گزینه‌ای تازه برای سرطان کولورکتال متاستاتیک – فروکوئینتینیب تأیید FDA را دریافت کرد

برای بیماران بزرگسال مبتلا به سرطان کولورکتال متاستاتیک (mKRK) که پیش‌تر شیمی‌درمانی مبتنی بر فلوروپیریمیدین، اگزالی‌پلاتین و ایرینوتکان، یک درمان ضد VEGF و در صورت نوع وحشی بودن RAS و مناسب بودن از نظر پزشکی، یک درمان ضد EGFR دریافت کرده‌اند، فروکوئینتینیب (Fruzaqla، Takeda Pharma.) در 8 نوامبر 2023 تأیید FDA (سازمان غذا و داروی ایالات متحده) را دریافت کرد.

سازوکار اثر فروکوئینتینیب چگونه است؟

فروکوئینتینیب یک مهارکننده خوراکی تیروزین کیناز است که در درمان سرطان کولورکتال متاستاتیک استفاده می‌شود. سازوکار اثر آن با هدف‌گیری مسیرهای فاکتور رشد اندوتلیال عروقی (VEGF) عمل می‌کند که نقشی اساسی در رشد و گسترش سلول‌های سرطانی دارند. VEGF به تومورها امکان تشکیل عروق خونی جدید (رگ‌زایی) و در نتیجه تغذیه و رشد می‌دهد. فروکوئینتینیب با مسدود کردن گیرنده‌های VEGF این فرایند را مهار می‌کند و به این ترتیب رشد تومور را محدود و توانایی متاستاز سلول‌های سرطانی را کاهش می‌دهد. با این سازوکار، فروکوئینتینیب به‌ویژه برای کنترل سلول‌های سرطان کولورکتال متاستاتیک مقاوم به دیگر درمان‌ها استفاده می‌شود.

تأیید FDA بر پایه مطالعه FRESCO-2

اثربخشی در مطالعات FRESCO-2 و FRESCO ارزیابی شد.

مطالعه FRESCO-2، یک مطالعه بین‌المللی، چندمرکزی، تصادفی‌سازی‌شده، دوسوکور و کنترل‌شده با دارونما بود که 691 بیمار مبتلا به mKRK را ارزیابی کرد. این بیماران پیش‌تر شیمی‌درمانی مبتنی بر فلوروپیریمیدین، اگزالی‌پلاتین و ایرینوتکان، یک درمان زیستی ضد VEGF و در صورت نوع وحشی بودن RAS یک درمان زیستی ضد EGFR، و دست‌کم یکی از تری‌فلوریدین/تیپیراسیل یا رگورافنیب را دریافت کرده بودند و بیماری‌شان پیشرفت کرده بود.

مطالعه چندمرکزی و کنترل‌شده با دارونمای FRESCO که در چین انجام شد، 416 بیمار مبتلا به سرطان کولورکتال متاستاتیک را ارزیابی کرد که پس از شیمی‌درمانی مبتنی بر فلوروپیریمیدین، اگزالی‌پلاتین و ایرینوتکان، بیماری‌شان پیشرفت کرده بود.

در هر دو مطالعه، بیماران به‌طور تصادفی تقسیم شدند تا در 21 روز نخست هر چرخه 28 روزه، روزی یک‌بار 5 mg فروکوئینتینیب خوراکی یا دارونما همراه با بهترین مراقبت حمایتی دریافت کنند (2:1).

بیماران تا پیشرفت بیماری یا بروز سمیت غیرقابل‌قبول درمان دریافت کردند.

در هر دو مطالعه، پیامد اصلی اثربخشی، بقای کلی بود.

نتایج

• در FRESCO-2، میانه بقای کلی در افراد درمان‌شده با فروکوئینتینیب 7,4 ماه بود (فاصله اطمینان 95%: ‏6,7، 8,2) و در گروه دارونما 4,8 ماه بود (فاصله اطمینان 95%: ‏4,0، 5,8) (HR 0,66 [فاصله اطمینان 95%: ‏0,55، 0,80]، مقدار p < 0,001).
• در FRESCO، میانه بقای کلی در بازوهای درمان به‌ترتیب 9,3 ماه (فاصله اطمینان 95%: ‏8,2، 10,5) و 6,6 ماه (فاصله اطمینان 95%: ‏5,9، 8,1) بود (HR 0,65 [فاصله اطمینان 95%: ‏0,51، 0,83]، مقدار p < 0,001).

شایع‌ترین واکنش‌های ناخواسته (گزارش‌شده در بیش از 20% بیماران) شامل پرفشاری خون، اریترودیس‌استزی کف دست‌وپا، پروتئینوری، اختلال صدا، درد شکم، اسهال و آستنی بودند.

دوز توصیه‌شده فروکوئینتینیب، 5 mg خوراکی روزی یک‌بار در 21 روز نخست هر چرخه 28 روزه، همراه غذا یا بدون آن، تا پیشرفت بیماری یا بروز سمیت غیرقابل‌قبول است.