درمان شناختی‌رفتاری 1963 – درمان روان‌شناختی
درمان شناختی رفتاری (BDT)، نوعی درمان با ریشه‌های باستانی است که بر نقش خطاهای فکری در پیدایش احساسات منفی تأکید می‌کند. فیلسوف رواقی یونان باستان، Epictetus، در Enchiridion می‌نویسد: «انسان‌ها را چیزها ناراحت نمی‌کنند، بلکه نگرششان به چیزها ناراحتشان می‌کند.»
در BDT، روان‌درمانگر به بیمار کمک می‌کند برای تغییر واکنش‌ها و احساسات خود، موقعیت‌ها و شرایط را از دیدگاهی تازه ببیند. اگر بیمار بتواند افکار ناسازگار یا غیرمنطقی را شناسایی کند، می‌توان این افکار را به پرسش کشید. رفتارهای بهتر حاصل، به آموزش بیشتر بیمار و تقویت شیوه فکری کارآمدتر کمک می‌کنند. بیمار معمولاً رویدادها و احساسات و افکار مرتبط با آن‌ها را در دفتر روزانه ثبت می‌کند.
در دهه 1950، روان‌کاو آمریکایی Albert Ellis به‌دلیل نارضایتی از ماهیت ظاهراً غیرمستقیم و بی‌اثر روان‌کاوی کلاسیک، به شکل‌گیری BDT کمک کرد. Ellis می‌خواست درمانگر بر تغییر الگوهای فکریِ غیرمفید برای مراجع تمرکز کند. در دهه 1960، روان‌پزشک و روان‌کاو آمریکایی Aaron Beck به نیروی پیش‌برنده اصلی BDT مدرن تبدیل شد.
بارها نشان داده شده است که BDT می‌تواند در وضعیت‌های گوناگون کمک‌کننده باشد؛
- افسردگی
- بی‌خوابی
- اضطراب
- اختلال وسواسی‌اجباری
- اختلال استرس پس از سانحه
- اختلالات خوردن
- درد مزمن
- اسکیزوفرنی
هنگام گفت‌وگو با درمانگر، ممکن است از بیمار خواسته شود فکری را طوری بازتعریف کند که به‌عنوان فرضیه قابل‌آزمون باشد. به این ترتیب، بیمار می‌تواند از باور خود فاصله بگیرد و بررسی عینی‌تری انجام دهد و به دیدگاهی متفاوت برسد. برای مثال، فرد افسرده ممکن است پس از تنها یک مصاحبه ناموفق، تعمیم دهد که هرگز شغلی پیدا نخواهد کرد.
برای فوبیاها و اجبارها، گاهی می‌توان نشانه‌ها را با مواجهه تدریجی با یک محرک ترسناک کاهش داد.
ممکن است از افراد افسرده خواسته شود فعالیت‌های لذت‌بخش کوچکی برنامه‌ریزی کنند، برای مثال نوشیدن قهوه با دوست. این کار نه‌تنها رفتار را تغییر می‌دهد، بلکه می‌تواند برای آزمودن باوری مانند «هیچ‌کس از وقت‌گذراندن با من لذت نمی‌برد» یا یک فرضیه نیز استفاده شود. BDT در اختلالات روان‌شناختی جدی می‌تواند همراه با دارو هم به کار رود.
شرح تصویر مقاله: درمانگر اغلب می‌تواند با BDT و مواجهه کنترل‌شده و تدریجی با عنکبوت‌ها، عنکبوت‌هراسی را درمان کند. مطالعات تصویربرداری تشدید مغناطیسی عملکردی نشان می‌دهند BDT ممکن است از چند راه مفید بر مغز اثر بگذارد.
شخصیت‌های تاریخی ذکرشده در مقاله: Epictetus (55–135)، Albert Ellis (1913–2007)، Aaron Temkin Beck (متولد 1921)
- موضوع پیشین: فاجعه تالیدومید 1962 – نوزادان با اندام‌های باله‌مانند
- موضوع بعدی: پیوند کبد 1963 – اندامی که خود را بازسازی می‌کند
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.