دستکش جراحی در 1890 – گامی برای جلوگیری از گسترش عفونت
پیش از رواج روش‌های ضدعفونی و درک اهمیت پاکیزگی هنگام درمان بیماران، جراحان با دست‌های برهنه کار می‌کردند و گاهی فقط پیش‌بندی محافظ شبیه پیش‌بند قصاب می‌پوشیدند. بسیاری از پزشکان به خون، تکه‌های بافت و چرک جمع‌شده روی پیش‌بندشان افتخار می‌کردند و آن‌ها را مانند نشان افتخار با خود حمل می‌کردند.
در 1865، جراح بریتانیایی Joseph Lister با استفاده از اسید کربولیک (که امروزه فنول نامیده می‌شود) برای استریل کردن زخم‌ها و ابزارهای جراحی، عفونت‌های پس از عمل را به‌شدت کاهش داد.
در 1890، جراح آمریکایی William Halsted متوجه شد دست‌های دستیارش Caroline Hampton بر اثر شست‌وشوی مکرر با اسید کربولیک و مواد قوی دیگر، دچار تحریک پوستی شدید شده است. او با شرکت Goodrich Rubber Company تماس گرفت و نمونه دستکش‌های پلاستیکی خواست که پس از استفاده بتوان آن‌ها را استریل کرد. به‌این‌ترتیب، Halsted نخستین فردی شد که از دستکش استریل استفاده کرد. پوست دستیارش Hampton نیز پس از شروع استفاده از دستکش، به‌مرور بهتر شد. اندکی بعد Halsted و Hampton ازدواج کردند.
موضوع مرتبط: روال شست‌وشوی دست سملوایس در 1847 – نجات جان انسان‌ها
امروزه دستکش‌های پزشکی به‌طور معمول برای جلوگیری از انتقال عفونت میان بیماران و کارکنان سلامت استفاده می‌شوند. این دستکش‌ها از لاتکس، وینیل و مواد دیگر ساخته می‌شوند.
پودر لیکوپودیوم و تالک، موادی بودند که برای آسان‌تر کردن پوشیدن و بیرون آوردن دستکش به کار می‌رفتند. اما پس از آنکه ثابت شد هر دو ماده در صورت ورود به زخم‌های جراحی زیان‌آورند، از دهه 1970 نشاسته ذرت به رایج‌ترین ماده تبدیل شد. امروزه بسیاری از دستکش‌ها بدون پودر هستند. اگرچه لاتکس کنترل دقیق و حساسیت لمسی فراهم می‌کند، افراد دارای حساسیت به لاتکس آن را ترجیح نمی‌دهند.
پزشکان پیش از Halsted مواد گوناگونی را آزموده بودند؛ از دستکش‌های ساخته‌شده از روده گوسفند (1758) تا دستکش‌های لاستیکی ضخیم (در دهه 1840). اما این‌ها شرایط مناسب برای نیازهای ظریف جراحی را فراهم نمی‌کردند. در 1844، Goodyear روش‌های ولکانش (اصلاح شیمیایی) را توسعه داد که ساخت انواع سبک‌تر و انعطاف‌پذیرتر لاستیک را ممکن کرد.
شخصیت‌های تاریخی نام‌برده در مقاله: Joseph Lister (1827–1912)، William Stewart Halsted (1852–1922)
- موضوع قبلی: آنتی‌توکسین‌ها در 1890 – پادسرم‌های نجات‌بخش
- موضوع بعدی: نظریه نورون در 1891 – شبکه پیام‌رسانی بدن ما
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.