رشد درمان‌های سرطان مستقل از اندام – Enhertu برای همهٔ تومورهای HER2 مثبت

رویکردهای مستقل از نوع تومور، درمان‌هایی هستند که بدون توجه به بافت یا اندام مبدأ، ویژگی‌های ژنتیکی تومور را هدف می‌گیرند. این رویکردها تحولی انقلابی در سرطان‌شناسی دانسته می‌شوند. درمان متعارف معمولاً بر نوع و منشأ سرطان متمرکز است، اما درمان مستقل از تومور به‌جای محل سرطان ویژگی ژنتیکی آن را هدف می‌گیرد. هدف، درمان تومور دارای نشانگر زیستی مشخص بدون وابستگی به جای آن در بدن است.

نخستین تأیید مستقل از تومور در 2017 برای تومورهای دارای ناپایداری بالای میکروساتلیت (MSI-H) یا نقص ترمیم عدم‌تطابق (dMMR) با پمبرولیزومب (Keytruda) آغاز شد. از آن زمان پیشرفت‌های مهمی رخ داده است.

امروزه برای نشانگرهای گوناگون مانند

1. MSI-H/dMMR،
2. همجوشی ژن‌های NTRK,
3. بار جهشی بالای تومور (TMB-H),
4. جهش‌های BRAF و
5. همجوشی‌های RET ، با تأیید سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA)، 5 رویکرد متفاوت درمان مستقل از تومور وجود دارد.

داروی Enhertu با مادهٔ مؤثر تراستوزومب دروکستکان برای تومورهای HER2 مثبت، نامزد 6. درمان مستقل از تومور است.

سازوکار اثر تراستوزومب دروکستکان چیست؟

Enhertu با نام علمی trastuzumab deruxtecan، یک کونژوگهٔ آنتی‌بادی–دارو (ADC= antibody drug conjugates) است. سازوکارش دو جزء مهم، آنتی‌بادی و داروی شیمی‌درمانی، را ترکیب می‌کند. آنتی‌بادی اختصاصی سلول‌های سرطانی با بیان بالای پروتئین HER2 است و هدفمند به آن‌ها متصل می‌شود؛ این اتصال دارو را مستقیم به سلول سرطانی هدایت می‌کند.

داروی شیمی‌درمانی Enhertu مهارکنندهٔ توپوایزومراز است. وقتی آنتی‌بادی Enhertu را به سلول سرطانی با بیان بالای HER2 می‌رساند، دارو درون سلول آزاد می‌شود. با آسیب به DNA سلول، رشد و تکثیر را مهار می‌کند و ممکن است با مرگ سلولی به کوچک شدن یا کند شدن تومور بینجامد.

این درمان‌ها بخشی مهم از رویکرد فردمحور درمان سرطان شده‌اند.

تصمیم FDA برای بررسی اولویت‌دار Enhertu در تومورهای جامد HER2+ متاستاتیک

FDA، برای بزرگسالان قبلاً درمان‌شده یا بدون گزینهٔ جایگزین رضایت‌بخش که تومور جامد HER2 مثبتِ غیرقابل‌جراحی یا متاستاتیک دارند، با ایمونوهیستوشیمی [IHK] برابر با 3+، درخواست تکمیلی مجوز محصول زیستی تراستوزومب دروکستکان را برای بررسی اولویت‌دار پذیرفت.

Trastuzumab deruxtecan کونژوگهٔ آنتی‌بادی هدف‌گیرندهٔ HER2 و مهارکنندهٔ توپوایزومراز است که در سرطان پستان، ریهٔ غیرسلول‌کوچک و آدنوکارسینوم معده یا محل اتصال معده و مری استفاده می‌شود و اکنون با نام Enhertu عرضه می‌شود.

مطالعهٔ DESTINY-PanTumor02

درخواست تازهٔ FDA برای تراستوزومب دروکستکان بر داده‌های مطالعهٔ در حال اجرای فاز 2، DESTINY-PanTumor02، استوار است که برای ارزیابی اثربخشی در تومورهای HER2 مثبت منتخب طراحی شده است.

تحلیل اصلی شامل 267 بیمار با سرطان اوروتلیال، مجاری صفراوی، دهانهٔ رحم، آندومتر، تخمدان، پانکراس و سرطان‌های دیگر است.

نقطهٔ پایانی اصلی، نرخ پاسخ عینی تأییدشده است.

• در میانهٔ پیگیری 12.75 ماه، نرخ پاسخ عینی 37.1% و میانهٔ مدت پاسخ 11.3 ماه بود.
• میانهٔ بقای بدون پیشرفت (PFS) برابر با 6.9 ماه و
• میانهٔ بقای کلی 13.4 ماه بود.
• در میان 75 بیمار با بیان قویاً مثبت HER2 برابر با 3+،
  • نرخ پاسخ عینی 61.3%،
  • میانهٔ مدت پاسخ 22.1 ماه،
  • میانهٔ PFS برابر با 11.9 ماه و
  • میانهٔ بقای کلی 21.1 ماه بود.

دکتر Ken Takeshita، رئیس پژوهش و توسعهٔ جهانی شرکت ژاپنی Daiichi Sankyo، سازندهٔ Enhertu، گفت: «داده‌های ادامه‌دار DESTINY-PanTumor02 و برنامهٔ توسعهٔ بالینی Enhertu، ظرفیت آن فراتر از موارد مصرف تأییدشده را نشان می‌دهند. در صورت تأیید، Enhertu می‌تواند نخستین درمان هدف‌گیرندهٔ HER2 و کونژوگهٔ آنتی‌بادی–دارو با مورد مصرف مستقل از تومور باشد و گزینهٔ بالقوهٔ تازه‌ای به بیماران بدهد،» و گفت هدف تأیید FDA، سه‌ماههٔ دوم 2024 است.