کاهش وزن پروتئین‌های رگ‌زایی جدید در سرطان را کاهش می‌دهد

چاقی پس از سیگار دومین عامل محیطی شایع سرطان است. اما مبارزه با آن به‌عنوان عامل قابل پیشگیری امیدبخش است. سازوکارهای ایجاد سرطان آن هنوز کاملاً روشن نیستند، برخی پیش‌بینی‌ها نظری مانده‌اند و اخیراً بسیار موضوع پژوهش بوده است.

مطالعهٔ تازهٔ منتشرشده در هفتهٔ گذشته بر نظریهٔ اثر چاقی بر سرطان از راه پروتئین‌های مسیر آنژیوژنز (تشکیل رگ جدید) بر پایهٔ نظریهٔ اثرگذاری از طریق پروتئین‌های این مسیر انجام شده و نتایج معناداری را به دست داده است.

عوامل رگ‌زایی ترشح‌شده برای تغذیهٔ سلول سرطانی (پروتئین‌هایی مانند PAI-1، VEGF، PEDF)، با افزایش رگ و تغذیهٔ تومور به پیشرفت سرطان کمک می‌کنند؛ این عوامل نیز متناسب با افزایش بافت چربیِ پیامد طبیعی چاقی افزایش می‌یابند.

مطالعه بر پایهٔ احتمال نقش کاهش بافت چربی همراه کاهش وزن در پیشگیری سرطان، از راه کاهش عوامل رگ‌زایی، انجام شد. زنان سالم یائسهٔ بدون هورمون‌درمانی در سنین 50-75 به تعداد 439 نفر به 4 گروه تقسیم و تغییر پروتئین‌ها طی 12 ماه بررسی شد. گروه نخست فقط رژیم محدودیت کالری

در پایان 12 ماه، کاهش PAI-1 گروه رژیم و ورزش با هم، به‌وضوح بیشتر از کنترل بود. در گروه رژیم تنها و رژیم همراه ورزش، کاهش PEDF و VEGF نسبت به کنترل چشمگیر بود. برخلاف گروه‌های دارای رژیم، میان ورزش تنها و کنترل تفاوت معناداری یافت نشد.

در نتیجه رابطهٔ مستقیم رژیم و کاهش وزن با کاهش پروتئین رگ‌زایی از گروه مطالعه حمایت می‌کند و نتایج نشان می‌دهند که چاقی که تصور می‌شود در آینده مهم‌ترین عامل خطر سرطان شود، در واقع باید عاملی دانسته شود که می‌توان در پیشگیری سرطان به سود خود به کار گرفت و لازم است در برنامه‌های پیشگیری امیدبخش قرار گیرد.