فرم رضایت در 1947 – کد نورنبرگ و رضایت آزمودنی
در سوگند باستانی بقراط گفته می‌شود پزشکان می‌خواهند بیماران را از آسیب حفظ کنند. بااین‌حال، این سوگند هیچ اشاره‌ای به کسب رضایت در ارتباط با توضیح کافی خطرات آزمایش‌ها و آزمون‌های انسانی برای بیماران ندارد.
در واقع، در بخش بزرگی از تاریخ پزشکی، پزشکان فریب دادن عمدی بیماران خود را مناسب می‌دانستند. ضرورت گرفتن رضایت از آزمودنی‌های پژوهش پزشکی، به‌ویژه در پایان جنگ جهانی دوم و در پی آزمایش‌های هولناک پزشکان نازی روی انسان‌ها مطرح شد. چند نمونه از آزمایش‌های تکان‌دهنده‌ای که معمولاً روی یهودیان و دیگر زندانیان انجام می‌شد، عبارت بودند از؛
- سرد کردن انسان‌های برهنه در یخ،
- تزریق مواد شیمیایی به چشم دوقلوها برای تغییر رنگ آن‌ها،
- تلاش برای ایجاد دوقلوهای به‌هم‌چسبیده با متصل کردن دوقلوها به یکدیگر.
در جریان محاکمه‌های نورنبرگ در 1947 درباره آزمایش‌های دانشمندان نازی روی انسان‌ها، مشخص شد هیچ کد دارای اعتبار بین‌المللی برای تنظیم این مطالعات وجود ندارد. برای برطرف کردن این کمبود، کد نورنبرگ تدوین شد و کشورها آن را پذیرفتند. کد نورنبرگ بر ضرورت رضایت داوطلبانه آزمودنی‌های انسانی تأکید می‌کند که پژوهش پیشنهادی را درک می‌کنند و در آزمایش‌هایی شرکت خواهند کرد که برای سود رساندن به جامعه طراحی شده‌اند. آزمودنی آزاد است آزمایش را متوقف کند. همچنین تأکید می‌شود آزمایش باید به‌درستی اجرا شود تا از رنج جسمی و روانی غیرضروری جلوگیری شود.
برای اینکه آزمودنی‌ها بتوانند رضایت دهند، سلامت روان آن‌ها در زمان اعلام رضایت باید «کافی» باشد. کودکان معمولاً «فاقد صلاحیت» در نظر گرفته می‌شوند و سرپرستان قانونی می‌توانند به نمایندگی از آن‌ها اقدام کنند. معمولاً به پزشکان اجازه داده می‌شود برای بیماران بیهوشی که قادر به رضایت دادن نیستند، درمان اورژانسی انجام دهند.
یکی از نمونه‌های مشهور نبود رضایت آگاهانه، آزمایش سیفلیس تاسکیگی است. این آزمایش میان 1932 و 1972 در شهر تاسکیگیِ آلاباما انجام شد. در جریان آن، مردان مبتلا به سیفلیس به‌درستی درمان نشدند و به آن‌ها گفته نشد که سیفلیس دارند. پژوهشگران آمریکایی که تصور می‌کردند با این روش می‌توانند پیشرفت بیماری را بررسی کنند، باعث مرگ برخی بیماران بر اثر سیفلیس یا انتقال بیماری به همسرانشان شدند.
توضیح تصویر مقاله: در 1953، CIA در چارچوب پروژه MK-ULTRA کوشید با دادن LSD به آزمودنی‌ها بدون گرفتن رضایت آن‌ها، اثرات این ماده را بررسی کند. LSD می‌تواند باعث دیدن رنگ‌های نئونی، شکل‌های هندسی و اجسام متحرک شود.
- موضوع قبلی: لوبوتومی در 1946 – مداخله در ارتباطات مغز
- موضوع بعدی: پروسوپاگنوزیا در 1947 – بیماری ناتوانی در شناسایی چهره
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.