تایید سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA): آتزولیزوماب پس از جراحی + شیمی‌درمانی در سرطان روده بزرگ مرحله III dMMR
در این مقاله
نخستین مجوز ایمونوتراپی پس از جراحی در سرطان کولون: FDA ترکیب آتزولیزوماب + FOLFOX را در بیماری مرحله‌ی III با dMMR تأیید کرد
سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) در 8 اکتبر 2026 مصرف آتزولیزوماب (Tecentriq) را همراه با شیمی‌درمانی حاوی فلوئوروپیریمیدین و اگزالی‌پلاتین، برای درمان پس از جراحی (ادجوانت) در سرطان کولون مرحله‌ی III با نقص سیستم ترمیم عدم‌تطابق (dMMR) تأیید کرد. این مجوز کودکان 2 ساله و بزرگ‌تر و نیز شکل زیرجلدی دارو، Tecentriq Hybreza، را هم در بر می‌گیرد. به این ترتیب، برای نخستین بار یک داروی ایمونوتراپی برای درمان پیشگیرانه‌ی پس از جراحی در سرطان کولون مجوز گرفت. پیش‌تر به نتایج مطالعه‌ی ATOMIC که پایه‌ی این مجوز است، کاربردهای Tecentriq و مجوز دوستارلیماب در سرطان رکتوم dMMR پرداخته بودیم.
- چه چیزی تأیید شد: آتزولیزوماب + mFOLFOX6 (6 ماه) و سپس 6 ماه آتزولیزوماب به‌تنهایی، در سرطان کولون مرحله‌ی III با dMMR که به‌طور کامل جراحی شده است. شکل داخل وریدی برای بزرگسالان و کودکان بالای 2 سال؛ شکل زیرجلدی برای بیماران 12 ساله و بزرگ‌تر با وزن 40 کیلوگرم و بیشتر.
- پشتوانه: در مطالعه‌ی فاز 3 ATOMIC (712 بیمار)، افزودن آتزولیزوماب خطر عود یا از دست رفتن جان را به نصف کاهش داد (HR 0.50؛ فاصله‌ی اطمینان 95%: 0.35 تا 0.73). بقای بدون بیماری 3 ساله 86.3% در برابر 76.2% بود.
- طول عمر: در پیگیری با میانه‌ی 45.8 ماه، تفاوت بقای کلی معنادار نیست (در 5 سال 89.7% در برابر 87.9%؛ HR 0.90). پاسخ خوب بیماران دچار عود به ایمونوتراپی در مرحله‌ی پیشرفته ممکن است این تفاوت را کاهش داده باشد.
- بها: عوارض جانبی درجه‌ی 3 و بالاتر 84.1% در برابر 71.9%؛ کم‌کاری تیروئید 19.9% در برابر 3.9%. در ترکیه هنوز مجوز و بازپرداخت سازمان تأمین اجتماعی ترکیه (SGK) برای این اندیکاسیون وجود ندارد.
چرا این موضوع اهمیت دارد؟
سرطان کولون یکی از شایع‌ترین سرطان‌ها در جهان است. در بیماری مرحله‌ی III، که به غدد لنفاوی گسترش یافته اما به اندام‌های دور نرسیده است، درمان استاندارد جراحی و سپس 3 تا 6 ماه شیمی‌درمانی حاوی اگزالی‌پلاتین (FOLFOX یا CAPOX) است. با وجود این درمان، در بخشی از بیماران بیماری عود می‌کند.
در حدود 10% تا 15% سرطان‌های کولون مرحله‌ی III، سیستمی که خطاهای همانندسازی DNA را ترمیم می‌کند (ترمیم عدم‌تطابق) کار نمی‌کند. به این تومورها dMMR یا دارای ناپایداری ریزماهواره‌ای بالا (MSI-H) گفته می‌شود. بخشی از آن‌ها با سندرم لینچ ارثی مرتبط‌اند. این تومورها چون جهش‌های بسیار زیادی دارند، به‌آسانی از سوی دستگاه ایمنی شناخته می‌شوند و به ایمونوتراپی پاسخ بسیار خوبی می‌دهند. در مقابل، سود شیمی‌درمانی در تومورهای dMMR مرحله‌ی III در مقایسه با دیگر سرطان‌های کولون محدودتر است و خطر عود، به‌ویژه در بیمارانی که درگیری گسترده‌ی غدد لنفاوی دارند، بالا می‌ماند.
بله. در سرطان کولورکتال dMMR، ایمونوتراپی ابتدا در مرحله‌ی پیشرفته و سپس در مراحل زودتر جای گرفت:
آتزولیزوماب در سرطان کولون مرحله‌ی III با dMMR چگونه به کار می‌رود؟
آتزولیزوماب در سرطان کولون مرحله‌ی III با dMMR پس از جراحی، 6 ماه همراه با شیمی‌درمانی mFOLFOX6 (اگزالی‌پلاتین، لوکوورین و فلوئورواوراسیل) و سپس 6 ماه به‌تنهایی داده می‌شود؛ کل درمان حدود 1 سال طول می‌کشد. در بزرگسالان، دوز داخل وریدی 840 میلی‌گرم هر 2 هفته، 1200 میلی‌گرم هر 3 هفته یا 1680 میلی‌گرم هر 4 هفته است؛ شکل زیرجلدی با یک تزریق هر 3 هفته انجام می‌شود.
مجوز بر چه پایه‌ای است؟ مطالعه‌ی ATOMIC
| ویژگی | جزئیات |
|---|---|
| طراحی | فاز 3، چندمرکزی، تصادفی‌سازی‌شده (1:1)، باز (بدون کورسازی)، با کنترل فعال (ATOMIC/Alliance A021502؛ NCT02912559) |
| بیماران | سرطان کولون مرحله‌ی III با dMMR که تومور به‌طور کامل برداشته شده و درگیری باقی‌مانده‌ی غدد لنفاوی یا متاستاز وجود ندارد؛ 711 بیمار بزرگسال و 1 بیمار کودک (ورود از 12 سالگی به بالا امکان‌پذیر بود)؛ بیماران مبتلا به سندرم لینچ نیز وارد مطالعه شدند |
| بازوی آتزولیزوماب | 12 دوره mFOLFOX6 + آتزولیزوماب (840 میلی‌گرم، هر 2 هفته)، سپس 6 ماه (13 دوز) آتزولیزوماب به‌تنهایی |
| بازوی کنترل | 12 دوره mFOLFOX6 (حدود 6 ماه) |
| پیامد اصلی | بقای بدون بیماری بر اساس ارزیابی پژوهشگر |
| پیامدهای ثانویه | بقای کلی و ایمنی |
| انتشار | Sinicrope FA et al. N Engl J Med 2026;394:1155-1166 |
شکل 1 · طرح درمانی تأییدشده
درمانی که پس از جراحی حدود 1 سال طول می‌کشد
نتایج
مطالعه‌ی ATOMIC: بقای بدون بیماری و بقای کلی
به درصد. نوار رنگی: آتزولیزوماب + mFOLFOX6؛ نوار خاکستری: mFOLFOX6 به‌تنهایی (712 بیمار).
در بقای بدون بیماری: HR 0.50 (فاصله‌ی اطمینان 95%: 0.35 تا 0.73؛ p=0.0001)؛ در بقای کلی: HR 0.90 (فاصله‌ی اطمینان 95%: 0.55 تا 1.47؛ معنادار نیست). میانه‌ی پیگیری 40.9 و 45.8 ماه.
در پیگیری با میانه‌ی 40.9 ماه، افزودن آتزولیزوماب خطر عود یا از دست رفتن جان را به نصف کاهش داد (HR 0.50؛ فاصله‌ی اطمینان 95%: 0.35 تا 0.73؛ p=0.0001). بقای بدون بیماری 3 ساله در بازوی آتزولیزوماب 86.3% و در بازوی شیمی‌درمانی به‌تنهایی 76.2% بود؛ یعنی از هر 100 بیمار، حدود 10 نفر بیشتر بدون عود ماندند. میانه‌ی بقای بدون بیماری در هیچ‌یک از دو بازو به دست نیامد.
شکل 2 · وضعیت هر 100 بیمار دریافت‌کننده‌ی آتزولیزوماب پس از 3 سال
برگرفته از نرخ‌های بقای بدون بیماری 3 ساله در مطالعه‌ی ATOMIC
اما در بقای کلی تفاوت معناداری دیده نشد: در پیگیری با میانه‌ی 45.8 ماه، بقای کلی 5 ساله 89.7% در برابر 87.9% بود (HR 0.90؛ فاصله‌ی اطمینان 95%: 0.55 تا 1.47). یکی از دلایل احتمالی این است که بیمارانی که در بازوی کنترل دچار عود شدند، توانستند در مرحله‌ی پیشرفته به‌طور مؤثر با ایمونوتراپی درمان شوند. بنابراین سود آتزولیزوماب فعلاً بیشتر به شکل کاهش عود و بار درمان‌های تازه‌ی ناشی از آن دیده می‌شود تا طولانی‌تر شدن عمر.
ایمنی
مطالعه‌ی ATOMIC: عوارض جانبی منتخب
به درصد، همه‌ی درجه‌ها (به‌جز ردیف نخست). نوار قرمز: آتزولیزوماب + mFOLFOX6 (346 بیمار)؛ نوار خاکستری: mFOLFOX6 به‌تنهایی (334 بیمار).
نارسایی غده‌ی فوق‌کلیوی: 1.2% در برابر 0%. در بازوی آتزولیزوماب، از دست رفتن جان مرتبط با درمان در 2 بیمار گزارش شد.
افزودن آتزولیزوماب عوارض جانبی را افزایش داد. عوارض جانبی درجه‌ی 3 و بالاتر 84.1% در برابر 71.9% بود. در میان عوارض جانبی با واسطه‌ی ایمنی، کم‌کاری تیروئید (19.9% در برابر 3.9%)، التهاب روده‌ی بزرگ (کولیت؛ 6.6% در برابر 0.6%) و نارسایی غده‌ی فوق‌کلیوی (1.2% در برابر 0%) برجسته بودند. در بازوی آتزولیزوماب، از دست رفتن جان مرتبط با درمان در 2 بیمار گزارش شد (از دست رفتن ناگهانی جان و سپسیس). عوارضی که غدد هورمونی را درگیر می‌کنند ممکن است دائمی باشند و به هورمون‌درمانی مادام‌العمر نیاز پیدا کنند (عوارض جانبی ایمونوتراپی).
دوزهای تأییدشده
| گروه بیماران | شکل دارویی | دوز |
|---|---|---|
| بزرگسال | داخل وریدی (Tecentriq) | 840 میلی‌گرم هر 2 هفته، 1200 میلی‌گرم هر 3 هفته یا 1680 میلی‌گرم هر 4 هفته؛ 6 ماه همراه با شیمی‌درمانی، سپس 6 ماه به‌تنهایی |
| کودک 2 ساله و بزرگ‌تر | داخل وریدی (Tecentriq) | 10 میلی‌گرم/کیلوگرم هر 2 هفته (حداکثر 840 میلی‌گرم) یا 15 میلی‌گرم/کیلوگرم هر 3 هفته (حداکثر 1200 میلی‌گرم)؛ با همان مدت‌ها |
| بزرگسال و بیمار بالای 12 سال، با وزن 40 کیلوگرم و بیشتر | زیرجلدی (Tecentriq Hybreza) | تزریق 15 میلی‌لیتر هر 3 هفته (1875 میلی‌گرم آتزولیزوماب + 30,000 واحد هیالورونیداز)؛ 6 ماه همراه با شیمی‌درمانی، سپس 6 ماه به‌تنهایی |
دوره‌ی آتزولیزوماب به‌تنهایی، در صورت عود بیماری یا بروز عارضه‌ی جانبی غیرقابل‌قبول، زودتر قطع می‌شود. دوز زیرجلدی برای کودکان زیر 12 سال و بیماران با وزن کمتر از 40 کیلوگرم تعیین نشده است.
نتایج را چگونه باید خواند؟
نقاط قوت
- مطالعه‌ای بزرگ از فاز 3 با انتخاب بیماران بر اساس نشانگر زیستی، که برای نخستین بار ویژه‌ی سرطان کولون مرحله‌ی III با dMMR طراحی شد.
- کاهش خطر عود به نصف و تفاوت مطلق حدود 10 واحد درصدی در 3 سال، از نظر بالینی معنادار است.
- این مطالعه را یک گروه پژوهشی دانشگاهی (Alliance) انجام داد و در مجله‌ای داوری‌شده منتشر شد.
- آزمایش dMMR در بررسی معمول آسیب‌شناسی انجام‌شدنی است؛ انتخاب بیماران آسان است.
نکاتی که باید در نظر داشت
- تفاوتی در بقای کلی دیده نمی‌شود: فعلاً سود معناداری در طول عمر نشان داده نشده است؛ پیگیری طولانی‌تری لازم است.
- طراحی باز و ارزیابی پژوهشگر: پیامد اصلی نه با ارزیابی مستقل مرکزی، بلکه به دست پژوهشگران سنجیده شد.
- عوارض جانبی بیشتر و گاه دائمی: مشکلات هورمونی مانند کم‌کاری تیروئید و نارسایی غده‌ی فوق‌کلیوی ممکن است به درمان مادام‌العمر نیاز داشته باشند.
- مدت شیمی‌درمانی: در بازوی کنترل 6 ماه FOLFOX داده شد؛ مقایسه‌ای با شیمی‌درمانی 3 ماهه که امروزه در بیماران کم‌خطر رایج است، انجام نشد.
- پرسش‌های تازه: نرخ‌های پاسخ بسیار بالای ایمونوتراپی پیش از جراحی با نیوولوماب و ایپیلیموماب (NICHE-2) نشان می‌دهد که شاید در آینده برخی بیماران اصلاً به شیمی‌درمانی پس از جراحی نیاز نداشته باشند؛ این رویکردها به‌طور مستقیم با هم مقایسه نشده‌اند.
در عمل چه معنایی دارد؟
- آزمایش dMMR در هر سرطان کولون: رنگ‌آمیزی ایمونوهیستوشیمی پروتئین‌های ترمیم عدم‌تطابق (MLH1، MSH2، MSH6، PMS2) یا آزمایش MSI در توموری که با جراحی برداشته شده، اکنون برای تصمیم‌گیری درمانی ضروری است. در انتظار نتیجه می‌توان شیمی‌درمانی را آغاز کرد؛ در ATOMIC، تا آماده شدن نتیجه‌ی آزمایش، 1 دوره شیمی‌درمانی مجاز بود.
- ارزیابی از نظر سندرم لینچ: در بیماران دارای dMMR باید سندرم ارثی لینچ بررسی شود؛ این موضوع برای غربالگری بستگان بیمار نیز اهمیت دارد (تحلیل واریانت‌های ارثی).
- تصمیم مشترک: کاهش آشکار خطر عود باید همراه با یک سال درمان اضافی، عوارض هورمونی که ممکن است دائمی باشند، هزینه و سودی که هنوز در طول عمر نشان داده نشده است، با بیمار در میان گذاشته شود.
- پایش عوارض جانبی: در طول درمان، هورمون‌های تیروئید، قند خون و شاخص‌های کبد و کلیه باید به‌طور منظم پایش شوند؛ در صورت بروز نشانه‌هایی مانند اسهال، تنگی نفس یا خستگی شدید، ارزیابی سریع لازم است (عوارض کلیوی).
- شکل زیرجلدی: تزریق زیرجلدی در چند دقیقه انجام می‌شود و مدت ماندن در بیمارستان را کوتاه می‌کند؛ پیش‌تر در سرطان ریه نشان داده شده بود که اثربخشی آن با شکل داخل وریدی مشابه است.
آتزولیزوماب (Tecentriq) در ترکیه مجوز دارد و در برخی اندیکاسیون‌ها تحت پوشش بازپرداخت SGK است (شرایط SGK در ایمونوتراپی). برای مصرف پس از جراحی در سرطان کولون مرحله‌ی III با dMMR، هنوز در ترکیه مجوز و بازپرداخت وجود ندارد؛ این مصرف در حال حاضر به مجوز مصرف خارج از اندیکاسیون نیاز دارد. وضعیت مجوز شکل زیرجلدی در ترکیه باید تأیید شود. آزمایش dMMR در آزمایشگاه‌های آسیب‌شناسی به‌طور گسترده انجام‌شدنی است. مدت زمان رسیدن داروهای تازه به ترکیه را در نقشه‌ی دسترسی ترکیه بررسی کرده بودیم.
توصیه‌های عملی برای بیماران و همراهان
- اگر به دلیل سرطان کولون مرحله‌ی III جراحی شده‌اید، بپرسید که آیا آزمایش dMMR/MSI روی تومورتان انجام شده و نتیجه‌ی آن چه بوده است.
- اگر تومور شما dMMR است، وجود سرطان کولون، رحم یا تخمدان در خانواده‌تان را با تیم درمانی خود در میان بگذارید؛ ممکن است به مشاوره‌ی ژنتیک نیاز باشد.
- سود و خطرهای افزودن ایمونوتراپی به شیمی‌درمانی را، به‌ویژه عوارض دائمی‌ای که ممکن است غدد هورمونی مانند تیروئید را درگیر کنند، با عدد و رقم بپرسید.
- در طول درمان، در صورت بروز نشانه‌هایی مانند اسهال، درد شکم، مدفوع خونی، تنگی نفس، سرفه، خستگی شدید، سرگیجه، بثورات پوستی یا زردی، بی‌درنگ به تیم درمانی خود مراجعه کنید.
- پیگیری منظم پس از درمان و برنامه‌ی کولونوسکوپی خود را رها نکنید؛ تغذیه‌ی سالم و ورزش می‌تواند به کاهش خطر عود کمک کند.
- در مرحله‌ی تصمیم‌گیری، از گرفتن نظر دوم تردید نکنید.
پرسش‌های متداول
- سازمان FDA کدام ایمونوتراپی را در سرطان کولون تأیید کرد؟
- سازمان FDA در 8 اکتبر 2026 آتزولیزوماب (Tecentriq) را همراه با شیمی‌درمانی حاوی فلوئوروپیریمیدین و اگزالی‌پلاتین، برای درمان پس از جراحی در سرطان کولون مرحله‌ی III با dMMR که به‌طور کامل جراحی شده است، تأیید کرد. این مجوز بزرگسالان، کودکان 2 ساله و بزرگ‌تر، و شکل زیرجلدی را در بیماران بالای 12 سال با وزن 40 کیلوگرم و بیشتر در بر می‌گیرد.
- افزودن آتزولیزوماب خطر عود را چقدر کاهش می‌دهد؟
- در مطالعه‌ی ATOMIC، خطر عود یا از دست رفتن جان به نصف کاهش یافت (HR 0.50). بقای بدون بیماری 3 ساله 86.3% در برابر 76.2% بود؛ یعنی از هر 100 بیمار، حدود 10 نفر بیشتر بدون عود ماندند. اما در بقای کلی فعلاً تفاوت معناداری وجود ندارد.
- درمان چه مدت طول می‌کشد؟
- پس از جراحی، 6 ماه آتزولیزوماب همراه با شیمی‌درمانی و سپس 6 ماه آتزولیزوماب به‌تنهایی داده می‌شود؛ در مجموع حدود 1 سال. شکل داخل وریدی هر 2، 3 یا 4 هفته یک بار و شکل زیرجلدی هر 3 هفته یک بار تزریق می‌شود.
- آیا این درمان در ترکیه در دسترس است؟
- آتزولیزوماب در ترکیه مجوز دارد، اما برای مصرف پس از جراحی در سرطان کولون مرحله‌ی III با dMMR هنوز مجوز و بازپرداخت SGK وجود ندارد؛ این مصرف به مجوز مصرف خارج از اندیکاسیون نیاز دارد.
واژه‌نامه
- dMMR / MSI-H
- تومورهایی که در آن‌ها سیستم ترمیم عدم‌تطابق، یعنی سیستمی که خطاهای همانندسازی DNA را ترمیم می‌کند، کار نمی‌کند (dMMR) و به همین دلیل توالی‌های تکراری در DNA تومور ناپایدار می‌شوند (MSI-H).
- سندرم لینچ
- سندرمی که در آن به دلیل تغییر ارثی در ژن‌های ترمیم عدم‌تطابق، خطر سرطان کولون، رحم، تخمدان و سرطان‌های دیگر افزایش می‌یابد.
- درمان ادجوانت (کمکی)
- درمان پیشگیرانه‌ای که پس از برداشتن تومور قابل‌مشاهده با جراحی، برای کاهش خطر عود داده می‌شود.
- آتزولیزوماب
- داروی ایمونوتراپی که با مهار پروتئین PD-L1 در سلول‌های تومور، به دستگاه ایمنی امکان حمله به سلول‌های سرطانی را می‌دهد.
- mFOLFOX6
- رژیم شیمی‌درمانی شامل اگزالی‌پلاتین، لوکوورین (فولینیک اسید) و فلوئورواوراسیل که هر 2 هفته یک بار داده می‌شود.
- بقای بدون بیماری
- مدت زمانی پس از جراحی که بدون عود بیماری و بدون از دست رفتن جان سپری می‌شود.
- Project Orbis
- برنامه‌ی همکاری بین‌المللی که در آن FDA داروهای سرطان را هم‌زمان با مراجع دارویی کشورهای دیگر ارزیابی می‌کند.
دیدگاه آکادمی DROZDOGAN
این مجوز به این معناست که برای نخستین بار، در بیمارانی که بر اساس نشانگر زیستی انتخاب شده‌اند، یک ایمونوتراپی به استاندارد شیمی‌درمانی پس از جراحی در سرطان کولون افزوده می‌شود؛ استانداردی که حدود 20 سال بدون تغییر مانده بود.
⚡ چرا مهم است
تومورهای dMMR به ایمونوتراپی بسیار حساس‌اند. ATOMIC نشان داد که از این ویژگی زیستی می‌توان برای کاهش خطر عود به نصف در مرحله‌ی زودهنگام بهره گرفت و راه را برای انتخاب درمان ادجوانت بر اساس زیست‌شناسی تومور گشود.
✅ نقاط قوت
مطالعه‌ی فاز 3 بزرگ، تصادفی‌سازی‌شده و دانشگاهی؛ سود قوی و از نظر بالینی معنادار در بقای بدون بیماری؛ نشانگر زیستی به‌آسانی در دسترس؛ انتشار داوری‌شده و مجوزی گسترده که بیماران کودک را نیز در بر می‌گیرد.
⚠️ محدودیت‌ها
هنوز سودی در بقای کلی دیده نشده است؛ مطالعه باز بود؛ عوارض جانبی، به‌ویژه مشکلات هورمونی که ممکن است دائمی باشند، افزایش یافت. در بازوی کنترل 6 ماه شیمی‌درمانی به کار رفت و مقایسه‌ای با ایمونوتراپی پیش از جراحی انجام نشد.
🩺 در عمل
آزمایش dMMR/MSI را در هر سرطان کولون مرحله‌ی III به روال استاندارد تبدیل کنید. گزینه‌ی آتزولیزوماب + FOLFOX را در بیماران dMMR، همراه با اطلاعات مربوط به خطر عود و عوارض جانبی و با یادآوری این نکته که داده‌های طول عمر هنوز به بلوغ نرسیده‌اند، با بیمار در میان بگذارید. مشاوره‌ی ژنتیک را از نظر سندرم لینچ پیشنهاد کنید.
❓ پرسش‌های باز
آیا در پیگیری طولانی، تفاوتی در بقای کلی آشکار خواهد شد؟ آیا ایمونوتراپی پیش از جراحی می‌تواند بهتر یا کم‌عارضه‌تر از شیمی‌ایمونوتراپی پس از جراحی باشد؟ آیا می‌توان شیمی‌درمانی را به‌طور کامل کنار گذاشت؟ آیا DNA تومور در خون (ctDNA) می‌تواند نشان دهد که چه کسی واقعاً به این درمان نیاز دارد؟
جمع‌بندی: آتزولیزوماب + FOLFOX یک گزینه‌ی استاندارد تازه در سرطان کولون مرحله‌ی III با dMMR است که خطر عود را به نصف کاهش می‌دهد. تا زمانی که سود آن در طول عمر و مقایسه‌اش با ایمونوتراپی پیش از جراحی روشن شود، تصمیم باید همراه با بیمار و با اطلاع‌رسانی دقیق گرفته شود.
- این نوشته در اکتبر 2026 تهیه شده است.
- این نوشته بر اطلاعیه‌ی مجوز FDA به تاریخ 8 اکتبر 2026 و بر اخبار و خلاصه‌های مربوط به انتشار مطالعه‌ی ATOMIC در New England Journal of Medicine تکیه دارد؛ به متن کامل مقاله و بروشور دارو دسترسی نبوده است.
- توزیع شکل 2 را ما با گرد کردن نرخ‌های بقای بدون بیماری 3 ساله (86.3% و 76.2%) ساخته‌ایم.
- اطلاعات مربوط به وضعیت مجوز و بازپرداخت در ترکیه وضعیت کلی را بازتاب می‌دهد؛ وضعیت به‌روز باید تأیید شود.
- مقایسه‌های نمودارها میان بازوهای یک مطالعه‌ی واحد است. نمودارها از متن استخراج شده‌اند و داده‌ی تازه‌ای در بر ندارند. دیدگاه آکادمی از آنِ ماست.
منابع
- FDA approves atezolizumab in combination with chemotherapy for Stage III mismatch repair deficient colon cancer. U.S. Food and Drug Administration, 8 اکتبر 2026. fda.gov
- Sinicrope FA, Ou FS, Arnold D, et al. Atezolizumab plus FOLFOX for stage III mismatch repair–deficient colon cancer. N Engl J Med 2026;394:1155-1166. doi.org
- FDA approves atezolizumab plus chemo for stage III dMMR colon cancer. OncLive, 8 اکتبر 2026. onclive.com
- FDA approves atezolizumab in combination with chemotherapy for stage III dMMR colon cancer. The ASCO Post, اکتبر 2026. ascopost.com
- Adding atezolizumab to adjuvant chemotherapy improves disease-free survival in dMMR colon cancer. The ASCO Post, ژوئن 2025. ascopost.com
- ClinicalTrials.gov. ATOMIC (NCT02912559). clinicaltrials.gov
- Chalabi M, Verschoor YL, Tan PB, et al. Neoadjuvant immunotherapy in locally advanced mismatch repair–deficient colon cancer (NICHE-2). N Engl J Med 2024;390:1949-1958. doi.org
- André T, Shiu KK, Kim TW, et al. Pembrolizumab in microsatellite-instability-high advanced colorectal cancer (KEYNOTE-177). N Engl J Med 2020;383:2207-2218. doi.org
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
