبور از مغز استخوان (بافت اسفنجی داخل استخوان که سلول‌های خون در آن ساخته می‌شوند) به خون مشکل داشته باشند.
کم‌خونی پرنیشیوز شدید و طولانی می‌تواند به قلب، مغز و دیگر اندام‌ها آسیب بزند. این کم‌خونی ممکن است عوارض دیگری مانند آسیب عصبی، مشکلات عصبی (مانند از دست دادن حافظه) و مشکلات گوارشی ایجاد کند. همچنین ممکن است خطر سرطان معده در مبتلایان بیشتر شود. از یک نظر، درمان با کبد که Whipple برای رساندن آهن در کم‌خونی فقر آهن به کار برد، راه درمان PA مرتبط با کمبود ویتامین B12 را نیز گشود.
شخصیت‌های تاریخی نام‌برده در مقاله: George Richards Minot (1885–1950)، George Hoyt Whipple (1878–1976)، William Parry Murphy (1892–1987)، William Bosworth Castle (1897–1990)
- موضوع قبلی: مامایی نوین 1925 – متخصص مراقبت مادر و نوزاد
- موضوع بعدی: عقیم‌سازی Carrie Buck در 1927 – به‌نژادی
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.